brieven

Cholesterol meten en dan?
Een prima initiatief, die advertentie (Trouw, 17 februari) waarin wordt opgeroepen om je cholesterol te laten testen. Ik mis alleen de vraag: wil je er ook wat aan gaan doen? Als praktijkverpleegkundige zie ik veel mensen met een cholesterol boven de normaalwaardes. Leefstijl is de eerste optie om het cholesterol naar beneden te krijgen. Levert dit geen of onvoldoende resultaat op, dan komen mensen eventueel in aanmerking voor een cholesterolverlager, de statine. Veel mensen zijn gemotiveerd om er iets tegen te ondernemen. Een deel daarvan, stelt daarbij wel grenzen. Anderen met een hoge waarde zijn niet gemotiveerd. Heeft testen dan zin? Verder is het zo dat ook veel mensen geen medicijnen willen slikken waar dat wel zou moeten. Heeft het weten van de cholesterolwaarde dan zin? Met die vraag erbij in de advertentie, zet je de mensen ook aan tot nadenken.

Ingrid Stoffelsen Harderwijk

Vreselijk stuk
Vreselijk, dat stuk van Benno Barnard over adoptie (Letter&Geest, 15 februari), doe het niet. Ik ben zelf een buitenlands adoptiekind, als baby terechtgekomen bij lieve ouders. Ook ik heb de nodige problemen gehad door mijn slechte start, maar als ik lees hoe Barnard zijn adoptiedochter beschrijft, als een soort buitenaards wezen, dan voel ik me bijna zelf compleet afgewezen. En dat is het laatste wat een adoptiekind nodig heeft.

Arine de Jong Rotterdam

Prachtig stuk
Wat ontzettend sneu dat adoptiekind Eun-mi Postma (Opinie, 17 februari) het prachtige, liefdevolle essay van Benno Barnard niet heeft begrepen. Hij beschrijft daarin juist zijn onvoorwaardelijke liefde voor zijn dochter Anna. Inderdaad vertelt hij waar zijn gezin tegenop liep en misschien nog tegenop zal lopen. Van de strijd van zijn vrouw en hem tegen de wanhoop, om ondanks alle moeite en inspanning Anna te verliezen. En dan komt het slot. Als oud-lerares heb ik op afstand gezien hoeveel moeite het kost om adoptiekinderen liefdevol groot te brengen.

Conna Wardenaar Amsterdam

Boycot deze liederen
Mogelijk heeft kerkmusicus Jan Marten de Vries uit juridisch oogpunt gelijk, maar het had hem gesierd als hij vooraf de gemeenten, waarvan hij blijkbaar de kerkdiensten achteraf zit te beluisteren of er van hem soms liederen worden gebruikt, een waarschuwing had gegeven dat zij liederen gebruiken die met auteursrechten zijn belast.

Echter, hij kiest ervoor om de kerkelijke gemeenten een vette rekening te sturen van 160 euro. En dit voor een kinderlied dat elk schoolkind vanaf groep zes er vier in één uur kan schrijven.

Ik roep daarom de uitgevers van het nieuwe liedboek op om de liederen van deze man bij een nieuwe druk niet meer op te nemen. Daarnaast kunnen de kerken besluiten geen liederen van deze persoon te gebruiken. Zelf heb ik ze inmiddels in mijn liedboek doorgehaald. Wie volgt?

Jan Dullaart Hazerswoude

Woody Allen
Bizar, tendentieus en lachwekkend vond ik het vergoelijkende essay over het misbruik waarvan Woody Allen is beschuldigd. (Letter&Geest, 15 februari). Waar bij geestelijken de afgelopen tijd een vage beschuldiging via e-mail al genoeg was om uiteindelijk tot forse beschuldigingen te komen en de net zo vage statistieken op te krikken (Deetman: 'Vermoedelijk ligt het aantal misbruikte minderjarigen tussen de tien- en twintigduizend') wordt bij Woody Allen het geheel over de artistieke en literaire boeg gegooid! Jaja, een vrouw die wraak neemt. Net als bij BBC-presentator én misbruiker Jimmy Saville is men bij de vele niet-celibataire misbruikplegers wel heel wat milder in het oordeel dan bij kerkelijke functionarissen.

Rob Hamers Landgraaf

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden