brieven

Veilig werken

Wat een spetterende actiefoto stond er op de voorpagina van Tijd (18 oktober). In een reflex schoof ik mijn stoel een meter achteruit, bang dat de vonken gaatjes in mijn nylon trui zouden branden. Dit is echt werken met je handen. Als je goed kijkt zie je de brandplekken op de huid van de smid. Maar wat een geluk dat ik zeker weet dat mijn studenten (15, 16 jaar) geen Trouw lezen. Toen ik las waar deze smid zijn opleiding volgde, begon ik bijna te geloven dat 'domme Belgen' geen vooroordeel is.

Werken met je handen én je hoofd, dat is veel beter. Een smid mét leren schort, veiligheidsbril en handschoenen was ook een prima actiefoto geweest.

Anne Jan Wouda Surhuizumermieden

Lesje voor gemeenten

Toen ik las dat gemeenten doofblinden willen sturen naar een dagbestedingproject voor ouderen (Opinie, 14 oktober) dacht ik: weten deze gemeenten wel waarover zij het hebben? Nee dus, want een doofblinde leeft geïsoleerd en praat met vier handen: twee van de verteller en twee van hemzelf. Deze gemeenten zouden eens bij de Gelderhorst in Ede of bij Calorama in Nijmegen moeten vragen of hun ambtenaren een paar lessen mogen volgen om met doofblinden te kunnen communiceren. Dat vergt heel veel inzet, kennis en geduld. Bij de gewone dagbesteding ontbreekt het daaraan en blijft de doofblinde in zijn isolement, ondanks de mensen om hem heen. Want niemand kan met hem communiceren.

Zelf zie ik dit al veertig jaar en ik heb nog steeds de grootste bewondering voor mensen die zich de communicatie met doofblinden eigen gemaakt hebben.

W.J. van Dis- de Vries Ermelo

Kerk barmhartiger?

Als niet-katholieke medegelovige staat het schaamrood me op de kaken. Dit is dan de kerk. Die bepaalt nog altijd wie er bij hoort en wie niet. Heteroseksuelen met een gelukkig gezinsleven mogen bij de club. Als vrouw mag je van alles zeggen, maar het bestuur blijft voor mannen.

Zo schop je ook de laatste mensen de kerk uit. En wat heb je ook te zoeken in een kerk waar je als homo of als vrouw tweederangs lid bent? Voor mij is geloven niet meer en niet minder dan trachten te leven naar het voorbeeld van Jezus. Bij hem werd iedereen, zonder voorwaarden, voor vol aangezien.

Pieter Barnhoorn Leiden

De farizeeën

Kardinaal Wim Eijk (Trouw, 19 oktober) is een geleerde man: afgestudeerd en gepromoveerd in de geneeskunde en de 'bio-ethiek'.

Priester, bisschop en kardinaal. Maar een wijze man?

De katholieke leer van kardinaal Eijk is die van het concilie van Trente, dus midden 16de eeuw. Sindsdien zijn er in de bijbelwetenschap en in de medische wetenschap ontwikkelingen geweest die een ander licht werpen op de bijbelteksten én op de menselijke seksualiteit. De kardinaal weet dit ongetwijfeld maar heeft er voor de pastorale praktijk niets van geleerd. Maar ook niets van Paus Franciscus' pleidooi voor compassie. Katholieken die opnieuw getrouwd zijn en ook homo/lesbische stellen mogen van de kardinaal nog steeds niet deelnemen aan de 'tafel des Heren'.

Wat mogen ze wél?

Volgens Kardinaal Eijk: naar voren komen en, in plaats van de communie, 'met gekruiste armen de priesterlijke zegen ontvangen'. Hoe bedenkt hij het! Waren het niet de farizeeën die zich ergerden dat Jezus met zondaars en tollenaars at? Kardinaal Eijk, ben ik bang, leert het nooit.

G.F. Lörtzer Rijswijk (katholiek, 55 jaar getrouwd)

Echte liefde

Als echte liefde door de rooms-katholieke kerk in haar kerken niet mag worden gevierd, is de leer en zijn haar wetten ongeloofwaardig aan Christus.

Rik Bronkhorst Amersfoort

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden