Bloemen op de hotelkamer

Van het gereformeerde Veenendaal naar de achterbank van een Italiaanse auto met chauffeur. Touriya Haoud heeft Naomi Campbell opgevolgd in een toonaangevende reclamecampagne. Over een strenge Marokkaanse vader, geld verdienen en een late bliksemstart als topmodel.

Kustaw Bessems

Het klinkt niet meteen heel indrukwekkend, dat je de secretaresse van een hond gaat spelen. Maar het stelt echt iets voor. Tot voor kort stond het wereldberoemde model Naomi Campbell de hond Ettore terzijde in de Italiaanse reclamefilmpjes voor het telecombedrijf Tim. Nu wordt de Nederlandse Touriya Haoud een gezicht van dit bedrijf.

,,Het is een van de hoogste dingen die je kunt bereiken in de Italiaanse reclame'', zegt ze, ,,samen met een paar drankmerken. Als je in een Italiaanse commercial zit, ben je al gauw een cele bri ty, een tv-persoonlijkheid. Als de campagne van start is gegaan, krijg ik misschien wel optredens op televisie. Ik volg al Italiaanse les.''

Binnenkort gaat Haoud een wereldwijde campagne doen voor een jeansmerk en ze is aangenomen voor een commercial van een drankmerk. Welke bedrijven hierbij zijn betrokken, mag ze nog niet zeggen. Dat is het soort nieuws in jetsetland dat op het juiste moment en langs de goede kanalen naar buiten wordt gebracht.

,,Met deze opdrachten heb ik goede referenties om door te stomen naar New York en Londen. Daar ga ik nu beginnen.'' Het is, legt Haoud uit, een vast traject in de modellenwereld. Heb je je in Milaan en Parijs bewezen, dan heb je kans in Londen en New York. De truc is dat je steeds bij een bureau met grote namen moet zitten. Een van Haouds troeven is dat haar Hamburgse bureau ook de beroemde collega's Heidi Klum en Claudia Schiffer in de stal heeft.

Het gesprek vindt plaats in De Joffers, een Brasserie in Amsterdam-Zuid, waar 'het circuitje' zijn cappuccino's drinkt.

Haar koffers voor Milaan, waar ze nu vaker zit dan in haar Amsterdamse woning, pakte ze in juni. Als actrice en tv-presentatrice kreeg ze niet de aanbiedingen waar ze zin in had. ,,Ik ben heel ondernemend. In 2000 ben ik met modellenwerk begonnen. Eerst heb ik veel in Nederland gewerkt, Duitsland ook wel. Je hoopt stiekem dat je wordt gevraagd voor modebladen, dat je ontdekt wordt. Dat is de droom van iedereen. Ik heb het gevisualiseerd en het gebeurde. Sinds september werk ik echt aan de top.''

Terugvallen naar mindere klussen kan nu eigenlijk niet meer. ,,Voor mij nooit meer de lingeriebeurs.'' Niet dat ze daar ooit heeft gestaan. Maar op een Duitse beurs heeft ze wel huishoudelijke apparaten staan aanprijzen, bijna net zo erg. ,,Het begin is nooit leuk, je moet door de zure appel heen bijten.''

Haar modellenbureau heeft voor haar een appartement in Milaan geregeld, dat ze met drie andere modellen deelt. ,,Uit Zuid-Afrika komen ze en weet ik veel waar.'' Innig contact heeft ze niet met haar huisgenotes. ,,Iedereen vecht voor zichzelf.''

's Ochtends gaat ze om acht uur op pad met haar fotoboek onder de arm. Op het kantoor van haar bureau krijgt ze een uitdraai met vijf, soms wel tien castings die ze die dag moet doen. ,,Die ga je allemaal af. Vaak in je eentje - metro in, metro uit - soms brengt een chauffeur je.''

,,Er komen vaak twee-, driehonderd meisjes op een casting af. Je zit maar op de grond te wachten, met je flesje water. Ik begin meestal geen gesprek. Sommige meisjes zien er zo chagrijnig uit. Ik kijk een beetje om me heen. Dan denk ik soms: díe is lelijk. Maar ook wel eens: die daar, die wordt het vast. Hoewel mooi zijn niet alles zegt, je moet het type zijn dat ze zoeken.''

,,Het wachten duurt twee, soms vier uur. Daarna kijken ze in je boek. Maar ik heb ook wel eens meegemaakt dat ik na al dat wachten binnenkwam en ze meteen zeiden: too skinny. Kon ik weer gaan.''

,,Halfnegen 's avonds ben je thuis. We gaan meestal met de huisgenoten sushi eten of salade. Ik ga vroeg slapen. Ik krijg snel zwarte kringen onder mijn ogen en dan lijk ik wel een junkie.''

De 26-jarige Haoud is vrij oud voor een model. ,,Ik ben nu op een punt in mijn carrière waar normaal een meisje van 21 is.'' Waarom ze dan toch zoveel kansen krijgt? ,,Ik word jonger geschat. Verder is mijn persoonlijkheid mijn sterke punt. 'Levendig', wordt mijn uitstraling vaak genoemd.'' Ook haar huidskleur en amandelvormige, bruin-groene ogen vallen op. In Italiaanse reclame gaat ze wel door voor Spaans of Braziliaans. In werkelijkheid groeide ze in het Utrechtse Veenendaal op bij haar Marokkaanse vader en Macedonische moeder.

Dat Marokkaanse, daar heeft ze het liever niet te veel over. ,,Mij wordt altijd maar weer gevraagd naar een mening over problemen met Marokkanen, maar ik weet daar niets van. Ik ben er ook helemaal niet mee bezig. Gediscrimineerd ben ik ook nooit.''

Wel kreeg ze al veel e-mails van overwegend allochtone meisjes. ,,Een geadopteerd meisje dat zich afvroeg of zij haar moeder in Indonesië moet gaan zoeken. Of een Marokkaans meisje dat tegen de wil van haar vader een vriendje heeft. En meisjes vragen natuurlijk hoe ze model kunnen worden.''

Van Marokkaanse mannen en jongens kreeg ze andere reacties. ,,Dan wordt er op straat opeens 'hoer' tegen me geroepen. Belachelijk. Ik ben in Nederland geboren en getogen. Ik ben niet eens helemaal Marokkaans. En al was ik het, dan hadden ze nog niets over mij te zeggen.''

Ze spreekt Joegoslavisch, geleerd op een zondagsschool. Arabische les had ze ook, bijgespijkerd tijdens de lange zomervakanties in Marokko. De familiebezoekjes vond ze 'verschrikkelijk', de stranden van de Marokkaanse zuidkust geweldig. Haar ouders zijn inmiddels gescheiden. Die waren voor haar en haar jongere zusje lang bij elkaar gebleven, maar: ,,Uiteindelijk werden de cultuurverschillen te groot.''

Haouds vader is streng. Haar opvoeding verliep lang niet zo dramatisch als die van haar personage Leila in de komische Nederlandse speelfilm 'Shouf shouf habibi' ('Kijk kijk schatje'), die in januari uitkomt en gaat over Marokkanen in Nederland. Leila krijgt daarin een woedende vader en broers achter zich aan. ,,Maar ik herken het wel. Mijn vader was heel moeilijk met uitgaan. Hij kwam me persoonlijk bij de disco ophalen. Elke vriendin werd eerst gekeurd. Als iemand rookte, mocht ik er al niet meer mee omgaan. Ik zei: je lijkt wel een gereformeerde. Daar woonden er veel van in Veenendaal.'' Maar aan gewaagde foto's, op eentje schijnt zelfs een tepel door de stof van haar kleding, neemt hij geen aanstoot, zegt ze.

De week voor dit interview zat Haoud nog drie dagen in Las Vegas. Het contrast met thuis is soms onwerkelijk. Wanneer Haoud ergens aankomt staan fruit en bloemen op haar hotelkamer klaar. ,,En iedereen vraagt of het wel goed met je gaat, het bureau in Milaan belt en stuurt faxen.'' Maar, legt haar manager Mike Dobbinga uit: tijdens zo'n reportage zijn de modellen nu eenmaal de enigen die onvervangbaar zijn. En zij maken lange dagen, volle weken. Haoud: ,,Na Vegas was ik helemaal dood.''

En het is eenzaam, op zo'n hotelkamer. ,,Dan denk ik: Martijn, waar ben je?'' Ze bedoelt haar vriendje Martijn Lusink, de zoon van de beroemde dure-pakkenkoning Oger in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat. Ze kwamen elkaar tegen bij de Special Sports in Amstelveen, de luxeclub waar tout bekend Nederland het lijf strak probeert te houden. ,,Ik bestelde een kipsaté en hij een hamburger. Ook niet zo sportief, grapten we naar elkaar. Later kwam ik hem tegen bij de opening van de Ralph Laurenwinkel in de P.C.'' Sensatieblad Story riep ze uit tot meest sexy paar van Nederland. ,,Het Colgate-paar noemen ze ons ook wel, omdat we altijd lachen.''

Wanneer haar modellenwerk afloopt, wil Haoud een eigen bedrijf beginnen met adviezen op het gebied van mode, commercie en marketingstrategie. Zo zou ze in de voetsporen treden van styliste Coco de Meyere, echtgenote van haar 'schoonvader' Oger. Verder in de film wil ze ook, maar niet meer met 'Marokkaanse' rollen. En ze heeft geleerd wat ze níet kan: zingen. Haar cover van 'Im Nin Alu' van de Israëlische zangeres Ofra Haza flopte. ,,Een studiozangeres heeft me er met veel pijn en moeite doorheen gesleept. Wat voelde ik me toen ellendig.''

Als Haoud mooie foto's ziet van zichzelf is ze 'tevreden', maar de voldoening komt eerder, op het moment dat ze voor een mooie opdracht wordt uitgekozen. ,,Dam weet ik dat alle moeite, blaren en koppijn niet voor niets zijn geweest. En het belangrijkste is voor mij toch geld verdienen.'' Ze is er best berekenend in, erkent ze. ,,Want het is toch betrekkelijk, een reportage in een Thais mannenblad? Als morgen iedereen een meisje wil met sproeten en kort blond haar, is het voor mij afgelopen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden