Bradley's 'nieuwe politiek': iets dóen

De Notchland Inn voelt zich weer even het middelpunt van Amerika. Het enige hotelletje van Hart's Location in de White Mountains van New Hampshire heeft de tafeltjes in de eetzaal aan de kant gezet om plaats te bieden aan stoeltjes en televisiecamera's. Het haardvuur brandt en erboven hangen posters van de 'beroemde' Amerikaan die deze zaterdagmiddag het minuscule ski-oord met zijn 38 bewoners - onder wie 27 kiezers - zal aandoen: (voormalig) senator Bill Bradley.

Bij de laatste presidentsverkiezingen heeft tweederde van Hart's Location op de Republikein Bob Dole gestemd. De paar Democraten in het plaatsje hebben Ernestine Bradley, de echtgenote van de presidentskandidaat, vorig jaar al gevraagd of hij langs zou komen als zijn verkiezingskaravaan in de buurt zou zijn. En dus doet Bradley deze zaterdag ook Hart's Location aan.

Waarom, vertelt de oud-senator, zijn achterwerk iets te ongemakkelijk warmend aan het haardvuur, vragen ze mij, waarom ben je niet bij een grote bijeenkomst, maar ga je naar dat gehucht? Uit eerbied voor die 27 kiezers, legt hij uit. En om het motto kracht bij te zetten, waaronder hij campagne voert: Heb respect voor de mensen. Daarom is hij deze middag ook bijna twee uur te gast, terwijl ze elders al op hem zitten te wachten.

Bradley mag in de laatste opiniepeilingen voor de voorverkiezingen van morgen in New Hampshire zo'n dikke twintig procent achterliggen op vice-president Al Gore, hij weet nog steeds een enthousiaste aanhang op de been te brengen. De eetzaal van de Notchland Inn zit mudvol en hetzelfde geldt later die avond voor de gymzaal van de lagere school in Plymouth. ,,Ik ben geen Republikein, maar heb conservatieve opvattingen'', bekent Jim Bakley uit Hart's Location. ,,Bradley mag dan bekend staan als progressief, voor mij heeft hij gezag. Hij is solide, integer en zijn gedrag deugt. In tegenstelling tot die man die nu in het Witte Huis zit. Bovendien wil hij Washington uit de houdgreep van het grote geld halen.''

Het ontbreekt de politiek in Washington momenteel aan moreel gezag, aan visie, aan ruggengraat, is de kern van Bradley's boodschap. En hij vertelt hoe in de wandelgangen van het Congres lobbyisten hun broodheren op de mobiele telefoon bellen en hijgerig melden: ,,Meneer Jones, ik heb het voor elkaar hoor. Er zitten nu een paar mazen in die wet, waardoor u geen belasting hoeft te betalen!'' Maar wat erger is, een paar weken later buigt het Congres zich over de medische zorg voor kinderen. Dan zie je geen lobbyisten meer. Want er is nauwelijks geld te spenderen.

Nimmer verheft de boomlange oud-basketballer Bradley zijn stem en als hij boos mocht zijn verraadt niets in zijn gedrag dat. De senator hekelt de 'oude politiek' die onder meer zijn rivaal Gore bedrijft. De politiek van duizend beloften aan duizend mensen, van het katten op en afkammen van je tegenstander. ,,Leiderschap is, zeggen ze, de mensen vertellen wat ze willen horen. Nee, leiderschap is als je visie toont'', stelt Bradley. ,,Als je niet bent geobsedeerd door tactiek, door opiniepeilingen, door verkooppraatjes.'' 'Oude' politiek is iets beloven,'nieuwe' politiek is iets aan de problemen doen.

Diezelfde boodschap draagt de oud-senator later uit in Plymouth. ,,Hoe kunnen mensen erop vertrouwen dat je in het Witte Huis de waarheid zult spreken als je het tijdens de verkiezingscampagne al niet kunt?'' Het is een regelrechte aanval op Gore en Bradley laat zien ook de verleiding niet te kunnen weerstaan om negatief te worden. Zoals hij Gore's wisselende opinies hekelt over abortus. Of diens halfslachtige ideeën over beheersing van vuurwapenbezit of algemene gezondheidszorg.

'Visie' is in Plymouth opnieuw een van de sleutelwoorden. Zoals Franklin Delano Roosevelt visie toonde toen hij sociale zekerheid aankondigde voor alle Amerikanen en Lyndon Johnson toen hij medische zorg in het vooruitzicht stelde voor alle bejaarden, zo doet ook Bradley enkele beloften. Dat hij als president niet zal rusten voordat iedere Amerikaan is verzekerd van verzekerde medische zorg. ,,Zodat een kind zich niet bij zijn moeder hoeft te verontschuldigen dat hij ziek is.'' En dat hij de invloed van het grote geld in de politiek zal beperken. Maar vooral ook door te laten zien dat hij het goede voor het Amerikaanse volk nastreeft. ,,En als we het goede in elkaar zien geeft dat een band, waardoor we minder eenzaam zijn en ons minder bedreigd voelen. We bespeuren het goede in elkaar als we door huidskleur en seksuele oriëntatie heen durven kijken.''

Zijn boodschap slaat ook aan in de gymzaal in Plymouth. Margaret Gale: ,,Hij verkoopt geen makkelijke praatjes. Hij is bedachtzaam, heeft belangstelling voor de mensen, hij is oprecht. Ik heb groot respect voor hem, vooral hoe hij zijn privéleven afschermt en niet met zaken als geloof loopt te venten.'' En Carl Preusse gaat ook op Bradley stemmen. ,,Je kunt er op vertrouwen dat hij een goed president zal zijn. Hij is eerlijk en oprecht. Het is een man die je recht in de ogen kan kijken omdat hij de waarheid spreekt.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden