Bobsleeën in Salt Lake City

Het hoofdstuk Sydney is voorbij, de hordes naar de volgende 'koude' Spelen (Salt Lake City 2002) staan klaar. Hoe snel de overstap naar een nieuwe uitdaging gemaakt kan worden bewees de bobsleewereld gisteren.

Eric Hornstra

Natuurlijk was het toeval. Het prikken van een datum betekent niet meer dan het aankruisen van een willekeurige datum op de kalender. Opmerkelijk was het des te meer: nog geen uur nadat de Australië-gangers op Schiphol waren uitgefeest, was een villa in Bussum het decor voor een pers presentatie van een van Nederlands bobslee-teams. Wij willen naar de Winterspelen, was de korte, heldere boodschap.

Bobsleeën in Salt Lake City? Met een Nederlandse afvaardiging? Is dat niet een tikkeltje voorbarig? Misschien wel. Bij Nederlandse bobs denkt de gemiddelde Nederlander toch vooral aan gevechten in de achterhoede, aan sledes die stuiterend tegen de zijwanden van de baan de finish halen.

En misschien denkt de Nederlander dan nog aan Rob Geurts, tot voor enkele jaren een eenling en inmiddels veteraan in het zo moeilijke vak.

In Bussum voert een jongere groep het woord. Het team Johan Niemeijer is pas een jaar geleden gestart met een driejarig project dat tot een hoogtepunt in Salt Lake City moet leiden.

,,Als het allemaal lukt'', relativeert Niemeijer onmiddellijk. ,,Het komende seizoen zal moeten uitwijzen waar onze grenzen liggen. Aan het behalen van een medaille hoeven we niet te denken. Plaatsing via een top-vijftien-positie bij de World Cup (de vermoedelijk eis -red.) wordt al een hele krachttoer. Maar het moet kunnen.'' Wat volgt is een uiteenzetting over de obstakels bij deze in de Lage Landen vrijwel onuitvoerbare bezigheid. De cijfers spreken een klare taal: het aantal actieve sporters overstijgt de 35 niet. Met de bobteams Niemeijer, Geurts en Glas heeft Nederland slechts drie professionele tweemansformaties.

Bobsleeën als breedtesport is ook onzin, vindt Johan Niemeijer: ,,Daarvoor is het een te kostbare operatie. Ja, in Zwitserland of Duitsland is het laagdrempeliger. Daar meld je je aan bij een club en zo krijg je je oefening. En bob sleeën leer je alleen stap voor stap. Voor Nederlandse beoefenaren zijn er meteen al de reis- en verblijfskosten. Met 50000 gulden begin je niks. Voor elke afdaling betaal je zo'n 75 Duitse marken. En dat voor drie minuten, h'e? De Efteling is goedkoper!''

Toch is het niet allemaal kommer en kwel. ,,Het is onzin om jaloers naar de toplanden te kijken'', analyseert de piloot van het team. ,,Duitse collega's moeten opboksen tegen vijftien concurrenten. Probeer dan maar eens boven te drijven. De sponsoring is voor ons ook eenvoudiger. Iedereen hier vindt het geweldig. Ons tweede voordeel is dat we uit Groningen komen, het bobslee-Mekka. Jaarlijks wordt daar voor het Bobstad-evenement op de Grote Markt een baan opgebouwd. Bijna heel mijn team komt uit die streek. Het zijn atleten, sprinters en verspringers. Een ideale achtergrond om te gaan bobben.''

Om tot het noodzakelijke World Cup-circuit door te dringen, zal Niemeijer tijdens het NK een van zijn concurrenten Arend Glas en Rob Geurts achter zich moeten laten. ,,Lastig'', voorspelt Niemeijer. ,,Maar Geurts werkt volgens mij met een kleiner budget en wordt bovendien een dagje ouder.''

Aan de slee ~in een prachtig glanzend grijs gespoteñ zal het de komende maanden niet liggen, volgens de stuurman. ,,Een mooie Dresdenbak uit 1994. Oost-Duits, ja. Voor de Wende was alles er topsecret. Daarna is die sleeënfabriek commercieel gegaan. Dit is een van de produkten uit de beginperiode.''

,,Verouderd? Mmmm... Vergeleken bij het Italiaanse lelijke eendje dat ik ervoor had, is deze slee echt een geweldig ding.''

De opmars van de technologische snufjes moet volgens Niemeijer ook niet worden overschat. ,,De geheimzinnigheid van het Formule I-racen maak je hier ook wel mee. Neus maar niet in een slee van de Zwitsers. Ze schoppen je er zo uit. Toch is de rol van het materiaal ondergeschikt. Het belangrijkst is het starten. Dan is er het gebied waar wij van nature een achterstand hebben: de training. Nummer drie is het stuurgedeelte en dan pas telt de slee zelf. Maar dan praat je maximaal over honderdsten van een seconde winst'', aldus Niemeijer.

Tijdens en na het perspraatje komt alsnog een ernstig manco aan het licht. Nederland zit zonder bondscoach sinds trainer Gert Grimme is opgestapt. De teams Geurts en Glas konden zich niet in de aanpak van de Oost-Duitser vinden. ,,Dat hebben we die ploegen niet in dank afgenomen. Wij waren namelijk zeer tevreden'', zegt teamlid Robert-Jan Ritsema. ,,Met de schaarste aan goede coaches, kan dit heel pijnlijk worden. En op het moment dat je de baan opstapt, kun je niet zonder specifieke aanwijzingen. Er moet een coach zijn!''

Gelukkig lopen sponsors weg met de bobsport, zoals Niemeijer eerder beweerde. De geldschieter staat in de hal van de villa te puffen als de woorden tot hem doordringen. Hij reageert sportief. ,,Wat een vervelende situatie. Dit gaat me extra geld kosten.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden