Review

Brian Moore werkt knap naar de climax toe

In Brian Moore's thriller 'De Verklaring' schemerde de politieke realiteit van het hedendaagse Frankrijk duidelijk door het verhaal heen. Ook in Moore's nieuwste, 'The Magician's Wife', figureren politieke complicaties. Ditmaal staat de voormalige Franse kolonie Algerije centraal.

In het Frankrijk van 1856 wordt Henri Lambert, 's lands beroemdste goochelaar, samen met zijn veel jongere vrouw Emmeline door de keizer ontboden voor een audiëntie op het landgoed Compiègne, in de buurt van Parijs. De burgerman Henri is geïmponeerd door de pracht en praal, maar Emmeline voelt zich aanvankelijk doodongelukkig in het aristocratisch gezelschap.

Het onderhoud met de keizer is verrassend. Napoleon III hoopt met een beslissend offensief de Algerijnse krijgsheren te onderwerpen, maar acht de tijd nog niet rijp. Of de Algerijnen tot een heilige oorlog tegen de Fransen zullen beslissen, hangt af van hun religieuze leider, de maraboet, aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven.

De keizer hoopt het gezag van de maraboet te ondermijnen door Henri in Algerije als diens blanke tegenhanger te presenteren, als een magiër die zijn vermogens ontleent aan zijn contact met het goddelijke. Napoleons raadsman Deniau ziet bovendien nadrukkelijk een rol weggelegd voor Emmeline. 's Keizers wil geschiedde, en de tweede helft van de roman verruilt de kille verfijning van het Europese hof voor de hitte van het exotische Afrika.

Evenals in 'No other world', vertelt Moore de geschiedenis door de ogen van iemand die zeer dicht bij de held staat, in dit geval Henri's vrouw. De bedeesde Emmeline voelt zich in Algerije beter op haar gemak dan Henri, en Deniau betrekt haar steeds meer in de voorbereidingen op wat Henri's grote voorstelling moet worden. Daarin zal hij de lokale leiders verbijsteren met zijn onkwetsbaarheid voor kogels.

Op dit punt heeft Moore de voor zijn werk zo karakteristieke ingrediënten allemaal bij elkaar: een eenzame hoofdpersoon in een vijandige omgeving, die zich voorbereidt op een gevaarlijke beproeving waarin de religieuze dimensie een cruciale rol speelt. De hoofdpersoon komt voor een groot moreel dilemma te staan, waarbij de keuze, ongeacht hoe die uitvalt, ernstige consequenties zal hebben voor anderen. Emmeline raakt onder de indruk van de intense religiositeit van de maraboet, en krijgt moeite met het idee dat de Algerijnse bevolking de trucs van haar goochelende echtgenoot zou zien als de wonderen van een man van God.

Daartegenover staan de belangen van Henri, die gelooft Frankrijk te dienen met zijn 'missie' en zo onnodig bloedvergieten te zullen voorkomen. Maar tevens vraagt ze zich af of Henri zich niet door zijn beroepseer laat verblinden, en gewoon misbruikt wordt voor doeleinden waarvan hij de reikwijdte niet kan overzien.

'The Magician's Wife' werkt knap naar de climax toe, de lezer voortjakkerend naar verlossing van de ondraaglijke spanning.

Moore's aandacht voor sfeertekening, duistere machtsspelletjes en ethische vraagstukken dragen bij tot een thriller met onmiskenbaar literaire trekken. Waar hij het, zoals vaker, een beetje laat afweten, is in het uitdiepen van de psychologie van zijn personages. Met uitzondering van Emmeline worden de karakters in enkele grote lijnen geportretteerd - goed genoeg om geloofwaardig te zijn, maar niet gedetailleerder dan nodig is voor de plot. Wie daar mee kan leven zal ook deze Moore met veel genoegen lezen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden