BO GYI

En toen kwam er een olifant met een grote snuit, en die blies het hele verhaaltje uit. Bo Gyi is dood. Dat is zielig. Of is het misschien maar het beste zo?

ERIC BRASSEM

Han Rensenbrink is ook dood - al lang trouwens. Voor kinderen van ouders met een abonnement gaf deze Pierre Jansen (ook dood) van de dierenwereld elke maand een keer les in de Artis-klas. Je mocht er aapjes en tapirs aaien, en kon het geluid horen van zogende ijsberen. Meneer Rensenbrink leerde je ook dat je schildpadden en papegaaien niet met goed fatsoen als huisdier mag houden.

Dat beesten evenmin in een dierentuin horen, wist je toen nog niet. En wat je ook gelukkig niet wist, was dat de wilde dieren in safari-parken dagelijks een goed heenkomen moeten zoeken voor de horden wilde-dierenliefhebbers met videocamera's. En dat olifanten die niet in de wildparken leven, in een mum van tijd de hele oogst van een dorp opvreten of woonhutten verpletteren.

Wilde dieren zijn klieren. Als ze echt in het wild leven, vreten ze je op, of richten ze schade aan. In wildparken zijn ze niet wild. En in dierentuinen drukken ze op ons geweten.

Neem Bo Gyi. Zijn gedegenereerde moeder lustte hem niet, en zijn kuddegenoten gaven hem in het krappe park een duw. Hij mieterde in een afgrond en brak zijn pootje.

Ik ben ook een keer, in de Artis-klas, geduwd door een olifant. Murugan heette het beest, en het was een gift van de Indiase regering, want die weet dat sinds Prins Bernhard alle Nederlanders dol zijn op olifanten. Murugan deed een stapje naar achteren waar, o kinderschrik!, ik stond te luisteren naar meneer Rensenbrink. Murugan stond even bovenop mijn voet.

Na de schrik was ik er wat blij om: zo'n sterk verhaal doe je maar eens in je kindertijd op, besefte ik meteen. Ik had het avontuur overleefd, zelfs zonder mijn voet te breken.

Maar Bo Gyi kon het dus niet navertellen en dat is zielig, vooral voor de oppassers die zo hun best hebben gedaan en voor de kinderen van het Jeugdjournaal. Voor de media in hun algemeenheid is het wel fijn. Want zoals alle afschuwelijke gebeurtenissen die de wereld dagelijks teisteren, levert dit heengaan een hoop kopij op.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden