Bloemist Ollefers: Het oude station was als een dorp

ROTTERDAM - Gepensioneerd bloemist Aad Ollefers (71) voelt zich eenzaam als hij in de hal van Rotterdam Centraal staat. "Het is een megalomaan station. Hoe kun je zoiets bedenken voor een stad van ruim 600.000 inwoners?" Maar Ollefers weet ook dat het oude station te klein was en de mondiale uitstraling ontbrak die past bij het huidige Rotterdam.

In de hal van het vorige centraal station, uit 1957, opende Ollefers in 1966 zijn eerste bloemenzaakje. "Dat station was een apart dorp." Het centrum van Rotterdam lag nog grotendeels plat, je kon uitkijken tot aan de Lijnbaan, zo'n 200 meter verderop. Kom daar nu nog maar eens om, met al die hoogbouw aan het Weena en het Kruisplein.

Hoe de stad zich ontwikkelde is grotendeels aan de bloemist voorbij gegaan. Rond half vijf stond hij al op de bloemenveiling en tegen negen uur 's avonds ging hij weer naar huis. En dat zeven dagen per week. De verschillende fasen die het station heeft gekend, maakte hij maar al te goed mee. "De vrijdagavond was bijzonder. Dan kwamen de militairen thuis van de dienstplicht. En die namen natuurlijk twee bossen bloemen mee: één voor mama en één voor het meisje."

Het oude station, met Ollefers' bloemenzaak in de hal had ook 'een heuse stationschef met pet, het hoofd van het dorp'. En als je iets wilde weten moest je bij toiletjuf Cor zijn. "Daar was het enige toilet, dus zij wist alles." Zo nu en dan dook er een revolver op in de stortbak van een toilet bij Cor.

Toch was er niet veel criminaliteit in de beginjaren, zegt Ollefers. "Er hingen wel veel alcoholisten rond. Die moesten 's nachts weg, en kwamen 's ochtends weer de warme hal in." Maar de overlast die zij gaven, was niet te vergelijken met die van de drugsverslaafden in de jaren tachtig en negentig, zegt de bloemist. Dominee Visser van de Pauluskerk opende toen naast het station verslaafdenopvang Perron 0. "Dat liep echt uit de hand. De angst regeerde, mensen durfden niet meer langs mijn winkel naar de taxi's te lopen. Iedereen wist dat Perron 0 weg moest, maar niemand durfde."

Nadat mariniers de junkies in 1992 al een keer van het station hadden verjaagd, liet burgemeester Peper twee jaar later de kooi van Perron 0 definitief wegtakelen. "Daarvoor moet ik hem nogmaals complimenteren. Fantastisch dat hij het lef had in te grijpen."

Tien jaar geleden ging Ollefers met pensioen. Zoon Laurens nam de winkel over. Toen Ollefers stopte, begon ook de sloop van het oude station. De bloemenzaak kwam in een noodgebouw, ver van de treinen. "Ik heb daar zo'n wroeging over gehad. Vanaf de eerste dag heeft Laurens niets kunnen verdienen. Hij ging financieel naar de kloten."

Op het nieuwe station is de bloemenwinkel van de familie Ollefers de enige 'kleine detaillist' naast ketens als Starbucks en Burger King. Sinds Valentijnsdag gaat het weer goed met de verkoop. "Over een paar jaar zijn we weer een wereldzaak. Vroeger stapten mensen die naar Maastricht gingen uit op Rotterdam, speciaal voor ons." Ollefers wil niet zeggen dat zijn winkel de beste was. "Maar het voelde wel zo."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden