Bombay is oud, Bombay is nieuw

interview | Het Amsterdamse rocktrio Bombay brengt voor de tweede keer zijn debuutplaat uit: na onduidelijke frictie volgt een nieuw begin.

Het drietal ziet een beetje pips. Iets met wodka-fristi. Bombay heeft inderdaad een nogal bijzondere smaak voor al datgene dat het leven onderweg te bieden heeft. In een bovenzaaltje van een Groningse kroeg schuift de band aan, tussen de soundcheck en het optreden dat ze later die avond zullen geven. Ze zijn één van de vele bands op de randprogrammering van Eurosonic/Noorderslag, afgelopen januari. Maar eigenlijk had Bombay natuurlijk gewoon op het hoofdprogramma moeten staan.

Want het Amsterdamse Bombay speelt al véél te lang onder de radar. Niet dat ze stilzitten hoor, ze toeren zich suf, in Nederlandse, of Duitse, of Belgische, of Franse zaaltjes. Ook nu zijn ze alweer sinds september onderweg, terwijl deze week pas het bijbehorende album verscheen. 'Show Your Teeth' is de opvolger van het vier jaar terug bejubelde 'Vulture/Provider'. Hoewel, opvolger, ergens voelt het een beetje als debuutplaat van een nieuwe band, met een nieuwe naam, en nieuw geluid.

Maar de creatieve kern is hetzelfde gebleven, vertelt Mathias Janmaat (28). De gitarist en zanger werkt zelf vanaf het begin samen met producer Simon Akkermans en songwriter Tjeerd Bomhof (Voicst, Dazzled Kid) aan Bombay, voorheen Bombay Showpig.

Op het podium wordt Janmaat aangevuld door drummer Lisa Ann Jonker en bassist Gijs Loots. Daarvoor wisselde de band van samenstellingen als een kameleon van kleur. Wat zes jaar terug op het Amsterdamse conservatorium als schoolband ontstond wisselde van zanger, er was een tijdje wel/geen bassist en er liep een poos een toetsenist rond. Naast Mathias Janmaat was drummer Linda van Leeuwen het langstzittende bandlid, maar die stapte een jaar geleden op. Nu is er dus een nieuw trio: gitaar, bas, drums. De heilige, en prettig overzichtelijke, rockdrie-eenheid.

undefined

Dynamischer

Volgens Janmaat precies de juiste grootte. "Breng je er een toetsenist of gitarist bij, willen die ook weer dingen inbrengen. Of je moet iemand hebben die zich goed kan wegcijferen. Maar muzikanten die op een podium staan willen vaak ook iets doen. Dus komen er meer laagjes en wordt het hele andere muziek. Het geeft minder vrijheid. Als we spelen hoef ik soms niet eens gitaar spelen maar heb ik genoeg aan drums en bas om over heen te zingen. Dat houdt de boel een stuk dynamischer."

Toch klinkt Bombay zeker niet minimalistisch. De bandleden hebben een voorliefde voor ambachtelijke gitaarliedjes, in elkaar geknutseld met dito ambachtelijke spullen als vintage gitaren, oude buizenversterkers en versleten taperecorders. Zonder dat het ook maar een moment stoffig klinkt of aanvoelt. Zo zou dat speelgoedpianootje dat het puntige 'Gold Rush' voortstuwt helemaal niet zo dreigend en galmend moeten kunnen klinken - maar doet het toch.

Dit album werd al ruim een jaar geleden aangekondigd, rond de tijd dat Linda van Leeuwen uit de band stapte. Dat was de reden om de nummers toch nog even op de plank te houden. "Uiteindelijk voelde de plaat toch niet helemaal goed. In de band zat al een langere tijd een bepaalde, onduidelijke frictie. We functioneerden met zijn tweeën niet helemaal zoals een band zou moeten doen. Een gezond bandje heeft een goeie onderlinge dynamiek: je kunt makkelijk nieuwe nummers maken, er is veel creatieve chemie, zowel binnen als buiten het oefenhok. Zo zou het moeten zijn, en zo is het nu. Vaak zijn we aan het opwarmen in de repetitieruimte, en dat kan maar zo het begin van een nieuw nummer zijn.

"Maar met Linda was dat er eigenlijk nooit echt. Doordat ik altijd al zonder haar schreef en opnam, veranderde dat ook niet. Nadat onze plaat uitkwam, hebben we anderhalf, twee jaar volop getoerd. Tijdens het optreden was het allemaal prima. Dan ligt alles vast, de rollen zijn duidelijk, het is een minder creatieve periode. De uitvoerende kant was nooit het probleem.

"Maar rond de tijd dat we aan dit album zouden beginnen kwamen we erachter hoe dat er ook alweer uitzag. Het duurde lang. Het lukte niet. Het kwam er niet uit. We waren uit elkaar gegroeid. Linda kon niet meer dezelfde inzet geven, het was wel duidelijk dat het niet meer ging werken.

Van Leeuwen stapte eruit, Janmaat ging nog eens naar dat album kijken, en ja, 'er zijn erna nog best wat nummers bijgekomen waar die situatie een beetje in de teksten is gekropen'.

Dus, een nieuw begin, voor de band uit Amsterdam, met een nieuwe naam, die tegelijkertijd een berg aan ervaring meeneemt. Ouderwets en toch van nu. Een beetje zoals hun muziek.

Bombay

Show Your Teeth (V2)

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden