Brandende vrouwen tegen Miss-verkiezingen

NEW DELHI - Mooie vrouwen of brandende vrouwen. Voor deze onmogelijke keuze zien de organisatoren van de Miss World-verkiezing 1996 zich gesteld. De Indiase stad Bangalore is uitverkoren voor de parade van vrouwelijk schoon op 23 november. Maar de leden van een vrouwenorganisatie in deze zuidelijke stad dreigen zich uit protest één voor één in brand te steken.

KEES BROERE

De verkiezing is “een kans om de rijke cultuur van India aan de wereld te tonen”, menen de organisatoren. Het bevallig wiegen in badpak, 'halfnaakt en voor een overwegend mannelijk publiek', is 'onethisch en vies', zeggen de tegenstanders. We doen het toch, roepen de mannen. We sturen 'zelfmoordcommando's' de zaal in, dreigen de vrouwen. De tegenstanders kregen deze week steun van de Congrespartij en van een extreme boerenorganisatie die dreigde de plaats des onheils in de as te leggen.

Miss-verkiezingen heten tegenwoordig georganiseerd te worden om het volk 'schoonheid met hersenen' te tonen. Het is een formulering waar de meeste mensen in India niet intrappen. Het land is bekend om zijn aloude Kamasutra, de leerschool der vrije lichamelijke liefde. Maar eeuwen later is, met name in de stedelijke middenklasse, het ideaal van de lijfelijke overgave vervangen door het keurslijf van een preutse moraal.

In Nederland mag een kijker gapend wegzappen bij het beeld van een zoveelste schoonheidswedstrijd, in India hadden tot voor kort de meeste mensen nooit van het fenomeen gehoord. Totdat in 1994 de Indiase Sushmita Sen tot veler verrassing de kroon van Miss Universe op het hoofd gedrukt kreeg. En alsof dat niet genoeg was, won haar rivale Aishwarya Rai hetzelfde jaar de Miss World-verkiezingen. Plots bleek India te beschikken over de mooiste vrouwen van het heelal.

Het jaar daarop kende zowat iedereen de naam van Manpreet Brar, de nieuwe Miss India. Zij werd de tweede van het universum. In de metropolen van het Zuid-Aziatische land stonden de hotels volgeboekt voor de ene na de andere miss-verkiezing: Miss Glimlach, Miss Mooie Ogen, Miss Licht-Gehandicapt-Maar-Toch-Heel-Dapper. Zelfs de mooie Indiase man begon over het podium te paraderen.

Dat India snel daarna zou worden gekozen voor het organiseren van de Miss World-verkiezingen lag voor de hand. Geen betere gelegenheid immers voor de fabrikanten van cosmetica en andere producten voor 'de vrouw van nu' om hun waren ook te slijten aan het snel groeiende segment koopkrachtige en Indiërs.

Bangalore, de 'tuinstad' in het zuiden, leek een weldoordachte keus. De stad is in menig opzicht het gezicht van het moderne, althans verwesterende, India. De stad wordt vanwege haar uitmuntende computerindustrie wel vergeleken met het Amerikaanse Silicon Valley. Bijna geen stad in India ook met zo veel cafés en andere uitgaansgelegenheden. Het kantorenpark van Bangalore zoemt van bedrijvigheid. De bijpassende, eigentijdse architectuur straalt durf en zelfverzekerdheid uit.

Maar Bangalore is ook de stad waar vorig jaar een vestiging van het Amerikaanse fast food-bedrijf Kentucky Fried Chicken zowat met de grond gelijk werd gemaakt door activisten van de Indiase boerenbond KRRS, die protesteerden tegen cultuurimperialisme en westerse decadentie. Wie deze begrippen in het achterhoofd houdt, begrijpt ook de ophef rond de plannen voor de verkiezing van Miss World over twee maanden.

De Indiase organisatie is in handen van Amitabh Bachchan, de filmheld van een nog recent verleden. Bachchan, ook wel The Big B genoemd, is het embleem van een samenleving die woelige veranderingen doormaakt. Als filmster in de beroemde Bollywood-industrie speelde hij vaak ambivalente rollen; goedzak en slechterik in één. Als zakenman is hij inmiddels slechts op een ding uit: Meer Geld.

Bachchan zegt met de verkiezingen India 'op het globale pad' te willen zetten. Maar dat pad is allesbehalve met rozen bezaaid. De deelstaatpremier van Karnataka, waarvan Bangalore de hoofdstad is, noemen Bachchan 'een held van de natie'. De tegenstanders van het festijn, zoals voorzitter Manjundaswamy van de eerder genoemde boerenbond, menen dat het gaat om een 'indecente vertoning, die niet past binnen het Indiase ethos'.

Mahali Jagaran, een plaatselijke vrouwenorganisatie, zegt zich met kracht te zullen verzetten tegen de 'westerse ogen' die via een wereldwijd televisiepubliek hun steelse blikken zullen laten vallen op de deelneemsters uit circa negentig landen. In het uiterst geval, dreigen zij en haar medestanders, zullen zij de zaal binnenstormen om zich voor datzelfde publiek in brand te steken. Hoe wreed zo'n daad ook is, zij past wrang genoeg wel binnen een Indiase traditie.

Amitabh Bachchan zegt vooralsnog niet onder de indruk te zijn van al het rumoer rond de geplande verkiezing. De uitzendrechten zijn verkocht aan 115 landen, goed voor ongeveer twee miljard kijkers. Saai zal de voorstelling in elk geval niet worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden