Britten zien in Schot Murray de reddende engel, ondanks alles

De bezoekers aan de zevende dag van Wimbledon werden verwelkomd door een doedelzakspeler. De snerpende klanken contrasteerden met het rustgevende groen van het complex. En hielpen de Schot Andy Murray ook niet.

Voor de vierde keer mocht Murray gisteren aantreden op het centre court, een privilege dat zelfs Roger Federer niet ten deel viel. Maar de chauvinistische Britten, niet gewend aan grote successen, koesteren hun idolen. En na de zege van Murray op Andy Roddick, die in de laatste drie Wimbledon-edities alleen verslagen werd door Federer, waren de verwachtingen hoog gespannen. Te hoog.

Zo goed als Murray speelde tegen Roddick, zo belabberd kwam hij voor de dag tegen Marcos Baghdatis, de Cyprioot die in januari verrassend de finale van de Australian Open haalde. Murray omschreef zijn spel als ’armoedig’ en hij had geen idee waar de oorzaak lag. Wel herinnerde hij zich dat hij vaker van die onverklaarbare off-days had, zoals in de eerste ronde in Melbourne tegen Juan-Ignacio Chela.

,,Dit is iets waaraan ik moet werken”, zei de teleurgestelde Murray na de nederlaag (6-3, 6-4 en 7-6) tegen Baghdatis. Die wetenschap bracht hem de overtuiging dat hij op korte termijn op zoek moet naar een coach. Sinds hij op Goede Vrijdag Mark Petchey aan de kant zette, probeerde hij zijn zaken zelf te regelen. Nogal opportuun voor een jongeman van 19 jaar.

Die solistische houding zegt veel over de persoon Murray. Hij heeft lak aan de gevestigde orde en kiest niet altijd voor de makkelijkste weg. Natuurlijk wist hij dat hij op den duur een coach nodig had, maar dat moest wel iemand zijn die al eens iemand naar een grandslamtitel heeft geleid. Dat maakt de spoeling dun, maar vóór het hardcourt-seizoen in de Verenigde Staten denkt Murray er wel uit te zijn.

Twee namen zijn er genoemd: Darren Cahill, oud-coach van Lleyton Hewitt en nu bezig aan zijn laatste maanden met Andre Agassi. En Brad Gilbert, in het verleden werkzaam met Agassi en Roddick. Die laatste schijnt de meeste kans te maken. De Engelse tennisbond LTA heeft al laten weten bereid te zijn het jaarsalaris van de Amerikaan, naar verluidt 750.000 euro, te betalen.

Dat geeft aan hoe wanhopig de Britten op zoek zijn naar een nieuwe held, nu de carrière van Tim Henman zich op een hellend vlak bevindt. Murray is zeker geen ideale schoonzoon. De in Dunblane geboren teenager schopt graag tegen heilige huisjes en zeker als die van Engelse makelij zijn. Murray is een Schot en dat wil hij weten ook. Hij draagt de Schotse vlag op zijn polsband en zijn voornaamste sponsor is The Royal Bank of Scotland.

Murray heeft al meermalen het Britse establishment geschoffeerd. Op 15-jarige leeftijd koos hij voor een tennisopleiding in Barcelona en negeerde hij een aanbieding van de LTA. Tijdens de Australian Open merkte hij op dat niet Wimbledon, maar de US Open zijn favoriete toernooi was. En aan de vooravond van het WK voetbal beweerde hij dat hij de eerste wedstrijd van Engeland ging bekijken in een shirt van Paraguay, de tegenstander.

Toch houden de Engelsen zich vast aan Murray, de controversiële held in bange dagen. De toekomst van het Engelse tennis ligt in zijn handen. Wat moeten ze bijvoorbeeld zonder hem in de Davis Cup. Later deze maand speelt Engeland tegen Israël. Bij verlies loopt Engeland de kans te degraderen naar groep 2 van de Europees-Afrikaanse zone, waarin derderangs tennislanden als Macedonië, Algerije, Noorwegen en Ierland uitkomen. Het is aan Murray dat niet te laten gebeuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden