brieven

De impact van CvZ
Bij de ziektes van Pompe en Hardy heeft het College van Zorgverzekeraars naar eigen zeggen de impact onderschat van het advies om medicijnen voor deze ziekten niet meer te vergoeden (Trouw, 5 augustus). Dat zegt vooral veel over het CvZ. Is het dan zo dat morele overwegingen geen rol meer spelen bij het nemen van beslissingen over het al dan niet vergoeden? Niet wat iets kost, in welke tijden dan ook, zelfs in die van bezuinigen, maar wat de waarde is van een mensenleven is de primaire vraag. Zolang als ik studeerde (in het Nederlandse vluchtelingencentrum van de zorg) en les gaf in Nederland was er, bij elk beroep, een onderdeel 'deontologie' ofwel ethiek van het vak. Van elk beroep is de mens de centrale waarde en wordt wat kan en niet kan, daaruit afgeleid. Stel de mens voorop en niet het kostenplaatje. Over survival of the fittest hebben we de voorbije dagen iets te vaak gelezen.

W.J. Vanneste IJzendijke

Voetafdruk
Een onderzoek van de Wageningen Universiteit liet zien dat kantinebezoekers niet lastig gevallen willen worden met informatie over de CO2-voetafdruk van hun lunch. Ik ken de onderzoekdetails niet, maar persoonlijk zegt een abstract begrip als een CO2-voetafdruk mij niets. Daar zou ik ook niet mee lastig gevallen willen worden tijdens mijn lunch. Als ik de opbrengst van mijn zonnepanelen uitlees, staat daar de CO2-compensatie vermeld. Het zal wel, denk ik dan. Maar er staat ook het equivalent aan geplante bomen. Dat spreekt wel tot de verbeelding.

Hans Cnossen Kampen

Bevallen in Afrika
In haar column probeert Nelleke Noordervliet de 'romantische illusie' van een bevalling dicht bij de natuur te ontkrachten. (Opinie, 3 augustus). "Dat vrouwen van Afrikaanse stammen tijdens de oogst even de bosjes inschieten om hun kind te werpen, de navelstreng door te bijten en dan weer zingend met een baby op de rug terug te keren, is een mythe", schrijft ze. De afgelopen jaren werkte ik geregeld in Malawi in de kliniek van 'Eva Demaya', waar op 27 mei 2011 een vrouw met hoestklachten binnenkwam. Ze had ongeveer vier uur gelopen. Tijdens de behandeling zag ik dat ze een vrijwel voldragen zwangerschap achter de rug had en vertelde haar dat ze in de kliniek kon bevallen. Ze liep die middag weer naar huis (vier uur). Op 31 mei in de vroege ochtend begonnen haar weeën. Ze liep (vier uur) naar de kliniek, kreeg daar omstreeks het middaguur haar kindje en wij vierden dat met de ter plaatse gebruikelijke rituelen. De volgende morgen droeg ze vijftien liter water uit de plaatselijke bron op haar hoofd naar de kliniek, maakte alles schoon en ging vervolgens met haar moeder en haar kind weer naar huis. Een jaar later spraken we haar weer en moeder en kind maakten het goed.

Arjen Pasma Scherpenzeel

Tevreden over de NS
Wat een gezeur van lezer Wim Poot over de Nederlandse Spoorwegen (Brieven, 6 augustus). Net of je in de auto nooit in de file staat. Er hoeft maar iets te gebeuren of je hebt oponthoud, om over de wegwerkzaamheden nog maar te zwijgen. Hier zijn we kennelijk zo aan gewend geraakt dat niemand zich hier meer druk om maakt.

Ik reis graag en vrij regelmatig met de trein en ben heel tevreden over de NS.

Nellie Ploeger-Rus Schagen

Tweede liefde
Wat een ergerlijke brief van Harold Oechies (Brieven, 6 augustus). Waarom ontkracht hij de durf van mantelzorger Sjaan Koenders om op zoek te gaan naar een nieuwe relatie (3 augustus) met zijn nieuwsgierigheid naar of ze 'het' ook doen? Of Sjaan en Arie elkaar kussen, samen vrijen of hand in hand lopen is niet relevant. Wél dat hun liefde kan en mag bestaan naast de trouw aan haar man.

Wichert van Dijk Utrecht

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden