BRIEVEN

Met het opstellen van de Nederlandse canon is een poging gedaan om de kennis van de vaderlandse geschiedenis te bevorderen. Daarom wekt de bijna verontschuldigende en lacherige wijze waarop in sommige media dit onderwerp wordt besproken verbazing. Veel uit onze vaderlandse geschiedenis is wereldgeschiedenis. Dat Nederland deel heeft uitgemaakt van het Romeinse rijk en van het rijk van Karel de Grote is eerder een venster op de Europese geschiedenis dan alleen maar vaderlands. Tussen 1600 en 1700 behoorde Nederland tot de grote wereldmogendheden. De Engelse historicus Christopher Hill noemt Nederland in de 17de eeuw ’one of the miracles of world history’. Willem van Oranje was een internationaal gerespecteerd diplomaat, prins Maurits en Frederik Hendrik waren internationaal vermaarde krijgskundigen: hun portretten hingen zelfs in het paleis van Versailles.

De canon zou bij herziening iets meer aandacht mogen geven aan de internationale betekenis van Nederland op fysisch en medisch wetenschappelijk gebied. Zoals Huygens en Boerhaave in de 17de/ 18de eeuw en in de 19de en 20ste eeuw de natuurkundigen Lorentz, Zeeman, Kamerlingh Onnes en Van der Waals en de medici Donders, Einthoven en Kolff). Enige trots is op zijn plaats.

DoornJ. E. Landheer

Wat zeker in de canon thuishoort is de drooglegging en ontginning van West-Nederland vanaf de vroege Middeleeuwen, twaalfde eeuw. Deze ontginningen zijn een voorbeeld van de systematische, met overleg georganiseerde werkzaamheden, die Utrecht en Holland vaste grond onder de voeten gaven en een basis waren voor hun latere rijkdom.

De Beemster mag er van mij dan wel af. Immers, door versnipperd en slecht beheer is de bodem ingeklonken en door onverantwoord en ongebreideld turfsteken zijn vele gebieden gevaarlijke watervlakten geworden, die vooral dankzij de grote rijkdom in Holland weer droog gemaakt konden worden. Meren die niet zijn drooggemaakt, zoals de Nieuwkoopse Plassen, zijn waardevolle natuurgebieden geworden. Soms lukte het gelukkig niet eens om van een plas een vruchtbare polder te maken (Naardermeer). Dus toevoegen: middeleeuwse ontginningen in West-Nederland. En waarom de IJsselmeerpolders niet? De Unesco-lijst is toch niet de norm?

Bussum Klaas Oosterom

In 1964 werd de pil verkrijgbaar in Nederland, gevolgd door spiraaltje, sterilisatie en legale medische abortus. Daarná zag het leven van meisjes en vrouwen er totaal anders uit dan daarvóór. Naar het bevrijdingsgedicht van Jacques Bloem placht ik in de jaren zeventig dan ook te zeggen: ’En geen van de maagden zal de vrijheid ooit zo beseffen...’

Ik vind het verbijsterend dat de opstellers van de canon de vrijheid van geboorteregeling niet hebben opgenomen. Ik weet zeker dat zowel Aletta Jacobs, die zich al vanaf 1870 inzette voor ’de ring’ (het pessarium) als Annie M.G. Schmidt, die zich altijd weer sterk maakte voor de vrijheid van meisjes en vrouwen, hun plaats graag zouden prijsgeven voor de pil en de abortusvrijheid.

Maar het liefst zie ik Srebrenica geschrapt. Dat is een afschuwelijke gebeurtenis geweest, met blijvend immens leed voor de nabestaanden daar, maar voor Nederland is het een incident, geen historisch hoogte- of dieptepunt.

Graag dus plaats 47 voor de geboorteregelingsvrijheid.

Den HaagHieke Snijders-Borst

Volgens mij is het onderschrift onder het artikel over Cornelis Springer (Trouw, 19 oktober) niet juist.

Dat luidt: ’Gezicht op de Westerstraat in Amsterdam’. Er had in plaats van ’Amsterdam’ vermeld moeten staan: ’Enkhuizen’. Ik meen op de achtergrond duidelijk de Westerkerk in Enkhuizen te zien.

HeilooE. Evers

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden