brieven

lezers@trouw.nl Postbus 859, 1000 AW Amsterdam

Koe als topsporter

Graag wil ik Jelle Reumer bedanken voor zijn column over de koe (de Verdieping, 30 mei). Eerder zag ik het programma 'Zembla, geheel gewijd aan de melkkoe. Tot mijn verbijstering blijkt de koe nu een topsporter. Het enige wat telt is de melkproductie, een 'melktypische' koe, scherp van boven, breed van onder, een soort klerenkast. Door de melkproductie valt de bevlezing, die de koe eigen is, weg. In plaats van tien jaar leeft de koe er nu vier. Uitgemolken, afgedankt. Ik ben er nog een beetje misselijk van. De toekomst : nog grotere stallen en de koeien komen nooit meer buiten. Geef mij maar biologische zuivel. Bij een biologische boer lopen de koeien wel in de wei, houden zij hun horens en mogen de kalfjes bij hun moeder blijven na de geboorte. Boycotten dus die megabedrijven!

Margret van der Spek Dordrecht

Boer moet mee met zijn tijd

Jelle Reumer gaat in zijn column wel erg kort door de bocht door de boerenstand in Nederland weg te zetten als managers van hun vee, en niet meer als koeienhouders. Het rendementsdenken heeft het gewonnen van het gezonde verstand, volgens hem. Dit alles zou ten koste gaan van het welzijn van de koe. Dat is nog maar de vraag. De stallen zijn goed geoutilleerd, veel schoner dan vroeger en de meeste dieren lopen nog lekker buiten. De boer moet wel mee met zijn tijd; hij runt een bedrijf, het is niet zijn hobby. Van een paar dartelende koetjes in de wei kan hij echt niet leven. Bovendien zijn we allemaal, ook Jelle Reumer, schuldig aan de schaalvergroting. We willen het beste voedsel voor een zo laag mogelijke prijs.

Nellie Ploeger-Rus Schagen

Het kwaad

Ook in deze tijd halen veel mensen troost, moed en vertrouwen uit hun geloof in een Hemelse Vader. Soms bekruipt mij het gevoel dat dit geloof steeds verder wordt weggeschoven in Trouw. In de zaterdagkrant las ik gelukkig weer artikelen die mij bemoedigen. De tien geboden met Barbara Veenman laten zien wat God in haar leven betekent. Het nieuwe thema 'Het kwaad', dat we het liefst in een diepe lade wegstoppen. Ik zie uit naar de komende artikelen hierover. Het kwaad is overwonnen door de Liefde. Ik hoop daar de komende tijd ook over te mogen lezen in Trouw.

Henk van den Berg Emst

Ongemakkelijk

Trouw van 30 mei ligt op tafel. Op pagina 11 lees ik het verhaal over mensen die voor zichzelf proberen te zorgen. Maar gebruik van de overwaarde van hun huis (in feite: hun spaargeld) lukt niet: leeftijd te hoog, inkomen te laag. Op pagina 17 kom ik het verhaal tegen over de geheime afspraken van de overheid met bedrijven over verlaagde belastingen. Het heeft ogenschijnlijk niets met elkaar te maken, maar de ongemakkelijke vraag is wel: voor wie zorgt de overheid nou wel, en voor wie kennelijk niet?

Harry Slegh Utrecht

Rotziekte

Wat ben ik blij met de reactie van Bert Keizer (Trouw, 29 mei) op het artikel van Jean Jacques Suurmond over dementie. Bert Keizer weet gelukkig waar hij het over heeft. Mijn man en ik hebben twee tantes begeleid in hun dementieproces en de moeder van mijn man. Twee van hen waren 'makkelijke, lieve' patiënten, de derde was heel agressief en schold voortdurend op haar vriendin waarmee ze 65 jaar lief en leed had gedeeld en die daardoor natuurlijk helemaal van streek raakte. En nu is mijn oudste zus aan het dementeren, en het breekt je hart als je ziet wat zij mee moet maken. Een schat van een vrouw die met engelengeduld voor haar (altijd ziekelijke) man heeft gezorgd en een grote vriendenkring had. Het is onvoorstelbaar als je dan hoort dat ze vaak heel agressief is. Ik ben heel blij dat ik haar lang heb meegemaakt toen 'haar ziel nog glansde', nu ben ik al blij dat ze me herkent en graag geknuffeld wil worden. Inderdaad, dementie is een rotziekte.

Connie Herlé Heinkenszand

Gevoelstaal

Bert Keizer valt Jean Jacques Suurmond wel erg hard aan als deze dementie beschrijft als een kans om meer degene te worden die je diep van binnen echt bent (Trouw, 26 mei). Hij doet echter geen poging te begrijpen wat Suurmond bedoelt met 'Dementie ontmantelt het ik, zodat de ziel kan gaan glanzen'. Laat ik dan een poging wagen, zonder te generaliseren. Mijn 88-jarige zwager heeft beginnende dementie. Hij woont met mijn 83-jarige zus thuis. Toen de mantelzorg haar even te veel werd ging hij twee dagen in de week naar de dagzorg. Hij zei: "Ik had daar wel moeite mee maar het is nodig om samen thuis te kunnen blijven wonen. Het is voor mijn vrouw nodig, zo heb ik mij laten overtuigen." Als hij dit zegt kijkt hij haar liefdevol aan. Hij uit zijn gevoelens meer dan voorheen. Nooit eerder sprak hij zich zo uit over de mooie bloesems in de lente als dit jaar en over de vogels waar hij nu naar kijkt. Mijn zus ervaart dat als heel bijzonder. Ook naar zijn familie drukt hij zich meer dan voorheen uit in gevoelstaal, waardoor er een dieper niveau van communicatie ontstaat.

Joep Brosschot Utrecht

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden