brieven

Doorbehandelen
In het artikel over doorbehandelen van patiënten (De Verdieping, 25 januari) wordt de nadruk gelegd op de financiële aspecten in deze discussie. Dat doet zeer. De kwaliteit van leven zou naar mijn mening op de voorgrond moeten staan. In de toonzetting komt bovendien naar voren dat deze kwestie een zaak van de artsen is. Ook dat is pijnlijk, want dit is mijns inziens in hoofdzaak een dilemma voor de mensen zelf, die hierin (samen met familie) een keuze behoren te kunnen maken. Artsen hebben hierin alleen een informerende en adviserende rol.

Sabine Gans Leiden

Barnard en Wikipedia

De tirade over mij waarmee Benno Barnard (Letter en Geest, 11 januari) de plaats van God en godsdienst in de letteren verdedigt, berust niet op kennis van zaken. Hij schrijf dat velen van mijn kerkelijke gemeente verdronken bij de Watersnoodramp van 1953, dat ik dus velen heb moeten begraven en daarom als een ware Voltaire afscheid nam van het geloof. In feite is er niemand verdronken, heb ik niemand hoeven begraven en preekte ik twee weken later weer in de gereformeerde kerk van Haamstede. Barnard heeft zijn wijsheid van Wikipedia, maar hij kon weten dat iedereen die je een hak wil zetten of je juist op het schild wil heffen, daar zijn hart kan luchten. Voordat je met Wikipedia in zee gaat dus eerst even controleren zou ik zeggen. Op een excuus zit ik niet te wachten, maar de entree van Barnards bijdrage is door hem te haastig (en te gretig?) in elkaar gezet. Laten we hopen dat de rest beter is gecheckt.

Harry Kuitert Amstelveen

De ruiter als coach
In opnieuw een leuke column 'Het paard is de atleet, de ruiter slechts coach', concludeert Marijn de Vries terecht dat de paarden bij Jumping Amsterdam atleten zijn, maar ze zou voor de gein eens haar stalen ros een middagje moeten verruilen voor een paard. Beetje galopperen, beetje springen, niet te hoog, alleen net genoeg om haar spieren haar te laten vertellen wat dat 'coachen' inhoudt.

Harm de Mooij Groningen

Taalvrijwilliger
Marja van Bijsterveldt van de Stichting Lezen en Schrijven pleit ervoor om indien mogelijk als taalvrijwilliger aan de slag te gaan en dat is een loffelijk streven (Podium, 27 januari). Echter, het lesgeven aan laaggeletterden is altijd een vak geweest dat door gekwalificeerde docenten gegeven werd, en niet zonder reden. De wereld zou te klein zijn als kinderen op de basisschool die moeten leren lezen en schrijven alleen les zouden krijgen van vrijwilligers. Gemeenten zijn al jaren bezig in de strijd tegen laaggeletterdheid, maar in een tijd dat er op educatie steeds meer bezuinigd wordt, is het lastig om laaggeletterdheid structureel te bestrijden. De landelijke overheid moet hierin ook haar verantwoordelijkheid nemen.

Heleen Sikkema Rotterdam

Discriminatie
Volgens het SCP (Trouw, 25 januari) ervaren verschillende groepen in de samenleving discriminatie op de arbeidsmarkt, naar geloof, land van herkomst, huidskleur en leeftijd. In dezelfde krant is aandacht voor hoogbegaafde ouderen, voor wie een wetenschapscafé wordt georganiseerd omdat zij anders buiten de boot vallen bij het activiteitenprogramma van verzorgingshuizen. Verschillende groepen ouderen hebben immers verschillende interesses. Voor migrantenouderen ontbreekt het niet alleen aan aansluiting op activiteiten in verzorgingshuizen. Ook voor de meest basale beleving van eigen cultuur, taal en religie is weinig tot geen aandacht. In veel verpleeghuizen is het voor de eerste generatie gastarbeiders niet mogelijk gebruik te maken van een tv-zender uit het land van herkomst. Communicatie in eigen taal en respect voor de geloofsrituelen zijn er zelden.

Marrie Stoffer Elspeet

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden