Braziliaans volk draagt titel op aan overleden coureur Ayrton Senna

RIO DE JANEIRO (Reuter) - De tante van Romario had het vertrouwen in de goede afloop van de finale van het WK voetbal in Los Angeles nooit verloren. “God is Braziliaan”, verklaarde Dona Lelita eens te meer toen in haar land het grootste voetbalfeest aller tijden losbarstte.

Vuurwerk ontplofte, vreemden werden omhelsd in de straten, miljoenen maakten vreugdedansjes thuis of buiten. Voetbal is in Brazilië veel meer dan een sport. Het is de grootste passie. Een van de weinige redenen voor trots in een land, dat beheerst wordt door geweld, armoede en corruptie.

Het is nog geen twee maanden geleden dat Brazilië werd ondergedompeld in diepe rouw, toen oudwereldkampioen autoracen Ayrton Senna zich te pletter reed in Imola. Romario en zijn medespelers droegen in Los Angeles de verovering van de wereldtitel op aan de betreurde Senna. Voor zij de cup aannamen van Joao Havelange, hielden zij een spandoek hoog met de tekst: “Wij raceten samen. De titel is ons.”

In Sao Paulo trokken zondagavond honderdduizenden naar de hoofdstraat om de overwinning van de nationale voetbalploeg te vieren. Tienduizenden toeterende auto's maakten een hels kabaal, bijna iedereen hulde zich in de nationale kleuren en torste de vlag. “Brasil is tetra”, schreeuwden miljoenen. Brazilië is viervoudig, vier keer wereldkampioen.

In Rio de Janeiro trokken de meeste fans naar de stranden en de boulevards. Daar vond een gigantische carnavalsoptocht plaats compleet met trommelaars en sambadansers. De meestal steriele hoofdstad, Brasilia, haalde zijn bureaucratische façade neer en veranderde in een kolkende smeltkroes met de nationale kleuren geel en groen.

President Itamar Franco riep maandag uit tot nationale feestdag. Hij gaf opdracht de spelers als helden binnen te halen. Zij komen aan in Recife, een stad in het noorden.

In heel Brazilië twijfelde niemand aan de goede afloop van de wedstrijd tegen Italië. In 1970 had het land, onder aanvoering van Pele, de Italianen in de eindstrijd met 4-1 gekraakt. In Los Angeles verliep de strijd veel moeizamer: 0-0 na twee uur en strafschoppen moesten beslissen. Maar evengoed, de Brazilianen bleven vertrouwen.

Weinigen hebben het bijna drie uur lang zo moeilijk gehad als Edevair de Souza Faria, de vader van Romario. Hij was enkele maanden wereldnieuws toen hij werd ontvoerd. Hij bekeek de finale in het kleine huisje van zijn broer in de arbeiderswijk Penha en niet in de mooie villa die hij van zijn voetballende zoon kreeg.

Edevair de Souza Faria rookte aan één stuk door. Het einde van zijn lijdensweg kwam toen Roberto Baggio zijn strafschop over het doel schoot. Vrienden en familie pakten hem op en gooiden hem hoog in de lucht. Vervolgens kuste hij keer op keer de foto van Romario. Toch hield hij nog wat relativeringsvermogen over. Op de vraag of Romario te vergelijken was met Pele, antwoordde hij: “Er zal nooit een tweede Pele zijn. Pele is de koning voor altijd.”

Duizenden kilometers verderop was zijn zoon na de triomf bepaald niet bescheiden. “Ik ben een winnaar”, zei hij, “waar ik ook ga, daar win ik titels. Bij Vasco da Gama, bij PSV, bij Barcelona en nu bij Brazilië. Ze zijn allemaal belangrijk. Ik wist dat dit Romario's wereldbeker zou worden.”

Feest in Brazilië, rouw in Italië. Europa's meest sportgekke land was akelig stil, nadat de finale van het WK op strafschoppen was verloren. Geen enkele tifoso kon begrijpen hoe Baggio, hun held, vanaf de stip had kunnen missen. Frustraties werden niet of nauwelijks afgereageerd. In Rome werden twee fans gearresteerd voor het gooien van vuurwerk naar de politie. In Milaan bleef het bij een kleine botsing tussen Italianen en Brazilianen.

De supporters waren diep bedroefd. Kenners konden er wel mee leven. Paolo Rossi, de spits die Italië in 1982 naar de wereldtitel leidde, verklaarde: “Italië moet blij zijn met de tweede plaats na die desastreuze start.”

Oud-bondscoach Enzo Bearzot zei dat hij niet kon begrijpen dat Baresi was aangewezen om een van de strafschoppen te nemen. “Hij was net geopereerd. Het was al een mirakel dat hij kon meespelen.”

Toch waren niet alle Italianen kapot van de nederlaag. Zij die veronderstelden dat premier Berlusconi de wereldtitel zou gebruiken voor een politieke triomf waren blij met de ontknoping van de WK-finale.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden