Bondscoach Selinger krijgt 'soldaten' niet in één team

De volleybalvrouwen hebben hun ambitie uitgesproken: goud in 2008 in Peking. Bondscoach Avital Selinger wil die ambitie dolgraag volgen, maar ziet zich geremd door tegenwerkende clubs.

Om het doel te bereiken had Selinger het liefst zijn speelsters in één club bijeengebracht, maar maandagavond besloten de verenigingen dat die stap te vroeg kwam. Voor Selinger een bittere teleurstelling. Die kwam gisteren tot uiting in een woordenstrijd met Frans de Jong, voorzitter van de belangenvereniging van de clubs. Het werd een bizar kwartier, waarin de irritatie bij de bondscoach hand over hand toenam.

,,Voor die ambitie stel ik mezelf 365 dagen per jaar beschikbaar. Ik heb er zelf tien jaar over gedaan en de speelsters willen het in drie. Dan moet je geen tijd verspillen'', pleitte hij gisteren. ,,Het moet een wet voor elke bond zijn: volg je soldaten, daar ligt het hart.''

Het hart van de clubs klopt echter in het eigenbelang, bleek uit de woorden van De Jong. ,,De kwaliteit van de competitie is te zwak. Breng je de internationals samen in één team, dan verbeter je dat niet. Waarom zou je nog in je club investeren als je op voorhand kansloos bent tegen een team met louter internationals? Zo'n proces verstoort het traject dat we nu volgen naar een sterkere competitie. Ik juich dat niet toe. Het is te betreuren dat dit nu opspeelt. Heb je die drie jaar tot de Spelen eigenlijk wel nodig?'', vroeg De Jong zich af.

Zulke woorden doen bij Selinger de stoom uit de oren komen. ,,De mannen hadden tien jaar nodig voor zilver en veertien jaar voor goud'', beet hij terug. ,,Nu bellen ouders van speelsters mij. Zij willen investeren in hun dochter, die de beste van de wereld wil worden. Dan nemen ze het G-woord in de mond.''

Het klonk alsof hij dat G-woord (goud) niet durfde uit te spreken, maar hij kent het belang ervan. Voor goud moet alles wijken. ,,Ik praat over een uniek moment in het leven van een sporter. Die competitie is er over vijftig jaar ook nog wel.''

Het is overigens de vraag of de speelsters die nu in het buitenland hun geld verdienen, wel in de Nederlandse competitie willen uitkomen. Selinger meent van wel. ,,De kern speelt niet in Nederland, maar ik weet dat de speelsters nu al meer willen trainen dan er ruimte is.''

Zou het Bankras-model dan misschien iets zijn? De speelsters uit de competitie nemen en dagelijks trainen, trainen en trainen. ,,Maakt in de praktijk niet zo veel uit'', meende Selinger. ,,De belangrijkste voorwaarden zijn een goede basis en ervaring. Dat bereik je vooral door veel samen te spelen in één team.''

Waarna hij, zomaar, achteloos oppert: ,,Misschien neem ik ze wel allemaal mee naar Tenerife. Daar zijn ze wel welkom.'' Selinger was vorig jaar coach bij Tenerife. Dit jaar begeleidde hij het team in de play-offs.

En terwijl de discussie steeds feller werd, kwam daar ineens Het Parool met het bericht dat Martinus de internationals wél als competitieploeg wil inlijven, inclusief Selinger. De bondscoach bezwoer van niets te weten. De Jong ook niet: ,,We zitten op één lijn.''

Waarop Selinger de scheiding van geesten nog eens extra benadrukte: ,,Frans de Jong moet het belang van de clubs verdedigen, ik het belang van de speelsters. Als generaal moet je achter je soldaten staan.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden