brieven

lezers@trouw.nl Postbus 859, 1000 AW Amsterdam

Fatalist Tinkebell

De optelsom van toekomstige rampen heeft van Tinkebell (Opinie, 2 september) niet een pessimist of realist gemaakt, zoals ze zelf schrijft, maar een fatalist. Haar besluit tot sterilisatie duidt erop dat ze voor zichzelf heeft besloten dat het over en uit is met de mensheid. Des te vreemder dat ze het toch heeft over 'toekomstige generaties'. Die zouden er, als iedereen zo dacht als zij, immers helemaal niet komen. Dus dringt de vraag zich op voor wie ze zich uiteindelijk zo onvermoeibaar inzet. Het antwoord moet helaas luiden: alleen voor zichzelf, voor een aangename laatste paar jaar.

Hans Kuyper Zaandam

Realist Tinkebell

De column van Tinkebell geeft wat mij betreft een realistische voorstelling van zaken. Het is feitelijk nog erger, want ze laat hele terreinen van ontwrichting buiten beschouwing: de degradatie van landbouwgrond, de economische crisis die niet is opgelost en weer zal verergeren, het geweld in de wereld en de dreiging van epidemieën door het onverantwoord gebruik van antibiotica. Het helpt niet om daar de ogen voor te sluiten, dat ben ik met Tinkebell eens. Maar het helpt ook niet om daar zoveel aandacht aan te besteden, dat we er allemaal treurig, angstig en woedend van worden of vluchten in overconsumptie. Daarom moeten we daarnaast aandacht schenken aan wat we wel willen: vrede in plaats van oorlog, gezondheid in plaats van ziekte, een wereld waarin respect voor elkaar en de natuur het leidend beginsel is in plaats van de uitbuiting daarvan.

Erik van Praag Amsterdam

Two Wimmen

De rubriek 'Klein verslag' van Wim Boevink (Trouw, 2 september) over de naam Wim herinnerde me aan een zeiltocht naar de Cariben. We lagen daar met onze boot bij een werf op Trinidad, uiteraard met meerdere andere zeilers, onder wie Amerikanen. Een van hen vroeg me hoe ik de kost verdiende. Omdat ik in mijn Nederlandse winkeltje een bedrijfsleider had die Wim heette en zijn beste medewerker ook Wim heette, leek het me wel aardig om te antwoorden: "I have two Wimmen working for me".

De man schrok ervan en ondanks mijn uitleg is het nooit meer echt goed gekomen. Hij is me altijd met enige achterdocht blijven bekijken.

Jee den Boer Zierikzee

Kind aanzetten

Vernieuwend en gedurfd, de visie en de uitspraken van Claire Boonstra over ons onderwijs (Verdieping, 29 augustus). Om de mooie metafoor van een kind 'aanzetten' nog verder toe te spitsen: ieder mens dat geboren wordt, staat op dat moment 'aan'. Is op dat moment aangevinkt door het leven. Elk kind in de klas staat op zijn eigen, unieke manier al jaren 'aan'. Maar het wezenlijke punt is dat er in het onderwijs blijkbaar aan de knoppen (vroeger: oren) van het kind gedraaid moet worden om het op een andere, de 'juiste' frequentie te krijgen. Kennelijk moet zijn frequentie gemoduleerd (lees: gemodelleerd) worden en afgestemd op de zender. Overigens heeft Claire Boonstra het in het interview over kijken waarop een kind 'aangaat'; net iets subtieler en respectvoller dan het woord 'aanzetten', dat in de kop van het artikel wordt gebruikt.

Win Bück Laag-Soeren

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden