brieven

Gymles

Cees Klaassen van de beroepsorganisatie van gymleraren (Trouw, 2 februari) geeft zelf het antwoord op zijn vraag: 'Groepsleerkrachten doen gym erbij, maar een paar uur per week. Hoe bouw je dan ervaring op?' Precies, door het een paar uur per week te doen. Net als begrijpend lezen, aardrijkskunde, geschiedenis, verkeer, tekenen, handvaardigheid. In Klaassens visie doe ik die vakken er dus allemaal maar een beetje bij? Ik heb gymleerkrachten gezien met lessen waarvoor ik me diep zou schamen. Maar ik heb als groepsleerkracht natuurlijk geen enkel recht van spreken met slechts 2400 gegeven gymlessen de afgelopen dertig jaar.

Alex Scheltens Apeldoorn

Ov-toeristenkaart

Daar zijn we dan weer fijn vlot mee: in het tweede kwartaal dit jaar komt er een speciale ov-toeristenkaart (Trouw, 3 februari). Zo typisch hè: ontwikkelt dit land eerst een reissysteem met een kaart waarmee je in elke vorm van openbaar vervoer kunt, vergeet men gewoon eventjes inlevend te zijn in de forse groep mensen die hier min of meer eenmalig op bezoek komt. Maar gelukkig is er de nieuwe staatssecretaris Dijksma op infrastructuur. Zij is voortvarend en denkt en handelt klantvriendelijk.

Freek Boon Delft

Philip Hoffman

Willem Pekelder vraagt zich in zijn mooie column (Trouw, 3 februari) over Philip Seymour Hoffman af, wat zijn verdriet was, nadat hij de prachtige tv-documentaire over deze acteur had besproken. Het antwoord heeft hij zelf beschreven: hij speelde 'losers en gekwelde zielen', en 'hij leefde zijn rollen'. Als je het verdriet van al die toneelkarakters zo diep hebt doorleefd, heb je geen eigen verdriet meer nodig om tragisch dood te gaan. Ik denk ook aan een interview met de acteur Peter Sellers die zei: 'Als je je hele leven rollen speelt, raak je je eigen persoonlijkheid kwijt'. Er zijn vaker acteurs overleden aan de intensiteit van hun beroep.

Liebje Hoekendijk Bussum

Joost Zwagerman

De luid verstaanbare roep naar God van Joost Zwagerman ('Roepen naar God', de Verdieping 3 februari) in zijn gedichten voelt als wanhoopsschreeuw. Tegelijkertijd roept zijn vraag andere vragen op: zijn wij verleerd om 'eenvoudig' met elkaar te spreken over het goddelijke? Is door de eeuwen heen het goddelijke te groot gemaakt, te veel macht gegeven en zo onbereikbaar geworden? Kortom, er lijkt iets niet goed te zijn gegaan binnen onze, soms verdwenen maar nog altijd aanwezige, traditie. Als vaststaande beelden over God of het goddelijke los kunnen worden gelaten kan het Onbenoembare als mysterie gezien of ervaren worden. Een beetje ontheiligen van het goddelijke maakt minder krampachtig en meer ontspannen. Zo is er ruimte voor de depressieve mens om in gesprek te gaan met de ander over de ervaren afwezigheid van en het verlangen naar het goddelijke. Spreken over het goddelijke is het begin van het vrije gesprek over de mens zelf. Misschien moeten we dat weer durven.

Carina van den Dongen Lelystad

Vertrekkende Kamerleden

De heer Wiegel vindt het begrijpelijk dat sommige Kamerleden nu vertrekken. "Je zult het zelf maar zijn, als je een slechtnieuwsgesprek hebt gehad", schrijft hij 2 februari in Trouw.

Tsjonge, meneer Wiegel, kom eens met beide benen op de grond en bekijk de wereld om u heen. Als u wilt dat mensen weer vertrouwen krijgen in de politiek, moet u vooral stoppen met het verzenden van dergelijke berichten. Het Kamerlidmaatschap is een ambt, evenals de functie van minister en premier. Het is geen gewone baan, je hebt een verantwoordelijkheid naar de kiezer. Dit egocentrische gedrag van mensen in de Haagse stolp holt het ambt uit en zet het in een verkeerd daglicht.

Herma Medendorp Sneek

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden