Britse dubbele standaard

In oude tijden had geen haan ernaar gekraaid. Het optreden van de Britse topturner Louis Smith zou buiten een kringetje van benevelde bruiloftsgasten geen aandacht hebben getrokken. Maar in het digitale tijdperk is alles anders. Smith en collegaturner Luke Carson staken begin oktober de draak met het islamitische gebed. In een hotelkamer imiteerde Carson het ritueel waarbij hij luidkeels 'Allahoe Akbar' lalde. Smith stond erbij te lachen. Een filmpje van de zatladders bereikte de sociale media het boulevardblad The Sun. En toen was het Verenigde Koninkrijk ineens te klein.

Hevige stormen staken op. Vooral medaillewinnaar Smith was het mikpunt. Moslims voelden zich gekwetst en anderen reageerden daarop weer boos want de tijd van religieuze taboes is voorbij, betoogden zij en we leven hier niet in Pakistan of Saudi-Arabië. In Pakistan zouden de twee sporters de doodstraf hebben gekregen.

Opmaat voor de storm was een grom van Mohammed Shafiq, directeur van de Ramadan Foundation. Hij eiste excuses. "Ons geloof is er niet om bespot worden. Ons geloof is er om gevierd te worden", zei hij. Shafiq is een klikspaan, die islamitische landen dreigt in te schakelen als hem een ontwikkeling in Engeland mishaagt, zoals in 2006 ook is gebeurd bij de Deense cartoonaffaire.

De ophef bleef niet beperkt tot moslims. Sponsors trokken zich terug. Smith zou doodsbedreigingen hebben gekregen. De excuses kwamen er. Het is te zacht uitgedrukt dat de turnkampioen door het stof ging. Hij kroop van spijt door de vuilste bagger, onder andere in een tv-programma waarin een panel oordeelde dat hij had gefaald als rolmodel.

De turnfederatie overwoog een royement, maar liet het deze week bij een schorsing van twee maanden. En nu zijn er weer andere Britten boos. Ze vinden de straf een volstrekt fout signaal in een tijd waarin er in de moslimwereld mensen in een dodencel zitten wegens vermeende godslastering. Zoals de Pakistaanse christelijke boerenvrouw Asia Bibi, die ruzie kreeg met islamitische buurvrouwen voor wie ze water had gehaald. Ze waren boos omdat ze zelf van dat water had gedronken, waardoor het 'onrein' was geworden.

Ook de Mauretaanse ingenieur Cheik Ould Mkhaitir, moslim, wacht op zijn executie, wegens kritiek op Mohammed. Zullen, vragen sceptici zich af, landen als Pakistan en Mauretanië zich niet aangemoedigd voelen, nu ook een Brit straf krijgt wegens belediging van de islam, zij het niet van de staat maar van zijn sportfederatie? En komt de in 2008 afgeschafte Britse blasfemiewet via een achterdeur weer terug? Is Engeland nog wel het land van de film 'Life of Brian', een parodie op het Jezusverhaal?

Vanwaar ook die dubbele standaard? In Glasgow kon de imam van de grootste moskee in maart rustig beweren dat de Pakistaanse moordenaar Mumtaz Qadri een geweldige moslim was. Qadri was de lijfwacht van de gouverneur van de Pakistaanse deelstaat Punjab, die opkwam voor Asia Bibi en tegen de Pakistaanse blasfemiewet was. Reden voor Qadri hem dood te schieten. Volgens de Schotse imam had hij de wil van de islamitische gemeenschap uitgevoerd.

Met die imam gebeurde niets. In datzelfde Glasgow vond een maand later de winkelier Asad Shah de dood. Asad Shah was moslim, maar van een 'verkeerde islam', de ahmadi's. Bij christelijke feestdagen stuurde hij kaarten naar zijn klanten. Dat kwam hem te staan op tientallen messteken. Rondom de Britse islam spelen ernstiger problemen dan twee dronken turners.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden