Blunderende Belgen uitgeschakeld

Emile Mpenza vecht verbeten een luchtduel uit met de Turkse verdediger Akyel Fatih. Tevergeefs.

Eric Hornstra

In de krantenverslagen na de duels tegen Italië en Zweden bleef er weinig van hem heel. Hakan Sükür was in die wedstrijden een eenzaam man. Een melaatse die door zijn middenvelders werd gemeden en alles in zijn uppie moest opknappen.

Gisteren kreeg hij eindelijk genoeg steun. Het resultaat was ernaar. Sükür scoorde twee maal en bezorgde Turkije de eerste zege tegen België en, veel belangrijker, de eerste overwinning op een internationaal toernooi.

Toch doet coach Mustafa Denizli er goed aan zijn spelers enige bescheidenheid bij te brengen. De 2-0 was er een met dank aan de Belgische defensie.

Brekebenen waren het, houten klazen. Je zou bijna denken dat Jacques Brel een van zijn chansons speciaal aan Belgische verdedigers had opgedragen. 'Hun onmacht is hun grootste macht, de nuttelozen van de (Brusselse) nacht.'

België en verdedigen. Was dat vroeger niet een twee-eenheid? Hoe graag nestelden onze zuiderburen zich niet voor de eigen pot. Dichtspijkeren en uitbreken, stug stugger stugst, dat was altijd het motto van de rode duivels. De tijden zijn veranderd, de oogst minder.

Wat een verschrikkelijk moment beleefde Filip de Wilde in de 43e minuut. De Anderlecht-doelman lag al behoorlijk onder vuur nadat hij tegen Zweden onhandig op de bal ging staan en zo Johan Mjaellby een vrije doortocht naar het doel verleende.

Wat de arme De Wilde gisteren in het Koning Boudewijn stadion van Brussel flikte, was zo mogelijk nog erger. De Turkse spits Hakan Sükür is lang. Bijzonder lang zelfs. Maar een keeper heeft twee armen en daarom had de doelman geen enkel excuus. Zelfs de vaak om zijn lengte geplaagde Nederlandse collega Wim de Ron zou deze klus op sprongkracht hebben geklaard. De Wilde kan terugzien op dramatische weken. Hij haalde gisteren zelfs het einde niet. Hij mocht in de 85e minuut vertrekken, toen hij de sprintende Arif torpedeerde.

De 0-1, pal voor rust, was terecht. Niet omdat de Turken meer aanvielen, want dat deden ze niet. Nee, België was, naarmate de eerste helft vorderde een eigen massagraf aan het spitten. Het waren de brekebenen, de vier verdedigers op lijn die hopeloos aan het knoeien sloegen.

Valgaeren liet Hakan Sükür steeds vaker uit de dekking lopen, Staelens hobbelde maar wat mee en Deflandre had zelfs niet waargenomen dat de Turken fanatiek stoorden. Tenslotte vergat de achterste lijn dat middenvelders wel eens een rijtje opschuiven. Over dat laatste maakte vooral de Turk Okan zich vrolijk. Telkens wanneer hij overstak keek het rode volkje ademloos toe. Wonder boven wonder ontsnapte België in de 36e minuut bij een van die niet gehinderde rushes. De rechterenkel van De Wilde veranderde nog net de baan van het schot.

Was het dan allemaal even slecht bij de Belgen? Nee. Gelukkig deden de voorwaartsen het aanzienlijk beter. Zo kon Eindhoven en omstreken uitgebreid genieten van Luc Nilis' terugkeer. De ex-PSV'er kreeg voor het eerst een volwaardige basisplaats van Robert Waseige. Luc Nilis, 'big in Japan' zoals de standaarduitdrukking luidt. Buiten de eigen kring populair, vaak weggehoond door de critici van eigen bodem. In een onlangs verschenen boek over de beste honderd Belgische voetballers staat hij niet bij de eerste twintig. Het staat er echt: Nilis op 25. Luc de balletdanser, de zwierige draaier met de wonderschone trap. Kan het gekker? En is het vreemd dat de artiest tegen Zweden en Italië een ongelukkige trek om de mond had? Nilis is een starter, geen pinchhitter. En dus deed hij het in de invalbeurten matig, te solistisch.

Gisteren was hij een van de weinigen met een ruime voldoende. Nilis sleurde en schoot en bediende Mpenza met zuivere passes. Helaas ging het bij dat eindstation telkens mis. Eén keer had België botte pech, in de 23e minuut.

Marc Wilmots dirigeerde Nilis de diepte in, via diens hak sprong de bal voor de voeten van Bart Goor en Emile Mpenza werkte de bal achter Rustu. Scheidsrechter Kim Milton Nielsen zorgde voor algehele vertwijfeling door het doelpunt af te blazen. Nilis stond wellicht niet rand buitenspel, maar echt voorbij de laatste man. Spijtig voor de Belgen, maar aanspraak op meer dan de 0-2 viel er niet te maken. De eerste echte verrassing is daar: vanuit de povere groep B promoveert Turkije naar de Europese elite van de laatste acht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden