brieven

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl

’Regime Holleeder moet milder’, ’onverantwoorde toestand’, ’mag z’n familie niet zien’, ’het regime geeft hem veel stress’, las ik vrijdag in Trouw. Wat een ellendige toestand toch voor die meneer Holleeder. Hoeveel menselijker pakte hij het niet aan toen hij de heren Heineken en Doderer destijds meende te moeten ontvoeren! Mild, verantwoord, stressloos en vanzelfsprekend met dagelijks bezoek van hun families heeft hij destijds aan deze heren wekenlang – ongevraagd – logies verleend. In een donkere, koude, vochtige loods in het Havengebied van Amsterdam.

Waaraan hij uiteindelijk een 20 miljoen guldens kon overhouden. Waarvan hij nu zijn onsmakelijk opererende advocaat kan (laten?) betalen. Maar niet z’n operatie- en ziekenhuiskosten, want die betalen u en ik. Het kan verkeren!

Bert Boekhold Midwolde

In het laatste artikel van de serie ’de persoonlijke God’ (Trouw, 25 april), komt Harry Kuitert aan het woord. In een interview, een paar jaar geleden, werd Kuitert de vraag gesteld: Waarom gebruikt u een kleine letter voor het woordje god? Zijn antwoord: „Ieder mag er zijn eigen godsbeeld op na houden. Als we het over god hebben dan zijn we met onze eigen voorstelling bezig. Blijft het echter daarbij, dan grijnst de postmoderne leegte ons aan, waarin alles kan en niets er meer op aankomt. Ik probeer boven die leegte uit te komen, door de enige echte ervaring op te zoeken, die er wel toe doet, en die universeel is. Ik vind haar in ’waar is Abel, uw broeder?’. Dat is het Woord (met hoofdletter) in de woorden. Als iemand zo ’god’ bedoelt, en God dan met een hoofdletter schrijft, dan ben ik zijn man!”

En zo bedoelt Jezus zijn god als God. Aan Zijn verhaal van dood en opstanding ontlenen wij kracht om te leven, moed om te sterven, vermoeden van ’overleven’. En deze drie ’attributen’ zijn de drie-eenheid van een persoonlijke God. Al moet het bevochten worden met ratten om je heen in plaats van gelijkgestemden. Met ’mijn God is me afgenomen’ kan God ons tegelijkertijd overkomen; als een ontkennen van de ontkenning. Bij Kuiterts dik onderstreepte regel: ’we hebben alleen elkaar’ meen ik daarom een groot vraagteken te mogen plaatsen.

Hans Hofenk Rheden

Vraag aan prof. Kuitert: Wanneer ik nooit van u gehoord zou hebben, zou ik na het lezen van uw artikel, woensdag in Trouw, u de vraag van de Emmausgangers hebben gesteld: Maar weet u dan niet wat zich in het begin van onze jaartelling heeft afgespeeld? Of meent u dat alle getuigenissen over Jezus Christus (’wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien’) ook niet meer zijn dan ’verhalen’ lees ’wishful thinking’ van een aantal dweperige volgelingen? Anders gezegd: geldt naar uw oordeel voor het Nieuwe Testament hetzelfde als voor het Oude?

P.J. ten Napel Driehuis

Vrijdag gaf Marc Jansen van het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel in Trouw commentaar op de waarschuwing van de Consumentenbond voor te veel zout in voedsel: „Consumenten vinden het lekker. Als je er minder zout in doet gaan ze thuis zelf met de zoutpot strooien.” Ik vind dit een slecht argument. Sommige consumenten vinden roken ook lekker.

Jansen werpt zich hier op als beschermer van de zoutliefhebbers (en van de handel natuurlijk). Laat de zoutliefhebbers maar zout in hun eten strooien als ze dat willen. Ik kan geen zout uit het eten strooien, al zou ik dat graag willen. Met (veel) minder zout in hun producten zou de handel het veel meer mensen mogelijk maken lekker te eten. Bovendien zou dat een bijdrage aan de volksgezondheid zijn.

Pierre Joosten Soest

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden