brieven

Sport is genadeloos

Wint sport het van religie (Letter & Geest, 14 juni)? Discipline, doorzettingsvermogen, afhankelijkheid, allemaal goede dingen om te leren. Maar wat als je niet (meer) kunt sporten? Of als je verliest? Sport is genadeloos. Het mag dan verbroederen, maar het vertroost niet. Is het niet wreed om kinderen te indoctrineren met de gedachte dat sport de zingever van het leven is? Ik heb in mijn opvoeding meegekregen dat sporten goed is en gezond, maar niet het belangrijkste. Ook sporters verliezen het uiteindelijk van de dood. Daarom ben ik blij dat ik opgegroeid ben met het geloof dat de dood is overwonnen, dat geeft kracht voor vandaag en hoop voor de toekomst. Indoctrinatie? Jazeker. Maar wel te mooi om niet waar te zijn.

Mark Kiers Putten

undefined

Ideaal niet onschuldig

Sport als koning, een nieuw Olympia, dat lijkt het ideaal van de regulering door sport die Ruud Stokvis bezingt. Sport levert een combinatie van vormende, bindende en zingevende functies. Het is duidelijk dat deze socioloog geen oog heeft voor de vormende functies die in de persoonlijke godsdienstige beleving aanwezig zijn. Voor de gelovige is God immers meer innerlijk dan zijn diepste persoonlijke ervaring. Verontrustend is de blindheid voor het onschuldig geachte sportieve ideaal. Het stadion is vaak het operatieveld van een totalitair regime. De Olympische spelen in 1936 werden het zegel voor de internationale legitimatie van Hitler.

Hans Ettema Den Haag

undefined

Geen tegenhangers

Sport en religie hebben in ieder geval dezelfde wortels. Er zijn religieuze tempels en er zijn sporttempels waar in beide gevallen erediensten plaatsvinden. Voor wat betreft muziek is het wat moeilijker. Misschien is het ook niet eerlijk om 'We Are The Champions' te zetten tegenover de Messiah of de Matthäus Passion. Religie is ouder en heeft meer de tijd gehad om zich te ontwikkelen. En laten we eerlijk zijn, ook niet alles wat er uit een evangelische boekwinkel komt is even mooi. Je hebt exegeten als Johan Cruijff en er zijn ook sportpausen. Er zijn er zelfs die niet deugen, kijkend naar de Fifa. Best wel veel overeenkomsten dus.

Toch mis ik wat. Ik kan geen tegenhangers in de sport vinden van mensen als William Booth of pater Damiaan of Bonhoeffer. Mensen die tot het uiterste gingen en impact hadden die er tot op de dag van vandaag is.

Of moet ik Diego Maradona als een van hen beschouwen?

Arie Theisens Zeist

undefined

Mooie woorden

Ik ben het voor 100 procent eens met het verhaal van Mirjam Sterk (Religie & filosofie, 14 juni). Ze zegt prachtige dingen. Maar dan moet ze me toch eens uitleggen waarom het CDA, en daar heeft ze jaren ruimhartig aan meegedaan, in zee ging met de PVV. Ik heb dat nooit begrepen en zal dat ook nooit doen. Het CDA heeft wel een verhaal, althans dat mag ik hopen, maar voor mij hebben ze compleet afgedaan. Een mooi verhaal hebben is één ding, maar er naar handelen is totaal iets anders.

Jan Baas Hoevelaken

undefined

Vermogens niet belasten

Lezer Kruizinga verbaast zich erover dat het CDA vermogens niet zwaarder wil belasten (Brieven, 12 juni). Gelukkig maar, denk ik dan, want dat zou betekenen dat vooral de mensen die hun hele leven belasting hebben betaald en daarna hebben gespaard als het ware dubbel worden gepakt. Echt grote vermogens ontstaan doordat er mensen zijn die een goed bedrijf opbouwen en dat vervolgens verkopen of naar de beurs brengen. Je zou kunnen overwegen om daar een bepaalde belasting over te heffen, maar dat werkt alleen als alle landen daarin samenwerken. De bereidheid daarvoor is niet groot, ook niet onder de Nederlandse bevolking.

Marc Wortmann Zeist

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden