Brieven

Marokkaanse prinsjes
Het artikel van Ellis Plokker over Marokkaanse jongetjes (Podium, 14 december) is mij uit het hart gegrepen. Omdat ik betrokken ben bij het geven van Nederlandse les aan buitenlandse vrouwen kom ik veel bij buitenlandse gezinnen aan huis. Ik heb de kinderen ook meegemaakt in groepslessen. Jongetjes mogen alles en meisjes niets. Als jongetjes hun zin niet krijgen, slaan ze erop los en niet alleen leeftijdgenoten. Ik heb eens een oudere Marokkaanse jongen horen zeggen dat de jongens alleen gevoed worden, niet opgevoed. Wie neemt het op zich die jongetjes (of hun ouders?) op te voeden?

Marita Robe Den Haag

Bultrug (1)

De zorg waarmee de gestrande bultrug is omringd, staat in schril contrast met de zorg die mijn vader in zijn laatste dagen heeft gekregen. Toen de verpleeghuisarts uiteindelijk verscheen aan zijn sterfbed en wij vroegen om een slaapmiddel om zijn lijden te verzachten, tikte ze ons op de vingers en zei: 'Dit hoort bij het sterven.'

Jenny Boer Amsterdam

Bultrug (2)
De ophef die de aangespoelde bultrug veroorzaakt, is bijna lachwekkend. Een dier dat zijn leven in vrijheid doorgebracht heeft, uit koers geraakt is en in een slechte conditie verkeert en daardoor gaat sterven is natuurlijk niet leuk om te zien, maar in de natuur meer regel dan uitzondering. Het lijden wordt nu zichtbaar en veroorzaakt daardoor waarschijnlijk de nodige ophef. In een land waar tientallen miljoenen dieren een ellendig leven leiden in de bio-industrie en waar we dieren bij bewustzijn de keel mogen doorsnijden omdat de religie dat voorschrijft, komt deze ophef een beetje hypocriet over.

Jaap Cornelissen Ermelo

Bultrug (3)
Voor Neerlands kust lag een 20.000 (zegge twintigduizend) kilo walvis dood te gaan. Straks viert de natuur feest rond de arme bultrug: de zeearenden, zeehonden, meeuwen en andere walvisvleesliefhebbers verheugen zich op het feestmaal. Onze liefde voor de natuur is zo groot dat we haar niet meer de eigen gang durven laten gaan. Misschien doet ze dan iets wat tegen onze menselijke cultuur ingaat. Mijn opa werkte op de walvisvaarder Willem Barentsz. Die wist wel hoe je met zo'n beest om moest gaan. Opblazen die handel. Is het beest meteen uit z'n lijden verlost. En stinken doet-ie toch wel, daar heb je geen zachte heelmeesters voor nodig.

Johan Prins Den Haag

Verdieping, hoezo?
Wat Trouw verstaat onder 'Verdieping' wordt in de vrijdagkrant duidelijk als drie kwart pagina over 'The Voice of Holland' (na reeds een prominent artikel op pagina 3) het 'In memoriam' wegdrukt over een van Nederlands grootste componisten. Wees dan consequent en geef ons, simpele lezers, ook de column van Henk van der Meyden en de horoscoop.

Tim Pinckaers Amersfoort

Kerst met Gert & Hermien
Prachtig dat er in kolommen van Trouw (Cultuur & media, 14 december) volop aandacht wordt besteed aan kerstmuziek en vooral aan de zoektocht naar het ware kerstgevoel. Nog mooier zou het zijn als er, behalve over Amerikaanse zangers, ook geschreven wordt over de zoektocht naar het ware kerstgevoel van zangers en zangeressen van eigen bodem. Die kunnen er namelijk ook wat van. Sinds mensenheugenis is de lp 'Kerstfeest met Gert', gezongen door Gert & Hermien, mijn favoriete kerst-lp. Vooral de hoes van deze wonderschone lp geeft dat kerstgevoel zo treffend weer. Met de hele familie zingend en zo gezellig bij de kerstboom, heerlijk zorgeloos en altijd vrede op aarde.

Henk Sieben Rekken

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden