Boos om moskeeveiling

Een moskee van Amersfoortse moslims wordt morgen geveild. Dat laten de moskeegangers niet zomaar gebeuren.

Op een tapijt in de Rahmanmoskee in Amersfoort zit een man, verdiept in de Koran. Hij is alleen, het is er muisstil. „Maar donderdag is het hier helemaal vol”, zegt hij. „De mensen zullen het gebouw niet zomaar opgeven.”

Morgenavond wordt het Rahman Educatief Centrum in Amersfoort geveild. Het islamitische gebouw is het lijdend voorwerp van een financieel geschil tussen de Amsterdamse Woningbouwvereniging Stadgenoot en het beleggingsbedrijf Manderen (zie ’Moskee slachtoffer van financieel getouwtrek’).

„Die twee hebben ruzie, maar ze pakken ons. Dat is toch niet eerlijk!” Omdat de moskeeganger geen problemen wil met de overkoepelende Turkse organisatie Milli Görüs, stelt hij zich niet voor. Maar hij wil wel vertellen over zijn verdriet om het mogelijke verlies van het godshuis in de Juliëttestraat en het educatieve centrum dat eraan vast zit. „Ik heb vanaf mijn twintigste gewerkt om hier iets van te maken. Elke dag na mijn werk kwam ik hier. Toen was ik jong en sterk. Nu ben ik in de veertig en straks is alles weg.”

Hoe het na donderdag zal gaan, weet hij niet. Er is geen plan, geen idee over 'erna'. „Mensen komen vragen wat er staat te gebeuren. Ze hebben slapeloze nachten. Ík heb slapeloze nachten”, vertelt de Turks-Nederlandse moslim.

Zijn enige zoon gaat binnenkort trouwen. De kaarten liggen al klaar, maar de voornaamste zorg van deze vader gaat uit naar het behoud van de ontmoetingsplaats voor de Turkse gemeenschap. „Als ze mijn eigen huis zouden afnemen, dan geloof ik dat ik minder verdrietig zou zijn dan nu”, zegt hij. „Dan zou ik tegen mijn kinderen zeggen 'het komt wel weer goed', maar dat kan ik nu niet.”

Een collectief overleg over de toekomst van het gebouw en de gemeenschap van gelovigen blijft uit. Informatie over de ophanden zijnde verkoop heeft hem tenminste nooit bereikt. Alsof het verzwijgen van de aanstaande veiling die zal doen verdwijnen. „De mensen kunnen het niet geloven”, licht de man toe. Ze willen niet nadenken over het verlies van hun islamitische centrum.”

De Turk ziet er geen heil in om naar een van de vier andere moskeeën in Amersfoort uit te wijken. „Daar hebben ze andere stromingen van de islam. We gaan wel goed met elkaar om, maar hier doen we bijvoorbeeld ook veel voor jongeren, dat hebben ze bij die andere moskeeën niet.”

Volgens de moslim zitten de zalen boven de moskee iedere dag vol met vrouwen die cursussen komen volgen en jongeren die huiswerkbegeleiding krijgen of themabijeenkomsten bijwonen. In het Rahman Educatief Centrum zit niet alleen een godshuis, maar is ook Milli Görüs gevestigd.

Zo'n duizend mensen komen regelmatig naar het centrum, de vereniging zelf heeft 220 leden.

De leden lijken lijdzaam af te wachten wat er donderdagavond gaat gebeuren. „Maar wat democratisch en rechtmatig mogelijk is zullen ze doen om het gebouw te behouden”, voorspelt de man terwijl hij zich verontschuldigt voor zijn boosheid. „Ik weet niet wat er gaat gebeuren, maar het zal onrustig zijn in Amersfoort. Het zal onrustig zijn in Nederland.” Maar geweld verwacht hij niet: „Soms zegt iemand weleens zoiets, maar je bent boos en je roept iets. Zo gaat dat.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden