'Bond stuurde bewust aan op breuk'

Brahim Benabdellah:
Brahim Benabdellah: "Wij vragen niet om rijkdom"

SCHOONMAAKACTIE - In juni vorig jaar maakten de schoonmaakbedrijven, een aantal van hun opdrachtgevers en de vakbonden een afspraak: samen zouden ze strijden voor fatsoenlijk tarieven voor schoonmaakwerk. Schoonmakers hoefden niet langer te pezen voor een hongerloontje, maar kregen tijd om hun werk naar behoren te doen. Ze zouden geschoold worden om hun deskundigheid te bevorderen, en ze zouden een redelijk loon ontvangen. En nu, een half jaar later staan de schoonmaakbedrijven en werknemers opnieuw tegenover elkaar.

De onderhandelingen over een nieuwe cao zijn na vijf gesprekken afgebroken. Deze week volgen acties. Van de samen-tegen-onrecht-geest van deze zomer lijkt weinig meer over.

"Dat verbaast ons ook", zegt directeur Rob Bongenaar van brancheorginisatie OSB, die de schoonmaakwerkgevers vertegenwoordigt.

Wat is er misgegaan het afgelopen half jaar?

"Ik kan het niet uitleggen. We waren heel mooi samen aan het werk om de uitwassen in de sector aan te pakken, trokken samen op tegen opdrachtgevers die ons uitknepen. Nu gaat de bond weer solo en richt zich niet specifiek op die opdrachtgevers, maar zet de hele branche te kakken. Een staking raakt iedereen."

Bondgenoten zegt: wij vragen geen gouden bergen van de werkgevers, maar heel basale dingen als doorbetaling van de eerste twee dagen wanneer iemand ziek wordt. Is dat te veel gevraagd?

"Heeft u hun lijstje gezien? Daar staan wel twintig zaken op. Wij hebben gezegd: breng daar prioriteit in aan. Het antwoord was: nee, het is allemaal even belangrijk, wij willen alles. Ook een loonsverhoging van 5 procent. Dat zou alles bij elkaar uitkomen op een kostenstijging van 12 procent. Dat is niet realistisch. Dan stuur je bewust aan op een breuk. Waarom weet ik niet."

U biedt een pakket ter waarde van 3 procent. De bond zegt: dat is precies het geld dat werkgevers hebben uitgespaard door veel minder schoonmakers te scholen dan is afgesproken.

"Dat klop niet. Dat scholingsgeld hebben wij al afgedragen, dat zit in een scholingspotje en daar kunnen wij niet meer over beschikken. Het geld dat wij nu uittrekken is extra. Ik kan geen branche noemen die op dit moment zoveel op tafel legt. Dit is een gewaagd pakket, waar intern nog best wat discussie over is geweest.

"De bond heeft wel een punt: de opleidingsgraad in de sector is te laag. Ik ga u niet vertellen dat bij ons alles rozegeur en maneschijn is, maar spreken van middeleeuwse toestanden, zoals de bond doet, is onzin."

Is dit het failliet van de afspraken van juni?

"Bondgenoten vindt dat de code van toen niet werkt. Er zijn incidenten, zeggen zij. Natuurlijk zijn die er. Je kunt wat er in dertig jaar is scheefgegroeid niet op stel en sprong recht maken. Maar de code begint te werken. Bij een aantal grote aanbestedingen hebben partijen die aanvankelijk voor de laagste prijs gingen, hun eisenpakket aangepast, zodat er ook ruimte is voor scholing bijvoorbeeld. De Rijksuniversiteit Groningen, de gemeente Utrecht, het Ashram College in Alphen aan den Rijn. Er zijn ook partijen die volharden. Laten we daar voor de deur gaan staan en die namen en shamen.

"Ach, we zullen er de komende maanden vast wel weer uitkomen met de cao, maar de vraag is wel hoeveel onvrede en rotzooi er nu weer wordt gecreëerd."


'Wij vragen niet om rijkdom'

De verhoudingen in de schoonmaak staan weer op scherp. Brahim Benabdellah (41) die treinen schoonmaakt in Eindhoven, legt uit waarom ook hij actievoert.

"Ik werk in een ploeg van zeven man. Elke dag maken we zo'n dertig treinen schoon. Vuilnisbakken legen, vegen, afstoffen, de vloeren moppen, kauwgom afsteken. In het weekend hoeven we die laatste twee taken niet te doen, maar dan zijn we ook maar met z'n vieren. Wij hebben tegen elkaar gezegd: wij doen wat we kunnen, en wat niet kan, doen we niet.

"Vijf jaar werk ik hier en eerder hadden we een ploeg van zestien man. De werkdruk is nu enorm. Er moeten mensen bij, of wij moeten meer tijd krijgen.

"We vragen onze bazen niet om ons rijk te maken, maar om gewone dingen. Een normaal salaris, aanpak van de werkdruk, respectvolle behandeling, ook als we ziek zijn, zodat we niet onze eerste twee ziektedagen zelf moeten betalen.

"Mensen moeten onder werktijd Nederlandse taalles kunnen volgen. Als je kinderen hebt, lukt dat echt niet in je eigen tijd. En we willen een reiskostenvergoeding. Ik woon in Helmond en werk in Eindhoven; dagelijks reis ik zo'n 30 kilometer. Een deel van mijn salaris gaat daaraan op.

"Of al die wensen niet een beetje veel zijn? Nee, dat is niet veel.

"Sommigen zijn gisteren al begonnen met staken, wij beginnen vandaag. Ik vecht niet alleen voor mezelf, maar voor een betere toekomst voor alle schoonmakers. Ik heb het idee dat deze actie beter zal gaan dan die in 2010. Schoonmakers zijn sterker nu."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden