BRIEVEN

Verkiezingsuitslag (1) Het artikel 'En natuurlijk heeft de winnaar gewonnen' van 7 mei was mij uit het hart gegrepen. De schrijvers tonen aan dat onder het mom van objectiviteit de kiezers door Maurice de Hond gemanipuleerd werden in de richting van 'kies paars'! Als trouwe gast in NOVA (niet voor niets een samenvoeging van NOS en VARA) krijgt hij zonder enige kritiek de kans zijn subjectieve onderzoeksresultaten te ventileren.

De reden echter dat ik mij tot u, mijn lijfblad sedert jaren, richt is dat ook Trouw tekort is geschoten in objectieve berichtgeving tijdens de verkiezingscampagne. Het CDA kwam nauwelijks aan bod en De Hoop Scheffer kwam vaak alleen negatief in beeld. Op betrokkenheid bij de moeilijke positie van het CDA heb ik Trouw niet kunnen betrappen en de medewerkers gaven niet de indruk ooit op het CDA te (zullen) stemmen. Moet ik concluderen dat Trouw met zijn christelijke achtergrond het weinig kan schelen wanneer het CDA als factor van betekenis uit het publieke domein verdwijnt? Dat het CDA zich behoort te bezinnen is evident, maar dit geldt ook voor Trouw. Havelte C. Zijlema-Hoogsteen

Verkiezingsuitslag (2) De verjonging heeft het CDA niet geholpen. Het was dus niet de schuld van Heerma en Brinkman. De staatsgreep gepleegd door de rooms-katholieken om Noord-Brabant en Limburg weer terug te winnen heeft niet geholpen.

Immers protestantse Brinkman werd voor de verkiezingen in 1994 afgeslacht door de rooms-katholieke Lubbers. In de hoop alles weer terug te winnen werd de opvolger van Brinkman, de protestant Heerma, vervangen door de rooms-katholieke de Hoop Scheffer. Ook het voorzitterschap had men in handen met de rooms-katholieke Helgers. Nu heeft men weer verloren, zelfs in de bolwerken Noord-Brabant en Limburg. De kaalslag onder zittende Kamerleden is voor niets geweest. Het was weer die arrogante houding, het CDA eigen, want de gedachte dat ze er waren heeft hun de das omgedaan. Nu moeten de mensen die de staatsgreep gepleegd hebben de eer aan zichzelf houden en aftreden. Ridderkerk Gerard Elkhuizen

Verkiezingsuitslag (3) De sleutel ligt nu bij D66. PvdA en VVD hebben D66 niet nodig voor een meerderheid, maar wel voor een paars-2. Daarin zal D66 nog dieper ondergaan. Het alternatief is het opbouwen van een sterke oppositie, allereerst met GroenLinks. Werken aan een progressieve meerderheid die binnen handbereik ligt. PvdA, D66, Groen Links en SP zijn samen op 75 zetels gekomen, op ongeveer 50 procent van de stemmen. Kiezen voor een progressief alternatief, daar is D66 ooit voor opgericht. In paars kan D66 niet groen zijn, maar in de oppositie kan het zijn ware aard terugvinden. Een PvdA-VVD-regering zal het niet lang houden. Binnen een jaar of twee kunnen er dan nieuwe verkiezingen zijn, voor een progressieve meerderheid. Groningen Herman Verbeek

Verkiezingsuitslag (4) Voor het CDA een teleurstellende verkiezingsuitslag. Dat wel. Maar met toch nog 29 zetels een politieke partij die je niet zomaar voor het mee-regeren uitsluit. Daarom bevreemdt mij de gelatenheid waarmee de partijleiding hierop reageert: 'Het CDA bestaat nog; dan maar weer vier jaar in de oppositie om de nodige zetels terug te winnen'. Vanwaar die houding? Is 'goed oppositie voeren' hiervoor wel de hoofdzaak? Niet dus.

In een regering van socialisten en liberalen moet het CDA duidelijk een taak zien. Het christelijk karakter van Nederland is nog steeds van zodanig gewicht, dat daarmee in het dagelijks regeren van ons land rekening dient te worden gehouden. Dus CDA: Hand aan de ploeg in parlement en kabinet! Garderen J.G. Buijnink

Verkiezingsuitslag (5) Er heerst een onbegrijpelijke euforie bij twee van de winnaars van de verkiezingen. Zowel de Partij van de Arbeid als de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie kraaien niet alleen hun eigen victorie, maar ook die van de grote verliezer D66. Zij weten op onnavolgbare wijze de uitslag te interpreteren als steun voor het in de afgelopen vier jaar gevoerde beleid van de paarse coalitie.

Dat is een pertinent onjuiste interpretatie van de stem des volks. Het meest vernieuwende van de links-liberale coalitie van vier jaar geleden was natuurlijk dat het CDA buitenspel werd gezet en wie dat als het ultieme doel van het politiek spel ziet mag met recht juichen. Maar het meest opvallende daarbij was dat de altijd scherpe polarisatie tussen VVD en PvdA zodanig werd verzacht dat beide partijen zich geheel konden vinden in het regeerakkoord van de driepartijencoalitie. D66 komt de eer toe deze brug tussen rechts en links te hebben geslagen. De vraag na de verkiezing van 6 mei luidt niet of de drie partijen samen voldoende stemmen hebben om door te gaan, maar of de balans tussen rechts en links voldoende sterk is om de oude tegenstellingen onder het pluche te houden. Dat laatste is niet het geval. De stemming geeft juist aan dat de polarisatie terug is. Amsterdam J. van der Schot

Knoepert In Trouw van 8 mei ventileert burgemeester J. Schrijers van Venlo zijn woede over het plan om asielzoekers te huisvesten in wat eens het grootste woongebouw van Nederland was. Die emotie is naar mijn mening misplaatst en onbehoorlijk. Het vorige college van B & W heeft namelijk de betrokken woningbouwstichting gedwongen het gebouw te verkopen (in plaats van te slopen).

Dan moet je er uiteraard rekening mee houden dat er asielzoekers in komen te wonen. Dat is de essentie van de door minister Wijers gepromote marktwerking. De woede wordt nu afgereageerd op asielzoekers, in plaats van op Wijers en oud-staatssecretaris Heerma, die de volkshuisvesting heeft afgeschaft en daarmee ontwikkelingen als deze op gang heeft gebracht. Een wijs bestuurder zou mijns inziens pleiten voor het afschaffen van de marktwerking en De Knoepert tot een voorbeeldproject maken van de opvang van asielzoekers. Delft Gerrit C. van der Meij, fractievoorzitter PvdA Delft

Tibet De aandacht voor Tibet in uw krant is buitengewoon belangrijk. Het is bij mijn weten de eerste keer dat een Nederlands dagblad breed aandacht besteedt aan de geschiedenis van en de actualiteit in Tibet. De huidige situatie is interessant vanwege de hongerstakers in Delhi, met als voorlopig tragisch dieptepunt de zelfimmolatie van Thubten Ngodup.

Hun wijze van protest contrasteert met de geweldloze methode van de Dalai Lama. Ik wil echter een kanttekening plaatsen bij de kaart van Tibet bij de reeks artikelen. Wat daarop staat aangegeven als Tibet is slechts het gebied dat de Chinezen na hun annexatie hebben benoemd als 'Tibetaanse Autonome Regio'. Dit gebied bestaat uit de Tibetaanse provincies U-tsang en een deel van Kham. De rest van Tibet (het overige deel van Kham en Amdo, de derde provincie) werd verdeeld over de Chinese provincies Qinghai, Gansu, Sichuan en Yunnan. De reden van deze opdeling van Tibet moge duidelijk zijn: versterking van de bewering van de Chinezen dat Tibet altijd deel was van het 'Chinese Moederland' en dus ondermijning van de rechtmatige claim die de Tibetaanse regering in ballingschap op hun land kan maken. Amsterdam Ton de Boer

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden