Brautigam verdient betere begeleiding

Klassiek

Ronald Brautigam/Die Kölner Akademie Mozart ***

Naar pianist Ronald Brautigam kun je niet anders luisteren dan met oren op steeltjes. Dat gaat vanzelf. Keer op keer sleurt hij je met fantastisch verzorgd, elegant en stijlvol spel een partituur binnen. In de Robeco SummerNights, waar hij al jarenlang een graag geziene coryfee is, kwam hij vrijdagavond de cd spelen die hij met Die Kölner Akademie in 2011 opnam: Mozarts pianoconcerten nrs. 9 ('Jeunehomme') en 12. En opnieuw verkeerde Brautigam in topvorm.

Met het Keulse authentieke orkestje en dirigent Michael Alexander Willens is Brautigam voor het label BIS bezig met het vastleggen van alle pianoconcerten van Mozart. De cd's die tot nu toe verschenen, zijn zonder uitzondering geprezen in de internationale vakpers. Volkomen terecht. Maar live in de Grote Zaal van het Concertgebouw viel vooral op hoeveel minder van kwaliteit de orkestrale begeleiding was dan op die gelauwerde cd's.

Die Kölner Akademie trad aan in kleine bezetting. Dertien strijkers in totaal, twee hoorns en twee hobo's. In het mooi samengestelde programma waren naast de twee Mozart-concerten de 'Trauer'-symfonie van Haydn te horen en de Zeventiende symfonie van Mozart. Alle vier partituren van deze avond waren gecomponeerd in het decennium 1772-1782, de beide symfonieën in 1772. Haydn was toen veertig, Mozart slechts zestien.

In de Haydn-symfonie was de klank uitermate karig te noemen. Weinig kleur en weinig nuance. Wellicht was dit orkest te klein voor de Grote Zaal, maar wat vooral stoorde was dat de directie van Willens zo weinig charismatisch uitpakte. Houterig zelfs en slordig in de afwerking. De Mozart-symfonie na de pauze was al niet veel beter. Met zo'n wendbaar, klein ensemble zou je verwachten dat men supersonisch door de delen zoefde, met af en toe een tegendraadse ruk aan het stuur van Willens. Maar niets van dat al. Zou het kunnen dat er wegens vakanties te veel onervaren remplaçanten in het orkestje zaten?

Alle bedenkingen verdwenen naar de achtergrond zodra Brautigam achter zijn schitterende fortepiano plaatsnam. Er zijn weinig pianisten die het destijds zo revolutionaire van de fortepiano zo subtiel hoorbaar kunnen maken. Hier hoorde je echt forte en piano in allerlei prachtige nuances. In het helder klaterende spel van Brautigam doemden onverwacht steeds mooie diepere lagen op. Het was van begin tot eind adembenemend goed. Alleen al de manier waarop Brautigam na een passage zijn handen met een zwierige veeg van de toetsen haalde. Klasse.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden