Opinie

Bloeiende Maagden vieren het leven

Er was al veel om te doen. Het nieuwe programma 'Lege maag' van het damesduo Bloeiende Maagden is controversieel. Eind vorige maand bood de directeur van het Rabotheater in Hengelo mensen de mogelijkheid om hun al gekochte kaartje terug te geven. Veertig mensen reageerden en uiteindelijk ging de voorstelling helemaal niet door wegens ziekte van een van de cabaretières. Ook in Papendrecht werd het publiek vooraf gewaarschuwd voor het naakt op het toneel en mengde de plaatselijke CDA-fractie ('wij vinden de voorstelling strijdig met de goede zeden') zich in de discussie.

Bij elke voorstelling lopen er wel mensen weg. Soms meer, soms minder. Dinsdagavond in Amsterdam bleef iedereen zitten. Niet zo snel te shockeren blijkbaar, terwijl het er toch behoorlijk heftig aan toe gaat bij de Bloeiende Maagden. In 'Lege maag' spelen vla, yoghurt, appelmoes, twee spiernaakte vrouwen en hun babydoll een grote rol. Maar het is eindelijk weer eens theater dat iets met je doet.

Het verhaal van de Bloeiende Maagden draait om de engel (Minou Bosua) die dramt en zeurt om een menselijk lichaam. Ze wil jeuk hebben en honger, maar bovenal echte liefde ervaren. Een geliefde hebben die een bakje chips met een knoflook-dipsaus neerzet als je thuis komt na een dag hard werken. Haar wens wordt verhoord en ze belandt met haar nieuwe lichaam in het reality tv-programma van presentatrice Miranda (Ingrid Wender).

In dat programma worden wensen gehonoreerd en de presentatrice doet vrolijk mee onder het motto: Bereid zijn is alles, de rest is ijdelheid. Alleen is de verrassingslocatie dit keer een peeskamer en dienen er sexy showtjes te worden weggegeven. Geen probleem voor de engel met het nieuwe lichaam die geen schaamte of grenzen kent en zich niet bewust is van normen en waarden. Presentatrice Miranda kent schaamte, normen en waarden wel, dus preutsheid troef. Geen aanraking, geen kus, geen intimiteit graag.

We zijn nauwelijks twintig minuten op weg en Wender en Bosua staan naakt voor je. Maar door hun stereotiepe rollen krijg je de eerste klap in je gezicht. Waar zal dit naar toe gaan? Zijn de dames alleen maar naakt om te shockeren? Nee, want te vaak is er ook ruimte om te lachen. En na verloop van tijd vergeet je als het ware dat ze naakt zijn. Wat belangrijker is, is dat zowel de engel als de presentatrice (en waarschijnlijk dus ook de cabaretières zelf) voorbij de grenzen van hun kunnen gaan. Als de engel - met een opgerolde washand in haar onderbroek - een man wordt, komt al het slechte in haar/hem naar boven: vernedering, scheldpartijen en tot slot bijna een verkrachting. Waar is nu de liefde waar zij van droomde?

Zij is de eerste die er genoeg van krijgt. De ranzigheid van de seks en de dominantie van de man die ze moet spelen worden haar te veel. Net op dat moment heeft de presentatrice eindelijk al haar schaamte overwonnen en laat z¡j zich helemaal gaan.

'Lege Maag' is één grote zoektocht naar (de terugkeer van de) liefde. Want de presentatrice verwart in haar prachtige eindmonoloog een intimiteit die ze nog niet kende met liefde. De engel heeft het dan al lang gezien: hier valt niets te halen. Ze wilde gezellig op de bank met een bakje chips. Wat komen ze allebei bedro gen uit. Dan maar ieder voor zich, als een kind dronken van het leven, dat leven vieren en nog even lekker door de vla glijden. Iedereen mag meedoen, de dames wenken. Alleen niemand durft het aan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden