Bolhuis heeft ten minste het zweet van de kleedkamer geroken

Geen mens kon, afgelopen zomer, zo mooi zijn rood-wit-blauwe brogues dragen als André Bolhuis, preses van het soms bijna statige NOC-NSF. De klassiek geklede ex-hockeyer verstond ook de kunst de kleur oranje op bijna juichende manier in een kledingstuk te laten terugkomen.

Dat mocht allemaal en dat mag allemaal: Bolhuis is de echte, bijna klassiek gevormde wegbereider van de Nederlandse sport. Hij is een bestuurder van de oude stempel; afspraken worden bij een borreltje gemaakt, er moet niet te veel 'gedoe' zijn en aantekeningen maak je op een toevallig aanwezig bierviltje of de achterkant van een sigarendoos.

De koers die 'we' moeten volgen, geeft Bolhuis ruim aan: naar de top. 'We' moeten bij de beste drie sportnaties van de wereld gaan horen en het aardige is dat hij daar ook in gelooft. Terwijl het gehele volk nauwelijks aandacht heeft voor 's mans uitspraken en daden, zit Bolhuis nu ineens met een opgeblazen plan 2028 en heeft hij er wel 500.000 sportvissers bij. Pak aan je winst. En ook: neem je verlies.

Als Bolhuis stelt dat hij het enorm jammer vindt dat de Nederlandse politiek de topsport gekneveld heeft achtergelaten en dat we niet van die 'gekke ideeën' moeten hebben omtrent nauwelijks uit te voeren, spannende plannetjes in de toekomst, dan begrijp ik hem.

Neen, hij is niet naïef. Daar maken de meeste buitenstaanders hem voor uit, maar dat is hij mijns inziens dus niet. Hij leeft wel in een ietwat andere wereld dan, laat ons zeggen, de omgeving waar 93,85 procent van het Nederlandse volk zich in bevindt, maar hij heeft bepaald geen dwaze ideeën.

Je zou bijna kunnen zeggen dat al die politici die zich in de afgelopen weken en maanden uit hebben gelaten over 2028 en de positie van de (top)sport in Nederland een tikje merkwaardig zijn en eigenlijk van de hele materie geen snars snappen.

Natuurlijk is het een fraaie droom om in je te dragen: de Olympische Spelen in Nederland. Natuurlijk voel je de bijna-onmogelijkheid aan, maar je mag toch dromen en mooie ideeën hebben en die proberen uit te dragen? Op het moment dat er slechts een klein vonkje zou overslaan op een klein deel van het (wat dit item betreft) volkomen ingeslapen Nederlandse volk, is het al een klein succes. En juist daarvan moeten we het in de Nederlandse sport hebben: klein succes. Voor groot succes zijn we veel te klein.

Het is dat de huidige politieke machthebbers helemaal niets met sport hebben. In de taal van Mark & Diederik doen sporttermen zelfs kolderiek en vaak verwrongen aan. Als onze premier iets over sport denkt te moeten zeggen dan gaat zulks in een klaargestoomd cliché waar kennis van zaken en liefde of gevoel totaal aan ontbreekt.

Bolhuis is niet van die kaste. Hij rijdt, als het moet, op zaterdagochtend nog een SUV naar het hockeyveld om de ploeg van zijn kleinkind op tijd te laten beginnen. Hij zit vergaderingen voor of het vriendenclubjes zijn, luncht nog even prettig met een paar collega's om 's middags anderhalve wedstrijd op het veld te zien. 's Avonds sukkelt hij, moe en tevreden, tijdens de tweede helft van ADO-NEC in slaap.

Dit weekend zit Bolhuis te bedenken wat hij met die half miljoen vissers moet. Ineens een ledenaanwas van 10 procent. Daarover schiet hij in de lach. En ja, nu moet hij ook nog plaatsvervangend werk vinden voor die andere idealisten die daar op Papendal bezig waren met het inkleuren van fata morgana's. Ook dat zal hem lukken; een beetje vrindjespolitiek, een beetje Old Boys-gedrag en het komt voor elkaar.

Heus, hij, Bolhuis, is nog steeds van deze tijd. Hij mag dan een vrijgemaakte conservatief zijn, een doener, een aartsoptimist, een dromer of een zoeker; hij heeft ten minste het zweet van de kleedkamer geroken, hij heeft zijn hele leven hard gewerkt en hij heeft, uit volle borst, het Wilhelmus mee staan galmen.

Hij was er, hij gleed wel eens uit, hij is er nog steeds en je kunt, voor de Nederlandse sport in zijn totaliteit, hem duizend maal beter hebben dan al die koude, kille schoonmakers uit de politiek die straks, in 2016, allemaal staan te dringen om mee te mogen reizen naar Rio. Juist... Op kosten van...

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden