Bolt voltooit trilogie met nieuwe toptijd

In de schaduw van de Jamaicanen figureerden de Nederlandse estafettelopers met een mislukte wissel in de finale van de 4x100 meter.

Usain Bolt heeft zijn olympische trilogie voltooid. In de finale van de 4x100 meter vierde het Jamaicaanse loopwonder zijn derde gouden triomf, opnieuw in een wereldrecord. Een dag na zijn 22ste verjaardag kroonde hij zich tot de koning van de Spelen in Peking. Nooit eerder regeerde een atleet zo nadrukkelijk op het olympisch podium.

Bolt betrok zijn drie teamgenoten Nesta Carter, Michael Frater en Asafa Powell in het indrukwekkende succes. „Zij hebben mij het mooiste cadeau gegeven dat ik mij kon wensen”, zei hij na de winnende tijd van 37.10. Met het mondiale record strooide het Jamaicaanse kwartet extra zout in de Amerikaanse wonden. Het oude record was met 37.40 sinds 21 augustus 1993 in handen van de Verenigde Staten.

De Amerikanen ontbraken in de eindstrijd in het volgepakte ’Vogelnest’. In de halve finale hadden zij zich door een foute wissel buitenspel gezet. Het is niet waarschijnlijk dat zij de overmacht van de Jamaicanen gisteren hadden kunnen breken. Na een perfecte race hadden Carter, Frater, Bolt en Powell bijna een seconde voorsprong op Trinidad and Tobago (38.06). Het brons was voor Japan in 38.15.

„Jamaica is de mondiale hoofdstad van de sprint”, zei slotloper Powell. „Dit record zullen wij heel lang in ons bezit houden. En dit is nog lang niet het einde van onze dominantie. Wij gaan met z’n vieren volgend jaar keihard door.” Ook Bolt vierde het succes uitbundig. „Drie wereldrecords en drie gouden medailles. Ongelooflijk. Ik heb het gedaan voor mijzelf, mijn fans en mijn land. Het is fantastisch.”

In de Jamaicaanse show speelde Nederland een onbeduidende figurantenrol. Maarten Heisen ging goed weg en stuurde Guus Hoogmoed in de richting van Patrick van Luijk. Bij de tweede wissel ging het mis. Van Luijk vertrok te snel en moest inhouden om het stokje van Hoogmoed aan te nemen. Het viertal liep de race nog wel uit en slotloper Caimen Douglas finishte als zevende in 45.81. Later kregen ze alsnog te horen dat ze waren gediskwalificeerd.

„Het is zuur dat het nu voor de tweede keer tijdens de Spelen misgaat”, zei Douglas. Vier jaar geleden maakte een foute wissel ook een einde aan de illusie van de estafettelopers. Destijds kon Douglas het stokje niet aannemen van Patrick van Balkom, waardoor een finaleplaats in Athene buiten bereik bleef. „We hadden nu afgesproken dat het stokje rond ging, wat er ook zou gebeuren”, zei Douglas. „Al hadden we het stokje uit de tribunes moeten halen.”

De estafettelopers voelen zich al jaren ondergewaardeerd in Nederland. In Peking wilden ze bewijzen dat ze wel degelijk bij de mondiale sprinttop behoren. „Niet veel mensen hebben vertrouwen in ons. Hier hadden we willen laten zien dat er veel potentie in de ploeg zit”, zij een balende Van Luijk, die zich het falen persoonlijk aantrok. „Vaak ga ik juist te laat weg en nu was ik te gretig. En dat juist in een olympische finale.”

Het hele jaar ging het stokje bij het viertal grif van hand tot hand. In grote wedstrijden, zoals gisteren, moeten ze met de wissels veel risico nemen om het tekort aan pure snelheid te compenseren. Douglas: „Door onze wissels stonden we juist in de finale, niet door onze sprintsnelheid. Je calculeert een foute wissel niet in, maar je houdt er wel altijd rekening mee.”

Het Nederlandse kwartet was geïmponeerd door de ambiance in het olympisch stadion van Peking. Lopen voor 90.000 toeschouwers doe je niet elke dag en dan ook nog tegen supersterren als Bolt en Powell. „Dit is niet de Gouden Spike in Leiden”, erkende Douglas. „Hoe ik het vond om samen te sprinten met Powell? Toen ik finishte zag ik de Jamaicanen verderop al met de vlag lopen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden