Boeiende reis door Holland

Amsterdam Alfa. Den Haag Cinemarienburg. Den Haag Haags Filmhuis.

'Boven de bergen' begint in Amsterdam. In korte scenes introduceert Sinke haar zes, al jaren bevriende hoofdfiguren. Ze zijn ongeveer veertig jaar en behoren tot de hoofdstedelijke intelligentia. Alleen de illusieloze Jean Paul (Eric Corton) wijkt daarvan af. Hij is pas achttien en belichaamt de moderne jeugd.

De zangeres Rina (Catherina ten Bruggencate) kampt met een artistieke crisis. Stefan (Esgo Heil) en Neeltje (Roos Blaauboer) modderen al jaren voort in hun kibbelrelatie. Vincent (Johan Leysen) en Helene (Renee Fokker) tenslotte zijn vastgelopen in een sleur-huwelijk en dito carriere.

Dit gezelschap onderneemt in 'Boven de bergen' een in zwart-wit gefilmde voetreis van het uiterste noorden naar het uiterste zuiden, van het vlakke naar het heuvelachtige Nederland. We volgen de berugzakte wandelaars over kleine weggetjes door een keur aan landschappen en dorpjes. We zien ze 's avonds bij hun tentjes lanterfanten, uitrusten en hun voeten verzorgen. We staan er bovenop wanneer ze zich 's morgens in een wasruimte op een camping op een nieuwe wandeling prepareren.

Door zijn mooi gefotografeerde landschappen, maar evenzeer door de goed getroffen gewone en aardse wijze waarop daarin gereisd wordt, is 'Boven de bergen' typisch - en soms heerlijk - Hollands.

Zoals in de meeste reisfilms ontwikkelt de fysieke reis zich ook in Sinke's film tot een geestelijke speurtocht. Alle personages worden tijdens de wandeltocht met de zin van hun bestaan geconfronteerd. Door hun leeftijd komt vooral de midlifecrisis uitgebreid aan bod.

Op de emoties die de tocht oproept, heeft Sinke - en ook daarin is ze een nuchtere en realistische Hollandse - weinig greep. De crisis van de zangeres bijvoorbeeld, herleidt ze tot een al te simpel jeugdtrauma. Met de kreet 'Alle artiesten zijn hoeren' werd ze uit haar geboortedorpje verjaagd. Bovendien preludeert ze heel artificieel op die gebeurtenis. Iedere keer als de zangeres met een onheilszwangere blik in haar tentje of onder een boom ligt te somberen, wordt ze bestormd door een - ook nog eens in kleur gefilmde - jeugdherinnering. Die telkens op dezelfde manier ingelaste flashbacks verschrompelen al gauw tot een 'trucje'.

De emoties van de andere personages worden aangestipt in pittige gesprekken tijdens het wandelen of kamperen. Daarin irriteert vooral dat de personages hun eigen onvrede en onmacht perfect weten te verwoorden. Ook legt Sinke hen soms alles verduidelijkende citaten in de mond; "Bruce Chatwin beweert dat iedere reis een zoeken naar God is" , bijvoorbeeld.

Telkens blijkt dat de regisseuse haar toevlucht moet nemen tot paardemiddelen om de geestelijke queeste in de fysieke reis te integreren. Zoals zoveel Nederlandse kunstenaars blijft ze steken - en dat is niet niks! - in het goed uitbeelden van het Hollandse landschap en alledaagse Hollandse tafereeltjes.

Desondanks zijn de personages in 'Boven de bergen' toch best boeiend. Sinke had het geluk te kunnen werken met voortreffelijke en sympathieke acteurs, die ondanks haar tekortkomingen het medeleven van het publiek weten te wekken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden