Boogerd kan leven met eindrapport

In zijn laatste Amstel Gold Race zat Michael Boogerd tactisch gevangen. Hij werd vijfde. De Duitser Stefan Schumacher won de 42ste editie.

Als Michael Boogerd de laatste jaren bovenop de Cauberg in de remmen kneep, na een vergeefse poging de Amstel Gold Race nog eens te winnen, was de Hagenaar vaak nog vol van emoties en het gif van de finale. Gisteren was het anders. In een gelaten stemming arriveerde hij bovenop de mythische helling in Valkenburg. Maar dat hij ingetogen zijn verhaal deed, vol realisme, had niets te maken met het besef dat hij er voor het laatst aankwam als profrenner. ,,Jullie confronteren me daarmee, ik was met de koers bezig.’’

De berusting in zijn lot had eerder te maken met de voldongen feiten waarmee hij in de laatste twintig kilometer was geconfronteerd. Hij was in een kopgroep terecht gekomen met acht man, stuk voor stuk toppers. Alleen Gerolsteiner was met Rebellin en Schumacher dubbel vertegenwoordigd. Dat simpele gegeven besliste de koers. Boogerd zat, net als Di Luca, Valverde, Bettini en Kessler, tactisch in de tang bij de Duitse formatie. Toen winnaar Stefan Schumacher twee kilometer voor Valkenburg demarreerde, weigerde de rest het gat te dichten, bang om voor anderen de kastanjes uit het vuur te halen. Boogerd gokte ook en verloor. Daarbij, stelde hij eerlijk, had hij niet meer de benen om nog het verschil te maken. ,,Het beste was er van af.’’ Ploegleider Erik Breukink: ,,Je zag het aan zijn sprint op de Cauberg. Hij zat echt aan zijn limieten.’’

Boogerd viel niets kwalijk te nemen. De veteraan (34) bewees vooral hoezeer het Nederlandse wielrennen hem de nabije jaren gaat missen. Vorige week kondigde hij zijn afscheid aan voor eind dit jaar. Er zit fysiek en mentaal sleet op. Gisteren viel daar weer weinig van te merken. Boogerd kon op het beslissende moment mee met de wereldtop in dit zware klassieke werk, als enige Raborenner en als enige Nederlander. Karsten Kroon, die zo graag in zijn voetsporen wil treden, miste op de Eyserbosweg de macht om aan te haken. De Drent (31ste) kon het kopmanschap bij CSC niet waarmaken.

Bij de Rabobankploeg was niemand in staat Boogerd voor een isolement in de finale te behoeden. Voor de Spanjaard Oscar Freire bleek de trektocht over 31 Limburgse heuvels wéér net iets te veel gevraagd. Thomas Dekker zat na de Gulperberg te ver achterin het peloton – een kwaal waar hij al jaren mee worstelt – waardoor hij op het cruciale moment werd opgehouden door een val. De jonge Noord-Hollander werd uiteindelijk twaalfde en ontleende daaraan vertrouwen voor Luik-Bastenaken-Luik. Pieter Weening onderscheidde zich positief door lang knechtenwerk te kunnen verrichten voor Boogerd.

De Raboploeg had voor een opvallend andere tactiek gekozen dan in voorgaande jaren. Waar de oranjehemden op eigen bodem vaak te vroeg en te gretig het initiatief namen in de controle was hun aandeel gisteren bescheidener. Wachten is bijna een must in het moderne wielrennen. Hoe langer hoe meer beginnen alle voorjaarsklassiekers te lijken op Milaan-Sanremo. Daar ontbrandt de koers pas op de Poggio, diep in de finale. In de Ronde van Vlaanderen was het ook dit jaar pas op de Muur van Geraardsbergen en volgende week in Luik zal de Saint-Nicolas wel weer de scherprechter zijn. Van alles wat in de lange aanloop gebeurt zorgen vooral valpartijen voor opschudding. Gisteren trof dat lot de winnaar van vorig jaar, Frank Schleck.

Er is één troost. Net als in Vlaanderen (Ballan) en Parijs-Roubaix (O'Grady) werd gisteren de aanvaller beloond. Schumacher stak op de Eyserbosweg de lont in het kruitvat en werd op de Cauberg bekroond. Boogerd: ,,Schumacher heeft het verdiend. Hij heeft ervoor gereden.’’ Zelf wilde hij gokken op de sprint. ,,Je weet het nooit in een sprint, de kramp kan ineens in je oren springen.’’ Het was hem niet gegund. Met zijn eindrapport in de Gold Race kon hij leven. Twaalf keer gestart, elk keer uitgereden, tien keer bij de beste tien, zes keer op het podium, winnaar in 1999. ,,Is goed hè?’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden