Bronzen beloning voor een moedige vrouw

Carien Kleibeuker (35) stapt na jaren weer op de schaats, getroost zich talloze opofferingen en staat in Sotsji zomaar op het podium

SOTSJI - Een half jaartje geleden groeide bij Carien Kleibeuker het besef dat ze nog steeds heel hard kon schaatsen. Zo hard dat ze zich ook internationaal wilde meten met de wereldtop. De schaatsster was al een paar keer gestopt, beviel van dochter Annemijn en reed bij tijd en wijlen een marathon. Ze was al 35, maar voelde dat ze nog één keer een poging wilde wagen om wat te betekenen op de langebaan. Ze begon te trainen, werd beter en beter en won gisteren verrassend brons op de olympische vijf kilometer. "Ik vind schaatsen zo leuk, dat ik het nooit helemaal los heb kunnen laten."

Terug naar Turijn, de Winterspelen van 2006. Ook daar doet Kleibeuker mee aan de olympische vijf kilometer, maar faalt. Ze wordt tiende, maar houdt niet alléén door die mislukte race een naar gevoel over aan het evenement. Ze raakt betrokken bij een omkoopschandaal waarin Gretha Smit een hoofdrol speelt. Smit probeerde in Turijn een startbewijs te kopen van de Poolse Katarzyna Wojcicka. Kleibeuker is bij toeval getuige van die poging, is er van onder de indruk en wil haar verhaal kwijt. In het Nederlandse kamp vindt ze geen luisterend oor. Na het incident is ze op de schaats niets meer waard en verprutst haar race.

Niet veel later stopt ze met schaatsen. Ze bouwt aan een maatschappelijke carrière. Kleibeuker trouwt, krijgt een kind, werkt als fysiotherapeut en volgt een opleiding. Tussen 2007 en 2010 staat ze maar sporadisch op het ijs. Maar de kriebel verdwijnt nooit helemaal, haar schaatsen blijven lonken en in het seizoen 2010/2011 besluit ze weer marathons te gaan rijden. Ze merkt dat het haar goed afgaat. Ze traint op de schema's van Jillert Anema, die dan al succes heeft met Jorrit Bergsma en Bob de Jong. Als ze op 28 september 2013 in Erfurt 7.08 rijdt op de vijf kilometer grapt haar (parttime)-coach Jack de Rijke dat hij zojuist de olympisch kampioene heeft zien rijden.

Dat was wat al te wild gedacht, maar Kleibeuker rijdt in Sotsji wel de derde tijd, in een persoonlijk record van 6.55,66 komt ze over de streep. Alleen Ireen Wüst (zilver) en Martina Sablikova (goud) blijven haar voor. "Het was niet eens de ultieme race", zegt ze na afloop. "Het duurde wel een rondje of drie voordat ik mijn slag te pakken had. Eerlijk gezegd dacht ik direct na afloop van de race dat het niet voldoende zou zijn voor een medaille." Dat ze aan het einde van de race nog kon versnellen, redt haar uiteindelijk, al zorgde die wetenschap ook voor een frons. Helemaal leeg was ze niet na afloop. "Zonde hè. Maar ik heb eigenlijk ook maar heel weinig ervaring op dit niveau."

Nadat ze het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen (eind december) verrassend won, besloot de geboren Rotterdamse vol voor haar tweede olympische missie te gaan. Opnieuw was er de steun van Anema, die Kleibeuker aan zijn ploeg toevoegde. "Ze kan geweldig goed schaatsen", zei hij gisteren. "Ze heeft niet veel kracht, maar haar techniek is geweldig. Dat is wat haar een unieke schaatsster maakt."

De terugkeer op de langebaan zorgde de afgelopen maanden voor veel gedoe en geregel. Met een baan als fysiotherapeut en een dochter van vijf valt het niet mee om altijd tijd te vinden om te trainen. Ze moet vrije dagen opnemen voor een trainingskamp om echt te kunnen aanhaken bij de wereldtop. "Maar als je flexibel bent, en dat zijn mijn man Robert en ik, dan kun je veel regelen. Natuurlijk heb ik me de laatste maanden wel eens schuldig gevoeld: maar dan vooral of al mijn opofferingen het wel waard zouden zijn. Dat het niet voor niets zou zijn geweest. Ja, dat vroeg ik me soms best af."

Haar wil wordt in Sotsji beloond met een bronzen plak. Vooraf was ze nog doodzenuwachtig, in de nacht voor haar race sliep ze weinig. Weer de twijfel of het allemaal wel zou lukken. Of alle opofferingen die ze in haar persoonlijk leven deed het wel waard waren geweest om te starten op de Spelen. Als coach Anema er vlak na de race voor zorgt dat dochtertje Annemijn op het middenterrein is, is het verhaal van haar terugkeer compleet. Ze zag het meisje voorafgaand aan de race twee weken niet, pas vlak voor de race was er een vluchtige zoen. "Ik vond het heel mooi dat ze er stond", zegt ze na afloop bijna verontschuldigend. "Ik had 'r toch twee weken nauwelijks gezien. Ja, dit is het allemaal wel waard geweest."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden