Bommeldingen leggen Londen plat: Sit and relax, please

LONDEN - De modern uitgedoste fietser hangt berustend over zijn mountainbike voor de politieafzetting bij het metrostation Baker Street. Nee, geen schijn van kans op spoedige doortocht, maakt de Londense bobby hem duidelijk. Bom-alarm hier, bom-alarm verderop, bom-alarm overal, zo lijkt het.

Met een welgemoed 'How unfortunate, maar gelukkig schijnt de zon, dus laten we daar maar van genieten', draait de fietser zich om en dringt zich een weg terug door de chaotische verkeersopeenhoping achter hem.

Het is het Ira, het verboden Ierse Republikeinse leger, gisteren weer gelukt om een deel van Engeland in zijn ban te krijgen, ditmaal de Britse hoofdstad zelf. Vanaf een uur of zeven in de ochtend stromen simultaan de gecodeerde waarschuwingen van de Noord-Ierse terreurbeweging binnen bij Scotland Yard, en een uur later is de binnenstad van Londen al één grote chaos.

Kopstations als King's Cross, St. Pancrass, Charing Cross, Paddington worden in allerijl ontruimd en voor verder treinverkeer gesloten. De metrostations Baker Street en St. John's Wood en Watford Junction, knooppunten van vitale lijnen, wacht hetzelfde lot.

En om de chaos compleet te maken treffen bommeldingen ook de vliegvelden in Londen en omgeving - Heathrow, Stansted, Luton en Gatwick. Op Gatwick, waar nog voortdurend vliegtuigen landen, zijn binnen twee uur zo'n achtduizend reizigers gestrand; velen moeten in de vliegtuigen blijven, totdat het 'sein veilig' is gegeven voor de aankomsthallen.

Sit and relax, adviseert de televisieomroeper. En dat geschiedt dan ook. Waar anders op normale dagen Trafalgar Square een mierenhoop is van mensen en verkeer, zijn op deze maandagochtend de enige levende wezens de agenten en de duiven.

Buiten een niet-getroffen treinstation als Mary le Bone drentelen forensen rond, speurend op de plattegrond welke metrolijn hen nog naar de werkplek zou kunnen brengen, of wachtend op een taxi die na een paar honderd meter ook weer vast zal komen te zitten in de verkeerschaos. Een chaos die zich tot ver buiten de Britse hoofdstad uitstrekt. De toegangswegen naar de stad zitten boordevol en de files reiken tot in de noordelijke Midlands.

Zoals verwacht blijken de bommeldingen vals, maar de nieuwe Ira-tactiek om met zo min mogelijk middelen en inspanning zo veel mogelijk schade toe te brengen aan de Britse samenleving en economie heeft weer eens gewerkt. Volgens bronnen binnen de Noord-Ierse en Engelse veiligheidsdiensten zijn zeker tot de verkiezingsdatum van 1 mei nog wel meer van deze acties te verwachten.

Deze 'lage risico'-tactiek - met nep-bommeldingen en één of twee lichte bomaanslagen - heeft immers uit terroristisch oogpunt een maximaal succes. Dat was al het geval met de snelwegbom bij Wilmslow, het gebeurde twee weken geleden weer bij de Grand National, de nationale paardenrennen op Aintree, en vervolgens met wat 'onschuldige' bomontploffingen bij het treinstation van Leeds.

Het Ira, en zijn strijd voor aansluiting van Noord-Ierland bij de Ierse republiek, staat ineens weer in de schijnwerpers èn op de politieke agenda. En de aandacht van de leiders van de drie grote politieke partijen is tegen wil en dank opeens weer op het Ierse vraagstuk gericht.

Premier John Mayor - en met hem in koor de leiders van de oppositie - heeft uiteraard niets dan verachting voor de jongste Ira-actie en bezweert nooit en te nimmer te zullen zwichten voor deze terreur. Via de televisie dankt hij overigens het publiek voor de stoïcijnse wijze en het goede humeur waarmee het zich door dit grote ongemak heeft geslagen.

Dat geldt in elk geval niet voor het Franse echtpaar op het station Mary le Bone. De man eist op hoge toon en in Hercule Poirot-Engels bij de klantenservice financiële genoegdoening vanwege een gemiste treinverbinding; het is immers niet zijn schuld. “Het is niemands schuld hier”, reageert het rood-aangelopen meisje achter de balie, “blame the Ira.” De wàt?, vraagt de Fransman. De opmerking vanuit de rij dat de Parijzenaars ook wel eens met terreuraanslagen op metro en trein te maken hebben gehad - met alle chaos van dien - levert nog een brommerig 'Ik ben geen Parijzenaar' op, maar besluit de discussie.

Tegen het middaguur worden de stations weer vrijgegeven en komt het verkeer weer op gang. De hoofdstad likt de wonden, economisch gezien dan. Want die ene ochtend lamlegging heeft naar schatting de Londense en daarmee de hele Britse economie een schade berokkend van zeker 80 miljoen pond, zo'n 200 miljoen gulden.

Vanuit vrijwel verlaten treinstations vertrekken vrijwel lege treinen naar hun bestemming. Op tijd, want business as usual. Bij het verlaten van de trein in het noordelijke Loughborough neemt de conducteur afscheid met een monter 'Thank you sir. See you again, take care'. British as usual.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden