brieven

lezers@trouw.nl Postbus 859, 1000 AW Amsterdam

De feiten bij de Anbo

Voor veel lezers zal in het interview met Anbodirecteur Liane den Haan (Trouw, 9 oktober) haar onthutsende afkeer van de lokale bestuurders vooropstaan en de beschuldigingen aan hun adres. Voor insiders was het vooral de wijze waarop mevrouw Den Haan met cijfers omsprong. Niet één cijfer klopte, vijf maal sloeg zij de plank ver mis. Haar grootste misrekenende beschuldiging: "Van de 2 miljoen die jaarlijks het land ingaat, gaat 700.000 naar bestuurders. Naar etentjes, reizen en naar vergoedingen die ze zich toekennen." Deze beschuldiging van een directeur, die heeft moeten toegeven dat zij zelf per jaar boven haar riante salaris een bonus van 38.000 euro ontvangt, is ongehoord: met de 4 euro per lid die de afdelingen ontvangen, is in totaal, met de 150.000 leden die de Anbo maximaal nog heeft, niet eens het bedrag van 7 ton bereikt. Wat een droefenis.

Ton Kohlbeck, geroyeerd voorzitter van de Anbo Oegstgeest

Harde cijfers?

In het interview met Kim Putters van het Sociaal Cultureel Planbureau wordt weer eens verondersteld dat het Centraal Planbureau (CPB) harde cijfers produceert (Trouw, 10 oktober). Het idee dat de economie goede voorspellingen kan doen, is echter al lang ontzenuwd. Neem de economische crisis. Was die voorspeld door de economen? En hoe vaak is de groei van onze economie juist voorspeld door het CPB? Ook heeft de psycholoog Daniel Kahneman - als niet-econoom dus - in 2002 niet voor niets de Nobelprijs voor economie gekregen. Hij toonde aan dat mensen vaak gevoelsmatige, onvoorspelbare beslissingen nemen. Daarom is economie ook geen exacte wetenschap. De economen van het CPB past dus bescheidenheid en hun 'harde' cijfers zijn niet meer waard dan andere kennis.

Gerrit Krajenbrink De Heurne

Aanpassen of uitsterven

'Wie zich niet aan zijn omgeving aan kan passen, sterft uit' (Opinie, 10 oktober). Deze stelling mag dan opgaan voor piloten, voor het Joodse volk blijkt door de eeuwen heen het tegendeel te gelden.

Henk Vreekamp Epe

Warwick

In zijn artikel over cultuurrealisme (Letter & Geest, 10 oktober) schrijft August Hans den Boef dat studenten in Warwick de Iraanse mensenrechtenactiviste Maryam Namazie de toegang tot hun campus ontzegden, omdat haar kritiek op de radicale islam moslimstudenten zou kunnen kwetsen. Onze oudste kleindochter studeert in Warwick, wiskunde en vrouwenstudies. Ik vroeg mijn zoon, haar vader dus, ernaar en hij zei dat het bewuste verbod van de Student Union veel ophef had veroorzaakt. Inmiddels heeft het bestuur van de universiteit ervoor gezorgd dat het werd ingetrokken. Er waren zelfs al wetenschappers die gedreigd hadden niet meer in Warwick te willen spreken. Men is er duidelijk over: te grote angst voor de reactie van moslims is niet goed. Tolerantie zal wederzijds nodig zijn. En - zoals Den Boef al stelt - er studeren vast ook moslims die het met Namazie eens zijn.

Betty Boiten-de Vries Dieren

Gezond naar het werk

We zitten te veel, vooral op het werk, en dat is ongezond. Maar er is een simpele oplossing: reis met de trein naar je werk. De NS bieden immers de komende jaren vooral staanplaatsen. Wellicht de inbreng van de nieuwe topman vanuit zijn vorige baan in de gezondheidszorg?

Bas Blok Kapelle

Dat kan feestelijker

Als aankomend grootouder van ons eerste kleinkind heb ik met veel interesse het artikel van Maaike Bezemer gelezen (Trouw, 9 oktober) over het babyproof maken van de relatie. De veranderingen door de komst van een kind klinken bekend, alles wordt anders. Het opstellen van een ouderschapsbelofte is een mooie kans in gesprek te gaan over alles wat gaat komen. Maar waarom dat gieten in een of ander ongezellig document?

Een vriendin begeleidt geboortevieringen. Zij gaat vooraf het gesprek aan met aankomende of jonge ouders en bereidt samen met hen een mooie viering voor. Dat heeft een andere dimensie dan het ondertekenen van een document en is ook een mooie gelegenheid er een feest van te maken.

Annelies Eijsink Zetten

Andere taal

Als in Overberg twee weken terug asielzoekers de boel kort en klein slaan, dan reageert de regering bij monde van Asscher met 'onacceptabel', 'niet bijdragend aan het draagvlak voor de opvang van asielzoekers', en schakelt hij in één adem door naar de burger, zeggende 'dat we het hoofd koel en het hart warm moeten houden'. Staatssecretaris Dijkhoff rept zelfs van slechts 'een incident'. En 'dat hebben we wel vaker gezien, maar is niet iets wat elke dag voorkomt'. Maar als veertien dagen later een stel oproerkraaiers met vuurwerk en eieren naar een azc gooien, dan is het jargon inenen door drastisch veranderd. De daders moeten volgens de premier 'hard worden aangepakt'. En Plasterk spreekt ineens van 'tuig van de richel'. De regering is al net zo nep als het parlement.

Nicolle Nomi Amsterdam

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden