Bob Dylan trekt de stekker er uit

Acoustic/ Good as I been to you. Columbia, CT/CK 53200 Harvest Moon. Reprise 936245057 Automatic. WEA 936245055

Het meest sprekende voorbeeld hiervan is de nieuwste Dylanplaat 'Acoustic/ Good as I been to you', een jubileumalbum ter gelegenheid van zijn dertigjarige artiestenbestaan. Was Bob Dylan al lang afgeschreven als smaak- en spraakmakend artiest, hij laat zich opeens weer kennen als doorleefd muzikant en intrigerend gitarist.

Verdwenen zijn de neuzelige zang en koersloze composities die hem de laatste jaren tot uitgerangeerd fossiel bestempelden. Dylan selecteerde dertien traditionele songs uit de folk- en bluesliederenschat, exact eender als op de plaat waarmee hij in 1962 debuteerde.

Ongepolijst zingend en bespiegelend van toon bereikt hij een zeldzame zeggingskracht. Zelfs de barstjes in zijn craquele-stem vergroten de waarachtigheid. Deze plaat is in een ruk opgenomen zonder poespas van producers en andere tussenpersonen.

De ironie van de geschiedenis wil dat Bob Dylan juist degene was die als eerste de folkwereld shockeerde met zijn elektrische in plaats van akoestische uitvoeringen. Tijdens het Newport Folkfestival in 1965 werd hij onthaald op een storm van protest. De elektrische revolutie die hij daarmee ontketende is met deze plaat definitief afgesloten, vervat in het motto 'As good as I been to you'.

Ook Neil Young

Ook Neil Young maakt de cirkel rond. Op 'Harvest Moon' keert hij thematisch terug naar zijn doorbraak-lp 'Harvest' uit 1972. Met nagenoeg dezelfde begeleiders van toen en bijdragen van Linda Ronstadt en Nicolette Larssen probeert Young de bezonken gloed tot leven te wekken, die van deze plaat afstraalde.

De binnenhoes vertoonde een hooischuur waar Young en zijn band vredig het grotestadsleven vaarwel leken te zeggen. Toch refereert 'Harvest Moon' muzikaal vooral aan 'Comes a Time' uit 1978 en 'Old Ways' uit 1985, die nog veel sterker de akoustische countrykant van Young benadrukten.

Helaas bevredigt deze herhalingsoefening maar ten dele. Op enkele uitschieters na zoals War of Man en Old King, mis je venijn en urgentie. De kale produktie werkt in het tegendeel zodat het broeierig hooi van weleer een te droge oogst oplevert.

Het werk van R.E.M. bouwt voort op de traditie van Dylan en Young. Met semi-akoestische gitaarsongs en een zanger die met drama op de stembanden is geboren, gaven zij in de jaren tachtig nieuwe inhoud aan de versmelting van country, folk en rock.

Op 'Automatic for the people' komt hun persoonlijke stijl naar voren in een reeks rustige songs zonder uitschieters. Op een nummer na dan, het geheel uit de toon vallende 'New Orleans Instrumental No.1'. Contemplatief haast, gegoten in rustige liedjes vol melodie, laat zanger Michael Stipe zijn melancholie de vrije loop. Niks geen spektakel als op de vorige 'Out of Time', soberheid overheerst en vooral: back to basics.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden