Boksers geen één-dimensionale sportmensen

Deze week heeft zich een wel buitengemeen zeer merkwaardig sportief feit voorgedaan. Neen, niets van 'soccer comes home' of 'Redt Guussie het wel?'. Gewone, met de voeten op de vloer-sport in de Verenigde Staten.

Plaats van handeling was de stad Jacksonville in de staat Florida. In die plaats speelt een semi-professionele basketbalploeg die de Jacksonville Baracudas heet. Op zaterdag werd gespeeld tegen de Treasure Coast Tropics, een redelijk interessante wedstrijd die in de vroege middag met 107-94 door de thuisploeg gewonnen werd.

Vijf van de 107 punten kwamen op naam van een niet veel gebruikte, bescheiden speler, Roy Jones jr. Jones miste zijn eerste twee schoten, maakte vervolgens twee makkelijke lay-ups en schoot er nog een vrije worp in alvorens hij door zijn coach naar de kant werd gehaald.

Niets bijzonders zegt U en dat is het ook niet.

Maar wacht. Jones vertrok dus naar de bank en bleef daar onrustig heen- en weer schuiven totdat de zege van de Barracudas een feit was. Vervolgens ging hij douchen, reed naar huis, ging even wat slapen en pakte vervolgens weer zijn sporttas.

Vijf uur na het begin van de basketbalwedstrijd in de United States Basketball League reed Jones met zijn gevolg naar een andere sportzaal en ging zich wéér omkleden. In plaats van zijn basketbalspullen werd het nu een wat simpeler uitrusting, die van een professionele bokser.

Roy Jones Jr. stapte vervolgens in de ring en vocht elf taaie ronden met de Canadees Eric Lucas. De ringarts liet de partij stoppen omdat Jones, een fel mannetje van 75 kilo, zijn tegenstander een open wond boven de neus geslagen had. Jones stond met zijn armen hoog, het was zijn 33-ste zege en achtentwintig van die overwinningen waren door knock-out tot stand gekomen. Nog nooit had hij een partij verloren.

Was het zo maar een bokswedstrijdje? Neen. Het was het offciële gevecht om de wereldtitel van de IBF in het super middengewicht. Jones verklaarde zijn opvallende optreden met de woorden: “Ik wilde bewijzen dat boksers geen één-dimensionale sportmensen zijn. De meeste mensen denken dat boksers uitsluitend kunnen boksen, maar we kunnen meer en dat heb ik willen bewijzen.” Tussen het begin van de basketbalwedstrijd en het einde van de bokspartij lagen zeven uur en Jones zette, feitelijk, een wereldrecord.

Uit de grote Amerikaanse sportwereld stond het verhaal van 'lastpak' Deion Sanders in de geschiedenisboeken. Sanders schreef historie door in één etmaal een honkbalwedstrijd voor de Atlanta Braves en een footballwedstrijd voor de Atlanta Falcons te hebben gespeeld.

Die 'heldendaad' van Sanders werd dus weggepoetst door Jones. De guard van de Baracudas stelde na afloop van zijn gevecht dat hij buitengewoon opgewonden was geweest gedurende de hele dag. Hij had nog even de angst gehad dat hij in de basketbalwedstrijd tegen een toevallig uitgestoken elleboog zou oplopen, maar zijn coach had hem beschermd door hem snel terug te halen. Kakelvers was hij vervolgens aan zijn wereldtitelgevecht begonnen. Jones stelde dat hij geen enkele vorm van lichamelijke vermoeidheid had gevoeld, maar dat hij wel gespannen was of hij dit alles geestelijk wel aankon. Met het succesvol verdedigen van zijn wereldtitel ontving Jones een gage van 1 700 000 dollar. Bij de Baracudas staat hij op de loonlijst voor 300 dollar per week!!!

Zijn beste opmerking na zijn 'doubleheader' luidde: “Op het basketbalveld moet ik opboksen tegen kerels die veel beter zijn dan ik. Dat geeft me een geweldige kick. In de ring ben ik de allerbeste en sla ik mensen neer . . .”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden