Blood Ties

Alleen decor klopt in fantasieloze broedertwist
Blood Ties

Regie: Guillaume Canet. Met Clive Owen, Billy Crudup, Marion Cotillard, Matthias Schoenaerts en James Caan.

**

De broedertwist. Het is bijna een genre op zich te noemen. Favoriet is nog altijd 'East of Eden' met James Dean als de 'slechte zoon' die, anders dan zijn 'goede broer', moet vechten voor de liefde van zijn vader. In de moderne misdaadfilm staan de broers vaak aan weerszijden van de wet, zoals in het meeslepende 'We Own the Night' van de Amerikaanse regisseur James Gray, met Mark Wahlberg als de brave politieman en Joaquin Phoenix als de herrieschopper die toch de oogappel is van pa.

Er zijn genoeg overeenkomsten tussen 'We Own the Night' en 'Blood Ties', vandaar dat James Gray waarschijnlijk werd gevraagd mee te schrijven aan de laatste film, een 'remake' van het Franse misdaaddrama 'Les liens du sang' (bloedbanden). Erg handig pakt het Hollywood-avontuur van de Fransman (hoofdrolspeler in het origineel) niet uit.

Het New York van de jaren zeventig is spectaculair gereconstrueerd. Alles klopt: de lage auto's, wijde broekspijpen, brede stropdassen en grote snorren. Maar op veel meer fantasie is 'Blood Ties' niet te betrappen. Een hoer is een beeldschone vrouw met een huilerig gezicht, lauw gespeeld door de levensgezellin van de regisseur, Marion Cotillard. En een crimineel is natuurlijk een broeierige, bonkige 'Naturbursche', een rol waarvoor de Vlaamse hunk Matthias Schoenaerts werd ingehuurd. Cotillard en Schoenaerts vormden nog zo'n mooi stel in 'De rouille et d'os', het Rivièra-avontuur van Jacques Audiard. Vreemd dat ze hier geen enkele scène delen.

Wat de broers betreft: Billy Crudup kan geen kwaad als politieman, een leuke, energieke acteur die we te weinig zien. Clive Owen daarentegen is te veel de hedendaagse charmeur om een pooier in de New Yorkse seventies te kunnen zijn.

Scènes worden daarbij abrupt afgebroken, waardoor ze geen of weinig betekenis hebben. Het blijkt dat de makers na de matige ontvangst in Cannes twintig minuten uit de tweeënhalf uur durende film sneden. Het brengt de broedertwist weinig goeds. Je blijft gissen naar het drama achter het swingende seventies-decor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden