Bolt moet aandacht delen met fenomenale Rudisha

Martina kan zich niet revancheren voor diskwalificatie in Peking, maar is toch blij

Uiteindelijk werd het toch de avond van Usain Bolt. Als eerste in de olympische historie produceerde de Jamaicaan de dubbele dubbel, tweemaal achtereen olympische titels op de 100 en 200 meter. Slechts vier jaar heeft hij nodig gehad voor legendevorming, om zonder discussie de beste sprinter aller tijden te worden.

Desondanks kreeg hij gisteravond niet alle aandacht, zoals twee jaar geleden in Peking met zijn verbluffende wereldrecords. David Rudisha tekende op de 800 meter voor het eerste wereldrecord (1.40,91) van dit olympische atletiektoernooi. Minder dan een uur voor het hoogtepunt van deze Spelen toonde de Keniaan zich daarmee de evenknie van Bolt. Vooral door de ongewone wijze waarop hij dat deed.

Sprints en middenafstanden, ze laten zich moeilijk vergelijken. Een overeenkomst is er in dit geval wel: op wereldrecordhouders van het formaat Bolt (25) en Rudisha (23) staat geen maat, ze stijgen uit boven wat bevattelijk is. Zeker in het geval van de 800 meter, waar grensverleggingen van dit formaat niet op een titeltoernooi worden verwacht.

Sprints zijn één explosie van gecombineerde kracht, souplesse en ontspanning, en daarom bij uitstek geschikt voor wereldrecords op het hoogste podium. De hoogste snelheid is beslissend. Hoe anders is het gesteld in het tactische steekspel dat de 800 meter is. Wereldrecords worden geregisseerd, hazen van de hoogste kwaliteit zijn vereist om de ster te lanceren.

In Londen was Rudisha haas en ster ineen. Dat hij meteen de kop nam was geen verrassing, dat is nu eenmaal zijn tactiek. Hij doet dat in de wetenschap dat als hij twee ronden vol doortrekt, niemand hem kan bedreigen. Gisteren was het nog extremer. Hij liep harder dan hij zelf ooit had gedaan. "Hij is de grootste atleet", aldus zijn ploeggenoot Timothy Kitum, die brons pakte. "Hij vertelde me vooraf dat hij vandaag een wereldrecord zou gaan lopen."

Bolt zou hetzelfde kunnen doen. Al is het de vraag of het Jamaicaanse fenomeen nog in dezelfde vorm steekt als vier jaar geleden. Ver zit hij er niet vanaf, maar de afgelopen jaren heeft hij zwakke plekken getoond. Hij werd dit seizoen zelfs verslagen door zijn teamgenoot Yohan Blake, die in Londen tweemaal in zijn spoor tweede werd. Kansloos, dat wel.

In de finale van de 200 meter werd het gisteren een Jamaicaans feest, met Bolt, Blake en Weir op het erepodium. De kenners bij de BBC hadden het zo voorspeld; atletiekliefhebbers in Nederland hadden op iets anders gehoopt. Maar Churandy Martina liep uitgerekend in deze finale niet zijn beste race.

Bolt kwam in de voor hem zo gunstige baan zeven met meters voorsprong uit de bocht. Dat tweede deel is het jachtterrein van Martina, maar in plaats van de versnelling was er verkramping. Geen moment was er zicht op rehabilitatie voor zijn diskwalificatie van vier jaar geleden.

In Peking liet Martina de wereld als Antilliaan voor het eerst zijn uitnemende sprintkwaliteiten zien. Op de 100 meter werd hij vierde; op de dubbele afstand finishte hij als tweede en liep uitzinnig van vreugde met de fenomenale Bolt een ereronde.

Na een Amerikaans protest werd het zilver hem ontnomen, een paar pasjes op de lijn werden hem noodlottig. Londen bracht hem voor Nederland na de zesde plaats op de 100 meter de vijfde positie op de 200. Vandaag met de estafette wacht hem een nieuwe kans.

"Ik ben een blij man", zo brengt Martina zijn mantra. "Vanavond in mijn machientje, een ijsbadje en slapen. En dan morgen weer aan de slag."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden