Bollywood-icoon

Hij liet topacteurs als Sir Laurence Olivier en Charlie Chaplin achter zich, bij de verkiezing van de acteur van het millennium, vier jaar geleden bij de Britse omroep BBC. De Indiase filmster Amitabh Bachchan is 62 en al dertig jaar te zien op het witte doek van Bollywood.

Monic Slingerland

Marijke de Vos, medeauteur van het boek en al vijftien jaar liefhebber van hindi-cinema, nodigde de Indiase ster uit. Ze kent hem al langer. Een rustige man, vertelt ze, die liever kijkt en luistert dan aan het woord is. En nieuwsgierig, altijd op zoek naar nieuwe indrukken, nieuwe ervaringen.

Zijn enorme populariteit dankt hij niet zozeer aan zijn uiterlijk. Indiase filmbazen vonden hem te lang (1.82) en waren eind jaren zestig bang dat zijn onalledaagse gezicht met de opvallende ogen in zijn en hun nadeel zou werken. Ook zijn stem, een diepe bariton, leverde hem een afwijzing op, zelfs voor de radio.

Anders dan veel andere bekende Indiase filmsterren komt Amitabh Bachchan niet uit een acteursfamilie. Zijn vader was dichter, zij het wel een tamelijk beroemde.

Ondanks zijn onhandige uiterlijk kreeg Amitabh als twintiger toch een paar filmrollen. Na een paar flops ging het wat beter, echt bekend was hij nog niet. Wel ontmoette hij de actrice Jaya Bhaduri, vijf jaar jonger, een halve meter kleiner en op het moment dat hij kwam kijken al bijna 10 jaar een sprankelende publiekslieveling. Ze zijn nu 32 jaar getrouwd en ook zij speelt nog steeds.

Amitabh Bachchan werd pas beroemd na zijn dertiende film en hoe geliefd hij was bleek in 1983, toen hij ernstig gewond raakte op de set van de film Coolie. Dagen zweefde hij tussen dood en leven en om het lot te bezweren deden zijn fans de gekste dingen, vertelt Marijke de Vos, zoals 400 kilometer achterstevoren lopen, om maar iets te noemen. Zijn ongeluk was voor premier Indira Gandhi zelfs reden een tournee naar de VS af te zeggen.

De familie van Amitabh was dik bevriend met de familie van Indira Gandhi. Toen de premier in 1984 werd vermoord, voelde de acteur zich geroepen om de politiek in te gaan. Dat hij meteen een zetel in het parlement veroverde was geen verrassing. Dat hij totaal mislukte als politicus wel, voor hemzelf en ook voor zijn fans.

Op het witte doek had hij in de jaren zeventig vaak de rol gespeeld van de man die zich van de -toen heersende- censuur niets aantrok en zich toch uitsprak; de held die de corruptie van politie, rechterlijke macht en zakenlui aan de orde stelde. Maar er was toch verschil tussen de filmset en de arena van het Indiase parlement.

Op het witte doek kon Amitabh zich uit situaties redden door in gezang uit te barsten, als een van de weinigen met zijn eigen stem en niet in playback, of door te gaan dansen. In het parlement kwam hij daar niet veel verder mee. Hij raakte verschrikt in schandalen en hield al snel de eer aan zichzelf. Nooit meer de politiek in, zwoer hij.

Na een serie middelmatige films trok hij zich vijf jaar lang terug uit de filmindustrie. Hij had geen zin meer om voor de zoveelste keer als de adonis met een jonge heldin om een boom te rennen. Rollen voor iemand van zijn leeftijd -veertig-plus- waren er niet. In hindi-films figureren naast het liefdespaar vooral moeders en kinderen. Vaders verdwijnen meestal na de eerste paar minuten uit beeld, en keren zelfs niet meer terug wanneer de gelieven elkaar aan het eind dan wel gekregen hebben, dan wel tragisch zijn kwijtgeraakt.

In 1991 deed hij iets geheel nieuws: hij verscheen op televisie als gastheer en presentator van een soort 'Rad van fortuin': Who wants te be a millionaire. Vijf avonden per week zat India gekluisterd aan de buis, in de ban van een man die vol aandacht was voor zijn gasten en die ondertussen allerlei interessante informatie aan zijn kijkers doorgaf.

Amitabh besloot toch maar weer te gaan spelen. In de Bollywood-sjablonenfabriek bestonden er geen rollen voor oudere mannen. Die werden speciaal voor hem gecreëerd: zo was hij een oudere politieman met astma, die daardoor niet meer hard kon rennen. Dit jaar is hij in 'Black' een man met alzheimer. Eerder al waagde hij zich aan de rol van de slechterik, zelfs van de duivel. En net als zijn vrouw Jaya beheerst hij ook het vak van de komedie.

In het voorwoord van 'Behind the scenes' schrijft hij dat hij eigenlijk niet begrijpt waarom hindi-films met hun stereotiepe, voorspelbare verhalen zo populair zijn. ,,Misschien omdat ze mensen hun zorgen laten vergeten'', oppert hij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden