Britten woedend over declaraties politici

¿Straf de varkens¿ staat op de verkiezingsposter van de British National Party, verwijzend naar Britse politici. (\N)

Met de dag groeit de publieke verontwaardiging over het excessieve declaratiegedrag van Britse parlementariërs. Die storten nu op grote schaal geld terug, maar dat is niet genoeg.

Na meer dan een week van onthullingen over de onoorbare onkostendeclaraties van Lagerhuisleden, wint de publieke storm nog steeds aan kracht.

Het schandaal kostte gisteren staatssecretaris van justitie Shahid Malik zijn baan. Hij nam ontslag nadat bekend werd dat hij voor zijn ’tweede huis’ in Londen jarenlang maximale onkosten indiende voor uitgaven, variërend van een boete voor het te laat betalen van de gemeentebelasting tot een massagestoel en een iPod. Hij betaalde ondertussen voor zijn huis in zijn kiesdistrict een zeer lage huur.

De Britten, die de economische recessie aan den lijve ondervinden, zijn woedend over de wijze waarop politici het vergoedingensysteem hebben misbruikt. Zij begrijpen dat parlementariërs met een kiesdistrict ver buiten Londen recht hebben op een bijdrage voor een tweede huis. Maar het wil er bij hen niet in niet dat de belastingbetaler opdraait voor reparaties aan lekkende pijpen onder een tennisbaan of een grasmaaier. Of erger: door van de eerste woning de tweede woning te maken zodat er nog een keer inrichtingskosten kunnen worden gedeclareerd.

The Times kopte gisteren: ’De donkerste dag voor het parlement’. Dat blijkt ook uit de opiniepeilingen. Bij de Europese verkiezingen lijkt het eurosceptische UKIP garen te spinnen uit het schandaal. Labour zou uitkomen op 19 procent (was 22 procent in 2004), nauwelijks meer dan de 15 procent voor UKIP. De Conservatieven kost het veel meer stemmen. Die staan nu op 29 procent, terwijl ze 37 procent haalden bij de vorige Europese verkiezingen. Als het gaat om Lagerhuisverkiezingen (2010) peilt Labour met 22 procent lager dan ooit. De Conservatieven verliezen ook iets, maar stevenen nog altijd af op een ruime overwinning.

Tijdens het anders zeer luidruchtige parlementaire vragenuurtje zaten de Lagerhuisleden er woensdag stil en aangeslagen bij. Jarenlang procedeerden ze tot aan Hoge Raad om te voorkomen dat hun onkostenvergoedingen openbaar werden, maar deze crisis dwingt ze eindelijk schoon schip te maken.

Dat dat nog steeds niet gebeurd is, is volgens The Economist, te wijten aan een typische Britse karaktertrek: doormodderen en weigeren een gebrekkig systeem af te danken totdat het door een crisis instort.

Maar nu hebben Lagerhuisleden geen keuze meer. Hoe kunnen ze anders kiezers overtuigen van broodnodige bezuinigingen en belastingverhogingen om de overheidsfinanciën uit het slop te trekken?

Rodney Barker van de London School of Economics waarschuwt dat niet alle politici corrupt zijn. „Met de individualisering van de maatschappij en liberalisering van markten is de publieke cultuur veranderd. Er is nu meer dynamiek en ondernemerszin, maar ook meer hebzucht en onverantwoordelijk gedrag.” En daar zijn ook politici niet ongevoelig voor gebleken.

Een onafhankelijke commissie onderzoekt een nieuw vergoedingensysteem. Ondertussen buitelen de partijen over elkaar heen met plannen en maatregelen. Conservatieven mogen alleen nog maar een deel van hun reiskosten, hypotheek- en elektriciteitskosten voor hun tweede huis aftrekken. Bovendien moeten ze alle declaraties direct op hun website publiceren. Labour zit op dezelfde lijn. Bij de Liberaal-Democraten gaat de overwinst bij verkoop van het tweede huis naar de schatkist.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden