Bondscoach Monroe is rasoptimist

De Winterspelen in Turijn werden een fiasco, ervaren steunpilaren van de nationale ploeg vielen weg. Toch ziet bondscoach John Monroe met Amerikaans optimisme een mooie toekomst voor het Nederlands shorttrack.

„Ik beschouw mijn trainerschap niet als baan, maar als uitdaging”, zegt de Canadees. „Zonder enthousiasme en bevlogenheid kom je in de topsport nergens. Alle rijders binnen de selectie hebben zich daar aan verbonden, waarmee de eerste stap naar succes is gezet. Want ik heb nog nooit een zo talentvolle ploeg onder mijn hoede gehad.”

De frisse kijk op de toekomst raakte door recente tegenslagen niet vertroebeld. Eerst vertrok zijn beste rijder Niels Kerstholt naar de internationale trainingsgroep van de Belgische bondscoach Jeroen Otter. Vervolgens hield vlak voor de wereldbekerwedstrijden van afgelopen weekeinde in Heerenveen coördinator breedtesport Jan-Herman Mogendorff het voor gezien.

Het zal volgens Monroe (46) geen inbreuk zijn op het topsportprogramma en trainingscentrum, waaraan hij dit seizoen in Heerenveen begon te bouwen. De stap van Kerstholt legt hij zelfs in zijn voordeel uit.

„Niels heeft bij de andere groep meer tegenstand om zich aan op te trekken. Hij is de afgelopen maanden alleen maar beter geworden, en daar kunnen wij straks van profiteren. Want Niels wil in Vancouver met het estafetteteam op het podium komen.”

Ook de onervarenheid van zijn achttien leden tellende selectie vertaalt Monroe in zijn voordeel. „Als ik naar leeftijd kijken, is dit fysiek gezien de meest talentvolle groep waarmee ik ooit heb gewerkt. In de breedte dan, want individueel was natuurlijk Shani Davis de grootste.”

„Er is veel ruimte voor progressie. Een aantal heeft zelfs nooit een krachthonk van binnen gezien. Toen wij hier vorig jaar kwamen vond mijn vriendin dat ze de lichaamsbouw hadden van twaalfjarigen.”

„Voor velen was het mentaal een enorme stap dat ze dankzij ons nieuwe trainingscentrum hier ineens zes dagen achtereen twee uur per dag op ijs trainden. Dat werpt nu al zijn vruchten af, vooral de vrouwen hebben elkaar in korte tijd veel sterker gemaakt. In Canada moesten ze zichzelf enige tijd geleden nog helemaal doodrijden voor een tijd van 7.08. Nu rijden ze 7.03.”

Vorige week won de vrouwenestafette verrassend brons op de EK. Tijdens de zwak bezette wereldbekerwedstrijden in Heerenveen werd driemaal net het erepodium gemist. Er waren vierde plaatsen voor Kerstholt (1500 meter) en bij de vrouwen Jorien ter Mors (1500) en, na een val, Anita van Doorn (1000).

Monroe hoopt op een snelle terugkeer van olympisch deelnemer Liesbeth Mau-Asam, die na een hernia-operatie weer in training is. Ook gaat hij ervan uit dat de tijdelijk tot de marathon bekeerde Cees Juffermans terugkomt. „Het maakt me niet uit of het als rijder is of in een andere rol. Gelouterde rijders als Liesbeth en Cees kunnen door overdracht van ervaring een deel van de puzzel vormen.”

Monroe beroept zich erop dat hij op alle niveaus van het shorttrack werkzaam is geweest. „Daarbij is mijn grootste uitdaging zoals hier een programma van de grond af opbouwen. Dat heb ik zowel in de States als in Canada gedaan.”

Over zijn inbreng in Nederland zegt hij niet het achterste van zijn tong te willen laten zien. „Ik heb veel nieuwe dingen ingebracht. Meer krachttraining, inline schaatsen in de zomermaanden en het bestuderen van de techniek op videobeelden.

„Het belangrijkste is tactiek. Ik probeer ze zover te krijgen dat ze aanvallend racen, van kop af. Dat is het moeilijkste en zwaarste dat er is. Maar aan de start liggen de medailles niet.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden