brieven

Zwaktebod van economen
Wat beweegt twee drukbezette economen ertoe juist nu het stokpaardje uit te venten dat rijkere AOW'ers bevoordeeld worden door leeftijdskortingen? (Trouw, 25 mei.) Bekommernis om het voortbestaan van instellingen en bedrijven wellicht, of het ongemak van overbelaste musea en stampvolle treinen? Nee, het gaat hen, lees ik, om 'een inkomensherverdeling van arm naar rijk'. Oef. Het is vijf jaar geleden dat de crisis begon en langzaam over ons werd uitgespreid, als een nare natte deken. Het aantal slachtoffers groeit, in de financiële sector worden de kaarten opnieuw geschud, maar politici stellen zich tevreden met incidenten- en symboolpolitiek. Een econoom zou dáár zijn tanden in zetten. Dit is, netjes gezegd, een zwaktebod.

Theo Ruyter IJmuiden

Armoedeval
Onbegrijpelijk dat de topeconomen Baarsma en Prast pleiten om niet langer leeftijd, maar inkomen te gebruiken als maatstaf voor kortingen. In de politiek heel populair, maar economisch inefficiënt. Het moet allemaal gecontroleerd worden (kijk naar de huurverhoging voor scheefwoners). Daarnaast verhoogt elke inkomensafhankelijke regeling het marginale belastingtarief. Doordat politici het zicht op het geheel kwijt zijn, komt dat tarief soms boven de 100 procent voor lage inkomens. Ofwel, je gaat erop achteruit als je meer gaat verdienen - de armoedeval.

Jelmer Martens Zeist

Van Dam salonsocialist
Het autobiografische boek van Marcel van Dam (Lettter&Geest, 25 mei) bevestigt: Van Dam is van rassocialist uitgegroeid tot salonsocialist. Hij was toch de man die de PvdA de rug toekeerde. Niet meer links genoeg, in zijn visie. Voorstander van gemeenschappelijke natuurgronden, koopt nu zelf een landgoed van 13 ha. De geloofwaardigheid van (ex)-politici wordt er niet beter op. Heel jammer. In Twente zegt men: Hij pist oe in 'n tuk. (Hij plast in je broekzak; iemand komt je overdreven vriendelijk tegemoet, maar bedriegt je)

Egbert J. Roelofs Exloo

Commentaar is weggestopt
Eén verandering in de nieuwe krant vind ik een verslechtering: de plaats van het hoofdredactioneel commentaar. Dat is nu weggestopt in de opiniepagina's en op pagina 2 vervangen door de taalrubriek. Ik lees het hoofdredactioneel commentaar altijd. Het is het visitekaartje, het bepaalt het gezicht meer dan de lay-out. Het moet makkelijk te vinden zijn. Nu overkomt het me dat ik bij de selectie van wat ik wel en niet lees, bijna de mening van de krant oversla!

Paul de Vries Den Haag

Ephimenco zit ernaast
Ephimenco slaat de plank ver mis in zijn column over de aanslag in Londen (25 mei). Religie heeft weinig tot niets te maken met de oorzaak van geweld en extremisme. Dat was zo in Noord-Ierland en dat is zo in de Arabische wereld. Bij nadere beschouwing zal bij dit soort zogenaamde religieuze of etnische conflicten altijd blijken dat het gaat om sociale en economische ongelijkheid. Jaren geleden werd in een documentaire over de islam aangetoond dat de motor achter het ontstaan van het moslimextremisme in Egypte in feite de sociale problematiek in het Midden-Oosten was. Godsdienst (of etniciteit) zijn niet meer dan zeer bruikbare onderwerpen om over te strijden. Daarom is bijvoorbeeld het verbieden van de Koran net zo belachelijk als het in Noord-Ierland geweest zou zijn om de strijdende partijen daar bijeen te krijgen door discussies over de eucharistie. Tamboereren op religieuze verschillen verergert de zaak.

Arie Theisens Zeist

Afhankelijke mannen
Het essay van Asha ten Broeke over vijftig jaar feminisme (Letter & Geest, 25 mei) heeft me aan het denken gezet. Weer gaat het voornamelijk over vrouwen, net als bij minister Bussemaker. Waarom draait ze dat niet om, waarom geen zorgen over de vele mannen die afhankelijk zijn van hun vrouw? Wanneer hun vrouw een keer door ziekte uitgeschakeld is, hollen veel mannen direct naar moeder of schoonmoeder, die moeten bijspringen. Als de man ziek wordt, draait het gezin gewoon door. Mannen moeten beseffen dat zij een zorgplicht hebben, niet alleen op financieel gebied maar over de hele linie.

Reijer Koelman Duiven

Schuldige wielerfans
Wat een prachtig artikel van Jos Kooter over Michael Boogerd (Letter&Geest). Hij vindt dat een dopingzondaar geen straf verdient. Ik keur het gebruik van stimulerende middelen in de sport niet goed, maar het is verrijkend om het eens uit een andere invalshoek te bekijken. Ook wij, de fans zijn schuldig omdat we goede prestaties en spektakel willen. De samenwerking van de dopingautoriteiten en sportjournalisten doet mij denken aan een professioneel hunter-killer team. Ik steun de oproep van Jos Kooter om Boogerd weer gewoon op te nemen in het openbare leven. Iedereen weet toch wel wat hij gedaan heeft. Hopelijk kunnen we dan nog lang genieten van deze 'zondaar'.

Jan Dekker Kampen

lezers@trouw.nl Postbus 859, 1000 AW Amsterdam

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden