Boos meisje ontmoet zachtmoedige jongen

Les Combattants

Regie: Thomas Cailley. Met Adèle Haenel en Kévin Azaïs.

****

We hebben wel vaker boze meisjes gezien. Denk even terug aan de 16-jarige Dedee in 'The Opposite of Sex', gespeeld door Christina Ricci, die na de dood van haar gehate stiefvader vrolijk vuilbekkend het leven van haar brave homobroer binnenwandelde, spottend met alles wat haar voor de voeten kwam.

Maar nu is er Madeleine in de zwarte komedie 'Les Combattants'. De Franse romcom vol landerige zomerzotheid heeft een heel eigen taal en sfeer, waar je bij de eerste beelden al verliefd op bent.

Op het strand vecht Madeleine met jongens. Thuis, in de ouderlijke villa, bindt ze een met daktegels verzwaarde rugzak om, en laat ze zich pardoes naar de bodem van het zwembad zakken. De scène lijkt een knipoog naar Dustin Hoffmans onderdompeling in de sixtiesklassieker 'The Graduate'.

Anders dan Hoffman weet Madeleine na een afgebroken studie economie wel precies wat ze wil. Ze traint voor het Franse leger. Ze is deze zomer vastbesloten twee weken stage te gaan lopen bij de landmacht. Grof en bot reageert ze op haar omgeving, ook op Arnaud, de jonge timmerman die ze kort daarvoor op het strand in een houdgreep nam.

Arnaud is een zachtmoedige jongen die rustig luistert, observeert en geen oordeel velt. Hij vindt het wel amusant, zo'n boos meisje, en geeft zich ook op voor het leger. Het is een typisch staaltje opposites attract, al duurt het lang voordat Madeleine, de alwetende, dat door heeft.

De Franse regisseur Thomas Cailley, die vorig jaar viervoudig werd bekroond in Cannes, en recent drie Césars (Franse Oscars) won voor beste debuut, beste actrice (Adèle Haenel) en beste nieuwkomer (Kévin Azaïs), houdt zich verre van gepsychologiseer. Hij draait de traditionele man-vrouw rol onbekommerd om, en laat Madeleine, de stuurse tomboy, ook niet één, twee, drie bijtrekken. Wel begint er op de overlevingstocht in de bossen wat te dagen, zeker als Arnaud met zijn positieve, opbouwende houding die veel lijkt te ontlenen aan het zen-boeddhisme, van alles voor elkaar krijgt.

Prachtig zoals Cailley daarbij de lome sfeer van het Franse kustgebied tekent, waar het leger van dorp naar dorp trekt om jongeren te recruteren. Cailley groeide zelf op in Aquitaine, in het zuidwesten van Frankrijk, ergens tussen de Atlantische Oceaan en de Pyreneeën. Het is aan de film te zien dat hij het gebied, versierd met naaldbossen, op zijn duimpje kent.

Madeleine komt hier voor het eerst tot rust, zwemmend in een beek, en verrassend droogkomisch vertolkt door de 26-jarige Adèle Haenel die eerder opzien baarde in 'Naissance des Pieuvres', geregisseerd door haar levensgezellin Céline Sciamma. Leuk, zo veel nieuw Frans talent.

Belinda van de Graaf

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden