Boebka springt moeiteloos naar vierde wereldtitel

STUTTGART - Waar het zijn landgenoten in Oekraine betreft, staat Sergei Boebka open voor liefdadigheid. De zeldzame malen dat hij in wedstrijden tegenstanders de grote buit laat, voeren in tegen zijn imago als heerser zonder mededogen. Vorig jaar werd de tsaar van de polsstok gehoond toen hij tijdens de Spelen zijn aanvangshoogte miste. Gisteren werd hij de enige atleet met vier wereldtitels in een discipline.

Dwarrelende wind en een verkeerde stokkeuze, daar gooide Boebka in Barcelona zijn opzienbarende falen op. Eerder had hij slechts tijdens de Europese kampioenschappen in Split met een zesde plaats een gelijkwaardige flater geslagen. Hoewel, flater. Zo wordt dit soort falen nu eenmaal opgevat bij atleten die meer als machine dan mens worden beschouwd. Als negentienjarige noviet besteeg Boebka in 1983 tijdens de eerste wereldkampioenschappen te Helsinki het hoogste podium en eigenlijk is hij er sindsdien niet echt afgetuimeld. Rome en Tokio volgden alvorens hij het kwartet triomfen gisteren in Stuttgart zonder tegenstand van betekenis vol maakte. Zes meter was voldoende, voor de meester slechts een modale hoogte die hij dan ook ruim overbrugde. Hij legde de lat nog op 6.14, maar voor elke poging om zijn 35ste wereldrecord te vestigen moest hij in zware discussie met officials, zodat de concentratie wegebde.

Boebka had er daadwerkelijk zijn zinnen op gezet om als wereldkampioen zowel kwantitatief als ook kwalitatief een uitzondering te worden, gezien zijn woede ten opzichte van de hem dwars zittende officials. Een gewoonte is het van hem bepaald niet om op een titeltoernooi een wereldrecord na te streven, daar dan de lucratieve premie achterwege blijft. Maar een financiele aderlating had de Oekrainer zich wel kunnen veroorloven voor het wegspoelen van de wrange smaak die Barcelona naliet.

Schier eindeloos is de lijst van triomfen en titels en slechts Boebka was het die de ontwikkeling van het acrobatennummer bepaalde. Alleen in 1990 stokte de ontwikkeling omdat een rugblessure de harmonische bewegingen boven de lat onmogelijk maakte. Wie springt zoals Boebka, met een stok van lengte en hardheid die door geen ander mens is te hanteren, moet het zo ingewikkelde onderdeel in de finesses beheersen. En dat doet hij op een zo uitnemende wijze, dat hij reeds vroeg in zijn carriere ook op maatschappelijk gebied een uitzondering vormde in de voormalige Sowjet-Unie.

Uitstraling

Van een verlegen, haast schuwe jongeling, die naar buiten uit zelfs deed alsof hij de Engelse taal niet machtig was, groeide hij uit tot een zelfbewuste man met enorme uitstraling. Hij ging zelfs de strijd aan met het Russische sportministerie en kreeg het voor elkaar dat het grootste deel van de gewonnen buitenlandse valuta naar zijn eigen bankrekening stroomde. Zoals hij gisteren uiteindelijk ook zijn dispuut met de officials in zijn voordeel besliste, ofschoon het publiek een novum van 6.14 meter werd onthouden.

Hoewel hij met zijn gezin, broer Wassilij (gisteren negende) en de beide trainers Solomachin en Wolobojevo enkele jaren geleden naar Berlijn uitweek, bleef zijn hart bij Oekraine. “Je kan op veel plaatsen wonen, je hebt maar een vaderland.” Begin dit jaar reisde hij terug naar zijn geboorteplaats Donetsk om er belangeloos een showwedstrijd te doen waaraan onder anderen ook de Nederlandse jeugdwereldkampioen Laurens Looije deelnam. “Zo kunnen de mensen enkele uren de politieke, sociale en economische problemen vergeten”, was zijn verklaring. Ook schaarde hij zich achter een solidariteitsactie in Oekraine. Hij laat hulpgoederen verzamelen en tracht voor een correcte verdeling te zorgen.

Kevin Young komt uit een geheel ander milieu en beschikt sportief over andere kwaliteiten. Maar ook hij maakt zich zorgen over de omstandigheden waaronder de mensen van zijn geboorte-plaats leven. Niet die van Beverly Hills, dat op enkele mijlen afstand ligt van Watts, de meest verloederde plaats van Los Angeles. Young groeide er op, aanvankelijk zoals velen als crimineel kind. Maar waar anderen bleven hangen in de uitzichloosheid van het bestaan, of hun hoop zochten in boksen, vond de Amerikaan zijn evenwicht op de atletiekbaan.

Vorig jaar trok Young tijdens de Spelen een monument op door op de 400 horden als eerste mens onder de 47 seconden te duiken en zijn gestopte landgenoot Edwin Moses als wereldrecordhouder te onttronen. Gisteren bevestigde de 26-jarige atleet zijn kwaliteiten door haast spelenderwijs wereldkampioen te worden, maar toch voelt hij zich nog steeds slechts als een lokale bekende. In Watts wordt hij herkend, of in de Europese steden waar de atletiekgala's in hoog aanzien staan. Maar aan de rest van de Verenigde Staten lijken zijn kwaliteiten voorbij te gaan, daar men zich er liever richt op de commerciele sporten en goedkoop amusement. Wat dat betreft is het tekenend dat de televisie-maatschappij ABC van het hele WK in Stuttgart slechts vijf uur beelden uitzendt.

Een andere verklaring voor Youngs onbekendheid is zijn huidskleur. “Een blanke die dezelfde resultaten levert, was al lang miljonair geweest”, concludeert hij berustend. Aan Barcelona hield hij goede herinneringen, een schoenencontract en de ruime gages bij Grand Prix-meetings over.

Maar van het verwachtte lucratieve sponsorcontract bleek geen sprake.

Blank

Young zit er niet echt op te wachten, hij stelt hogere doelen in het leven dan het materiele. “De macht in ons land is blank, nochtans ligt het aan iedereen zelf of hij er iets uit maakt.” Maar in Watts bemerkt hij op grote schaal een fatalistische instelling, het berusten in een uitzichtloze toekomst, met name bij hen die nog niet eens volwassen zijn geworden. “Ik vertel mezelf niet wat ik niet kan doen, maar wat wel binnen mijn mogelijkheden ligt.”

Een hattrick is het sportieve levensdoel van Young, die op het goud van Barcelona ook overwinningen in Atlanta en bij de Spelen van 2000 wil laten volgen. Daarna wil hij leraar worden. “Het is mijn droom om jonge mensen op te voeden, ze op het juiste spoor te zetten.” Nu al houdt hij spreekbeurten op scholen om kinderen met zijn wonderlijke race om de Montjuic te overtuigen van de mogelijkheden in het leven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden