Blunders, verwijten en spot bij Dutroux-soap

Het megaproces tegen Marc Dutroux, Michelle Martin, Michel Lelièvre en Michel Nihoul levert nog geen bevredigende antwoorden op. Het wantrouwen zit te diep. BRUSSEL - Het is ruzie in Arlon. Tussen de verschillende partijen, maar ook in ieders eigen kring. De verdachten ruziën over elkaars betrokkenheid bij de ontvoering, de gijzeling en de dood van de slachtoffers. De procureur ruziet met zijn eigen speurders over het onderzoek. En ook de ouders verschillen onderling van mening.

Maar eerst even over dat scheermesje. Dat werd vorige week gevonden in een van de boevenwagens waarmee Dutroux c.s. dagelijks tussen de gevangenis en het gerechtsgebouw worden vervoerd. De Belgen wisten niet of ze moesten lachen of huilen bij de vondst, nog geen week nadat er in een zoutvaatje van Dutroux een sleuteltje was aangetroffen dat eerst niet, maar bij nader inzien toch op zijn handboeien bleek te passen. Vooralsnog mogen er van justitie geen verstrekkende conclusies worden getrokken, en is het mesje 'gewoon' het onderwerp van intern onderzoek nummer drie in de Arlonse bajes. Ter herinnering: Het eerste onderzoek betreft uitgelekte foto's van Dutroux in het alledaagse gevangenisleven.

In de rechtszaal zijn de incidenten geen moment aan de orde geweest. Daar traden vorige week de speurders voor het voetlicht. Rechercheur Michel Demoulin is de man die Dutroux in augustus 1996 het bestaan van zijn gruwelkelder deed bekennen. Hij haalde Sabine en Laetitia levend uit de kelder en vond de lichamen van Julie, Mélissa, An en Eefje en ook dat van Dutroux' kompaan Bernard Weinstein. Geen waardering echter voor Demoulin, integendeel. In de eerste plaats van het kleinste kind in de rechtszaal, Marc Dutroux zelf. Die voelde zich zwaar beledigd door de verklaring van Demoulin dat hij Dutroux tot zijn bekentenis had verleid door in te spelen op diens ijdelheid. Dutroux was woedend en wijdde de nacht daarop in zijn cel aan het opstellen van een veertien pagina's tellende vragenlijst. Of hij, Dutroux, niet gezegd had dat hij hielp met het vinden van de lichamen ,,om hun ouders te helpen rouwen”.

Rechtbankvoorzitter Stéphane Goux maakte een einde aan het kruisverhoor, een van zijn schaarse ingrepen tot nu toe. Hij laat alle partijen vrijuit praten om het proces zo 'open' mogelijk te houden. Maar vorige week leek het proces eerder te verzanden. Al vanaf het turbulente verhoor van onderzoeksrechter Jacques Langlois - die niet gelooft dat er een uitgebreid pedofilie-en drugsnetwerk bestond - komen getuigen niet alleen een verklaring afleggen, maar zijn ze ook het mikpunt van verwijten en spot. De advocaten van de ouders denken dat ze geen netwerk vonden om de oersimpele reden dat ze niet lang genoeg zochten. Ook procureur Michel Bourlet is die mening toegedaan, ondanks het feit dat hij wordt geacht aan de kant van de speurders te staan.

Ondertussen begint het de jury te duizelen. ,,Onze harde schijf zit vol”, verklaarde een lid en het was een van zijn mede-juryleden die de zaak met goede vragen tot de essentie terugbracht. Waarom Dutroux de politie niet belde, bijvoorbeeld, toen hij volgens zijn eigen verklaring thuiskwam en daar Julie en Mélissa aantrof, ontvoerd door 'de anderen'.

De jury doet het goed, is het algemene oordeel, maar wie zonder zonden is werpe de eerste steen. Vorige week bleek dat een jurylid ook zelf voor de rechter is gedaagd wegens het slaan van een politieagent. Maar de zaak raakt niet aan het proces-Dutroux, zo is geoordeeld, en dus is de dagvaarding even uitgesteld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden