brieven

lezers@trouw.nl Postbus 859, 1000 AW Amsterdam

Geen provo

Bij Co Welgravens recensie van twee nieuwe boeken over de Provobeweging (Letter & Geest, 11 april) is een foto geplaatst van Peter Muller en een aantal sympathisanten van diens Stichting Pro Lang Haar. Onderschrift: 'Provo protesteert (..) bij een kapper die langharigen weigert te knippen'. Zo zat het niet. Mullers stichting kwam namelijk niet uit Provo voort en de voorman zelf had weinig op met het gedachtegoed van de beweging, zoals hij nog in hetzelfde jaar in een interview met de Telegraaf (2 april 1966) duidelijk maakte. Kort daarop ging hij zelfs als columnist bij die krant aan de slag - tot afgrijzen van Provo en de rest van links Nederland.

Simon Knepper Houten

Graag naar de vrije school

Wat was ik als kind graag naar de vrije school gegaan in plaats van die strenge reguliere school met de Bijbel van vroeger (Verdieping, 11 april). Vooral ook omdat het op de vrije school om brede vorming gaat en dat het niet alleen draait om uitblinken in taal en rekenen. Ik ben creatief aangelegd en kan me nu uiten in schilderen, dichten en muziek maken en vooral ook fotograferen van de natuur. Bijbelverhalen komen ook aan bod, dus daarvoor hoef je dan niet per se op een christelijke school te hebben gezeten.

Hannie Piket -Schuller Dordrecht

Bevrijd van de geraniums

Met alle respect voor de heer Jack Kooistra: zijn uitspraak over rollators vond ik zeer stuitend (Verdieping 11 april). 'Kwijlend achter de stoepferrari'; hij moet er niet aan denken! Dat de heer Kooistra kennelijk gezegend is met een goede gezondheid is niet zijn verdienste en hem bovendien van harte gegund, maar dat betekent niet dat hij mag schamperen over mensen die minder fortuinlijk zijn. Talloze mensen zijn blij dat zij juist dankzij de rollator naar buiten kunnen en niet achter de geraniums hoeven blijven zitten. De meesten van hen kwijlen overigens niet. Degenen die dat wel doen, kunnen daar in de meeste gevallen niets aan doen. Iets meer respect voor elkaar kan een belangrijke bijdrage leveren aan een leefbare samenleving.

An Lommerse Heemstede

Praat met de studenten

Ik woon recht tegenover het Maagdenhuis. In al deze sit-in-weken had ik goede buren aan de studenten en docenten. Afgelopen weekend zou een afsluitend festival plaatsvinden, waarna de sit-in zou worden beëindigd. Zaterdag is mijn vertrouwen in onze democratie ingrijpend geschaad. Ik stond even te luisteren naar een spreker op het bordes van het Maagdenhuis toen plotseling veel, heel veel ME-busjes het Spui opreden. Het vertoon aan macht dat daarna volgde, heeft mij intens geschokt. Hoe kon de burgemeester dit ooit toestaan? Een volkomen nodeloze actie, tegen afspraken in, agressie, geweld... Dit is vragen om hardere acties van studenten, in plaats van de dialoog die zo broodnodig is om te zorgen dat de universiteit niet tot een bedrijf verwordt, maar weer een broedplaats wordt van kennis en wijsheid.

Marianne Sormani Amsterdam

De studenten zijn dom

Hoe dom kun je zijn als student? Veel schade aanrichten en een enorme troep achterlaten als je het Maagdenhuis uiteindelijk verlaat. Dan verspeel je toch meteen je krediet en geloofwaardigheid. Dit heeft niets met de zaak zelf van doen. Als deze jongeren nu al het besef ontbeert om in te zien dat ze hun eigen glazen ingooien en geen discipline aan de dag kunnen leggen, dan vrees ik het ergste als zij straks tot de elite van Nederland behoren.

Per Schuitemaker Hoorn

Sjaak Rijke mag klagen

De brief van mevrouw Dittmar dat Sjaak Rijke niet moet klagen over het eten dat hij tijdens zijn ontvoering heeft gehad, vind ik zo schokkend dat ik het niet kan laten om te reageren (Opinie, 11 april). Het getuigt niet alleen van geen greintje empathie, maar is ook dermate kwetsend dat woorden tekortschieten. Ik hoop dat zij zelf nooit in een dergelijke situatie zal belanden. Een vakantie met een dergelijke afloop gun ik niemand. Ik wens Sjaak Rijke heel veel goeds toe, met zeer smakelijk gevarieerd eten, waar hij ongetwijfeld meer van zal genieten dan ooit tevoren!

Randa Verweij Noord-Sleen

Geen geld voor cadeautje

Beatrijs Ritsema bespreekt het probleem van een moeder van een 11-jarig meisje dat op haar verjaardagsfeestje geen cadeau kreeg van een vriendinnetje (Tijd, 11 april). Bij alle suggesties mis ik een belangrijke: misschien kan het vriendinnetje om financiële redenen geen cadeautje meebrengen. Wat te doen als kind in deze noodsituatie? Een smoes verzinnen dat je niet kan komen? Of proberen niet op te vallen zonder cadeautje? Een smoesje dat je uit logeren was en geen tijd had iets te kopen? Zou het niet solidair zijn om als ouders voor te stellen dat er op het verjaardagsfeestje geen cadeautjes verwacht worden? Juist ouders zonder financiële problemen zouden hiermee een idee kunnen lanceren dat voor sommige gezinnen een opluchting zal betekenen.

Ankie Hommes Rekken

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden