Bosma's grootste zorg is het avondblad

PVV-Kamerlid Martin Bosma meende schriftelijke vragen te moeten stellen over de koers van NRC Handelsblad. Bosma vroeg de minister van onderwijs of ze zijn gevoel van verlies deelde nu het 'conservatief-liberale avondblad' een extreem-linkse koers is gaan varen onder zijn nieuwe eigenaar Derk Sauer, door Bosma aangeduid als 'SP-financier'.

Bosma weet dat de minister niet serieus op zijn vragen kan ingaan. Want Marja van Bijsterveldt heeft wel mediabeleid in haar portefeuille, maar geen zeggenschap over de eigendomsverhoudingen bij kranten, gelukkig.

Bosma is journalist geweest, bij de publieke omroep zelfs. Hij weet hoe het werkt. Hij stelt die Kamervragen niet om antwoord te krijgen, maar om zijn onvrede te uiten over de veranderingen die NRC ondergaat. Maar daarover kan hij beter een brief schrijven aan de hoofdredactie van die krant, of, zoals meer en meer ontevreden NRC-lezers doen, zijn abonnement opzeggen en Trouw nemen.

De speldenprikjes van Bosma passen in zijn niet aflatende strijd tegen de linkse kerk, die het land in ongeluk en islamitische duisternis stort. Maar ze zijn ook een trieste illustratie van het pietluttige niveau waarop de PVV is beland.

De euro zit in problemen, mensen gaan verlies van koopkracht voelen, en stijgende lasten. Maar Bosma maakt zich druk over de koers van een krant die door zijn eigen PVV-kiezers nauwelijks wordt gelezen.

Dat is zorgelijk. En je mag hopen dat de kiezers die nu in de peilingen hun stem geven aan de PVV, zullen inzien dat met dit soort politici geen toekomst te bouwen valt. De partij heeft het op lokaal niveau (Den Haag, Almere) al schandelijk laten afweten, en gaat nu landelijk ook zijn verantwoordelijkheid uit de weg, onder meer door zich buiten het debat te plaatsen over de toekomst van de economie, de euro, en de Europese samenwerking.

Maar genoeg over de puberale PVV. Verder over de crisis.

We hebben deze week een fout gemaakt door de val van Dexia niet op de voorpagina te zetten. De Belgisch-Franse bank, die met vlag en wimpel de stresstest doorstond, die veilig werd bevonden, moest bij de overheid de levensadem halen die hij op de financiële markten niet meer kon krijgen.

Dát er banken in de problemen zouden komen, was bekend. Maar als de eerste valt, weet je dat die het symbool wordt van een nieuwe fase in de eurocrisis. En dat symbool moet op de voorpagina staan.

Ik heb echter niet het idee dat lezers zich er druk over maken. We krijgen ingezonden brieven over allerlei onderwerpen, maar heel weinig over de eurocrisis. Dat kan te maken hebben met het feit dat de materie ingewikkeld is. Het vergt studie om te kunnen volgen wat de ministers van financiën en de centrale bankiers aan het doen zijn. Maar het kan ook zijn dat de ernst van de crisis nog niet doordringt.

Het weekblad The Economist, geen lichtzinnige paniekschopper, bracht vorige week zijn zoveelste verhaal over de crisis onder de kop 'Be afraid' , Vrees het ergste! Columnist Rob de Wijk liet zich gisteren in vergelijkbare bewoordingen uit.

De reden is dat politici, in Europa én in de VS, niet de daadkracht vertonen die nodig is om een eind te maken aan de financiële onrust. Het zijn gelukkig niet allemaal van die ondraaglijke lichthoofden als Bosma, maar ze aarzelen en twijfelen en werken niet mét maar tegen elkaar. Dat voedt de angst, al voelt nog niet iedereen die misschien.

Voor wie het antwoord op die Kamervragen heeft gemist: de minister liet weten Bosma's voorliefde voor het conservatief-liberale niet te delen, maar wel bewondering te koesteren voor de NRC-columnisten Heldring en Hofland. "Een voorbeeld voor elke journalist, zelfs als deze parlementariër is geworden."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden