Bobrova schetst warm portret van machteloze Russen, ver van Moskou 'VAARWEL, GANZEN'

Amsterdam-Rialto en Lantaren/Venster-Rotterdam.

Lidija Bobrova schreef het script al in l98O, maar toen werd de film, om politieke redenen, niet gerealiseerd. Geen wonder: de glans en glamour van de Olympische Spelen in het verre Moskou vormen een navrant contrast met de armoede op het platteland. En toch is het verhaal van drie brekebenen van broers met hun flinke vrouwen, die zorgen dat er niet alleen wodka maar ook brood kan worden geconsumeerd, niet alleen maar somber. De ontroerend lieve mensen, die je wel in het hart moet sluiten, ook al hebben ze het een en ander op hun kerfstok, maken zowel met hun eerlijke sentimenten als met hun gevoel voor humor het leven leefbaar.

Mitka is invalide en heeft een vrouw met een zwak hart; Petka is een onderkruipsel, getrouwd met een machtig wezen; Sania komt uit een strafkamp en is in de familie niet meer welkom. Er wordt uit onmacht heel wat afgescholden, maar er is ook echte liefde. En warmte. En deernis.

Het grootste deel van de acteurs bestaat uit amateurs (een broer van Bobrova speelt Petka), maar het kostte hun blijkbaar weinig moeite om in de huid van de personages te kruipen, zo dicht stonden ze erbij. De film lijkt door zijn eenvoud een documentaire, maar heeft ook iets van een allegorie.

En van een hymne aan Bobrova's geboortestreek, zo adembenemend mooi in het ochtendgloren.

Aan het eind wordt verwezen naar de omstandigheden in l99O. Dat had niet gehoeven, want de wetenschap dat het daar intussen niet beter, eerder slechter is geworden, dringt zich tijdens het kijken voortdurend op. Helaas.

Ik moest soms ook aan Fellini denken. Niet omdat de film iets heeft van des maestro's voluptuositeit - integendeel, soberheid troef -, maar omdat er een zwerfster in voorkomt die veel heeft van Gelsomina uit 'La Strada'. En omdat ons een dikke (niet mollige, maar echt dikke) vrouw wordt gepresenteerd die mooier is dan ik er ooit een van dat formaat op het witte doek heb mogen aanschouwen. Dat haar, die huid, die schouders, die hals . . . Enfin, fat is beautiful kan dus toch bestaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden